CHAPTER SEVEN:

2553 Words
CHAPTER SEVEN: Kinuha niya ang cellphone at dinayal ang phone number ni sphere ng nakadalawang ring ay sinagot nito. "Hello this is sphere, who's this?". Tanong ng nasa kabilang linya. "This is Avukalip speaking". Sagot niya. "Bakit ho kayo napatawag boss?". Tanong na naman no sphere sa kanya. "Ipapahatid ko yung sinasabi niyong sulat na iniwang ng kapatid ko". Utos niya. "Okay po boss in ten nandyan napo". Sagot ng kabilang linya. "Thanks, any updates? or news?". Tanong niya kay sphere. "Yes boss, actually tatawag rin ho ako sa inyo, gusto ko lang hung ibalita sa inyo na dadating na ho ang ama ninyo bukas any minutes tatawag yun". Sabi ng nasa kabilang linya na ikinatakot niya. "What?, babalik na si papa, salamat sphere ano pa ang balita?". Tanong niya. "Yes poh, sabi ng ama niyo ay kaylangan niya raw kayong makita sa mansion dahil raw ho sa nangyari sa kompanya. May nagreport po sa kanya na Isa sa mga pinaalis mo sa kompanya boss". Balita ni sphere. "Okay magbibihis lang ako tapos kunin mo ako sa millio village, magpapahatid ako a mansion baka darating si papa incase lang. Do you copy?". Utos niya sa tauhan niya. "Okay po boss, saka wala pa po kaming balita kay sir Charles pero hinahanap parin namin". Sabi ng kabilang linya. Tumango siya sa sinabi ng kabilang linya. "Okay that's good hanapin niyo lang siya punan ko ang sweldo niyo. Just fine my twin brother okay?. Sabi niya sa kabilang linya. "Okay boss pupuntah na kami diyan". Hindi na niya sinagot ang tawag dahil pinatay niya. Pagkatapos na malaman niya tinawag niya si James para ayusin ang body changer niya. Kaya naman tinawagan ni James ang mga assistant nitonh mga babae para sila na ang mag-ayos. Nang matapos na siyang ayusan ay sakto naman na dumating ang mga tauhan niya at pumasok sa kabahayan. Nang nakita siya ay inalalayan siya sa mga dala nito at pinasok ang damit na inayos ni James para sa kanya. Pinauna niya ang mga tauhan saka sumunod siya ginamit niya ang sasakyan ng kakambal iniwan niya ang Koenigsegg CCXR Trevit niya baka may makaalam na siya si Samarah. Nagpaalam muna sya sa dalawang binata at sa mga kasama nito na nagligpit sa mgagamit. Natatakot siya sa mangyayari ngayon dahil sa matalino ang ama nito at alam niyang baka makaalam ang ama niya na nawawala ang kapatid niya. Pero sana naman hindi ayaw niyang magpanic ang papa niya baka atakihin sa puso may sakit kasi ito dahil rin sa katandaan. Ilang minuto ang lumipas sa pagdradrive niya ay natagpuan niya ang sarili sa isang malaki gate at may apat na guard ang nagbabantay. Lumapit ang mga ito sa kanya at kumatok ito sa bintana ng sasakyan niya. Bina a niya ang bintana sa ngumiti nagulat ang isang bodyguard. "Pasensiya na hoh Mr. Lennox, akala ko kasi kung sino pinapahigpit po ang siguridad dito sa mansyon utos ng ama nito dahil uuwi raw siya bukas". Sabi ng isang bodyguard. "Sige okay lang, salamat sa balita". Sagot niya at binuhay muli ang sasakyan at pumasok sa malaking mansyon. Pinark muna niya ng maayos ang sasakyan sa malaking garahe bago lumabas. Nakita niya ang butler ng kuya niya at lumapit sa kanya. Yumuko ito bigay respito sa amo at tumayo ng pormal bilang isang butler. "Good evening Young Lennox, welcome back". Mahinahung pagbati sa kanya ng butler. "Good evening too, and thanks". Ani niya saka pumasok sa malaking pintuan at sa pagbukas nito nakita niya ang family picture nila noong nandito pa ang ina niya. Ngumiti sa kanya ang mga maid kada lakad niya ay may makaaalubong siyang maid. Busy lahat sa paghahanda para sa