Beatrice odasına girince uzun süredir tutmak zorunda kaldığı gözyaşlarının akmasına izin verdi. İlk defa böyle ağlıyor,aptallığı için kendine kızıyordu.Adriana haklıydı,buraya hiç gelmemesi ve bunları yaşamaması gerekiyordu.Keşke onu dinleseydim diye geçirdi içinden.Bir an önce buradan gitmeli ve herşeyi unutmalıydı.Biliyordu ki bu kez Daniel i unutmak daha zor olacaktı.Sürekli kendisine kalp kırıklığı yaşatan bu adamı neden hala düşünüyordu ki sanki?
Daniel yaşadıklarına inanamıyor,Beatrice i reddettiği için kendine kızıyordu.Ama başka bir çıkar yolu yoktu.İkisinin birlikteliği kesinlikle bu saatten sonra kimse tarafından kabul edilmez,hatta çok büyük tepki alırlardı.Belki de Beatrice,şuan duygu yönünden kafası karışık bir durumdaydı.Bir süre sonra onu yaşamaya mahkum ettiği hayattan dol
