ค่ำคืนมืดมิดและเงียบสงัด ราวกับว่าไม่มีชีวิตใดเดินอยู่ในวังหลวง นอกจากเสียงลมที่พัดผ่านไม้ต้นใหญ่ในบริเวณพระราชวังและเสียงหรีดของแมลงในความมืด ที่ทำให้คืนที่เงียบสงบนี้กลายเป็นบรรยากาศที่เยือกเย็นจนขนลุก
องค์ชายเจ็ดนั่งอยู่ในห้องนอนของนางเอก ข้างๆ แฝดทั้งสามที่หลับสนิท ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเขาสังเกตเห็นใบหน้าเด็กๆ ที่ยังคงสงบเหมือนเดิม แม้กระทั่งเวลานี้ ดูเหมือนว่าความสงบในวังหลวงจะเป็นเพียงแค่ภาพมายา เมื่อไม่มีใครรู้ว่าภัยอันตรายกำลังรออยู่ใกล้แค่เอื้อม
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น องค์ชายเจ็ดได้ยินเสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นจากทางเดินและท่ามกลางความเงียบสงบของพระราชวัง เสียงนั้นกลับดังชัดเจน ราวกับมีใครกำลังเดินเข้ามาใกล้ เขายืนขึ้นทันที เตรียมตัวรับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด
เขาลงไปที่ชั้นล่างด้วยความระมัดระวัง พยายามไม่ให้เสียงฝีเท้าของตนดังออกไป ขณะนั้นเอง เขาเห็นเงาของคนสองคนย