pagdating ng ama niya ganito ang tradisyon nila na pag madumating kahit na sino sa mansyon ay maghahanda ng celebration. Kaya ayan busy ang lahat sa pagaayus ng kurtina sa visitors area, sa sala, dalawang hagdan na nakaharap sa malaking pinto at nakakonekta sa second floor hanggang fourth floor. Marami silang katulong sa mansyon kaya hindi sila mahirapang linis in ang buong parte nito. Tinungo niya ang kwarto ng kuya niya, na dapat sana don siya sa kwarto niya pero ito walang magawa. Nang makapasok siya sa loob sinabihan niya ang butler at ang dalawang katulong na kasama nito. Inutos niya na gusto muna niyang mapag-isa dahil may gagawin siya. "Hay nako kaylangan kunang maghanda para bukas walang na akong problema". Mahina niyang sabi saka inayos ang lahat ng gamit. Pumasok sa sarling opisina ng kuya niya nakita niya ang solid na napakalinis mukhang inalagaan ito ng butler ng kuya niya na ngayoy butler na niya. Inilagay niya ang mga gamit na pang-opisina sa mesa pagkatapos ay inayos. At nilagay niya sa drawer ang letter na sinulat daw ng kuya niya para sa kanya. Nang matapos niyang maayos ang gamit pang-opisina niya ay ang mga damit naman na binigay ni James sa kanya. Ayaw niya kasi sa damit ng kuya niya malalaki kasi alam niyang nasa isang pintuan ang mga damit ng kuya niya kaya pumasok siya don at inilagay niya ng maayos ang mga damit. Pagkatapos ng lahat niyang gagawin ay lumabas siya sa kwarto at tinawag niya ang butler para maghanda ng dinner. Nagutom na siya dahil walang laman ang tiyan niya mula kaninang umaga. Nilibot muna niya ang loob ng mansyon dahil sa na miss niya ito noong naandito pa siya lahat ng oarte ng mansyon ay naglalaro sila ng kapatid niya. Pumasok siya sa library at nakita niya ang mga larawan noong bata pa sila, yung kinuha sila ng litrato ng kanilang ina habang naglalaro. Magaling kumuha ng litrato ang ina niya dahil ito rin ang sikat noong photographer. Pero sa nakapag-asawa siya ng ama nila ay hininto niya ang pagkukuha ng magandang laraqan at tinuon ang pagmamahal sa kanila. Kaya ang ama niya ay palaging nasa tabi ng ina niya dahil sa mapag-aroga at mapagmahal ito malagiya palagi ang buong mansion. Hanggang sa namatay ang ina nila dahil sa may sakit ito nalungkot ang lahat ng nasa mansyon pati narin ang kapatid niya na halos dalawang buwan na hindi lumalabas. Ang ama naman niya ay na hospital dahil sa nangyaring pagkawala ng ina niya. Naputol ang nasa isip niya ng kunatok at pumasok ang butler niya sa loob ng library at lumapit sa kanya. Yumoko ito at bumalik sa pagkakatayo ng maayos. "Handa napo ang dinner niyo Young. Lennox". Mahinanahong sabi ng butler. Ngumiti siya na ikinagulat nangtatlo. "Young. Lennox you smiled again". Sabi ng butler na gulat na gulat ang mukha pati rin ang dalawang katulong. Naalala niya na ang kapatid niya ay hindi na ngumingiti mula ning namatay ang ina nila siya minsan ay nakakita pero guhit parin ang lungkot sa mukha ng kapatid. Ngumiti siya ulit. "Yes I'am". Sayang-sayang ang tatlo sa sinabi niya. "Yan ang malaking regalo ng ama mo sir, pagdating niya bukas". Sabi ng isang babae. Tumango naman ang dalawa. "Oo nga sir dahil si ma,am lang ang nakakakita sa ngiti mo pero sabi niya malungkot pari kayo kahit nakangiti". Sabi ng isa pang katulong. 'Yes ako lang naman ang nagsabi non nasa harap mo'. Sabi ng isip niya. "Yes Young Lennox, Ms. Lennox said that, kaya laking saya namin, dahil nakita namin kayong ngumiti". Sabi naman ng butler. "We will tell your father that you can smile now". Ngiting sabi nang butler niya. Tumango siya. "Saka na pagnaandito na siya hali na kayo, bigyan niyo ng meryenda ang lahat ng katulong sa mansyon mukhang pagud na silang lahat". Utos niya. "Kayo rin wag niyo na akong alalahin may pagkain naman sa dinning room, salamat pala". Wika niya sa tatlo. "Our pleasure to serve you Young. Lennox". Sabi ng butler. Tinungo niya ang dinning room at nakita niya don ang pagkain na nakahanda sa kanya at may apat na katulong na nakatayo. Yumuko ito at nagsalita ng sabay. "Magandang gabii sir". Tumango siya. "Magpahinga kayo sundan niyo ang butler ko may meryendang nakahanda para sa lahat". Pakasabi niyang yon ay yumuko ang apat at nagpaaalam sa kanya. Siya naman ay naiwang kumakain sa dinning room na mag-isa. Nang matapos siya kumain ay pumunta siya sa work employees room nakita niya ang mga katulong na kumakain. Ngumiti ito sa kanya at tinawag siya para kumain pero tinanggihan niya dahil tapos na siya. Iniwan niya ang mga katulong sa butler niya at siya naman ay pumasok sa kwarto para magpahinga. Nagbihis siya ng thick white t-shirt para hindi mainit saka naka short lang siya bigay ito ni Cain new edition ang lahat ng damit. Dahil sa fashion designer at sikat na taylor sa Paris kaya lahat bago ang damit. Humiga siya sa malambot na kama at natulog. 1'OCLOCK IN THE EARLY MORNING: Hindi niya alam na na katulog siya ng mahimbing tatlong oras siyang nakatulog. Kaylangan niyang maghanda baka dadating ng maaga ang papa niya, nagmamadali siyang nagbihis ng pormal na damit para sa okasyon. Nang matapos siyang nagbihis sinuot niya ang relo ng kapatid niya at mga accessories nito na palaging sinusuot. Sakto rin na kumatok at nag-anonsiyo ang butler ng pangalan nito at pumasok sa silid niya. Nakita niya na ang butler ng ama niya at butler niya ang pumasok. 'Mukahang naandito ang ang ama niya'. Sabi ng utak niya. "Young Lennox, nang nalaman ng ama mo na nakangiti kana ay umuwi siya ng maaga para makita ang ngiti mo". Ani ng butler ng ama niya. "Kaya naandito na siya sa mansyon at hinihintay kang lumabas ng kwarto to". Nilahad ang kamay ng butler niya para ituro ang direksyon. "This way, Young Lennox". Wika ng butler niya. Tumango siya at naunang lumabas nanginginig siya sa takot baka malaman ng ama niya. 'Ano kaya ang reaksyon nito pagnakita siya?, Ano Kaya ang isasagot niya? Kaylangan pormal ang pagsasaluta niya baka mabulilyaso siya'. Sabi ng utak niya Naglalakad siya pababa gamit ang hagdan nasa second floor palang siya parang matumba na siya sa takot Alam niya ang ugali ng ama niya. Nang nakaabot sila sa sala nakita niya ang ama niya seryosong nakatingin sa kanya. Nakauoi ito sa pang isang sofa at tumayo ito. Lumapit ito sa kanya kaya siya ay nakangiti lang ayaw niyang mahalata siya.......... Takot at kaba ang nararamdaman ni Samarah dahil sa seryosong lumapit at nakatingin sa kanya ang ama niya. Para bang senosuri siya dahil sa ting in nito sa kanya, nang magsalita ito don na siya nakahinga ng maayos. Ngumi ito sa kanya. "Hello, my son". Niyakap siya nito. "You look thin, what happened to you?". Tanong ng ama niya. Nginitian niya ito. "I didn't eat a lot, ahm... welcome back pap". Maligayang oagbati niya. Kaylangan niya na normal magsalita kagaya ng kapatid niya para hindi naman mahalata. "Is that true? That you can smile? Now?". Maligayang tanong ng ama niya. Tumango naman siya at niyakap ang ama, 'I miss this, her family, the hugs, and joy'. Sabi ng nasa utak niya. "My son I'm so happy that you can smile, kung naandito pa ang ina mo masayang-masaya yun pagnakita kang ngumiti". Niyakap siya ng mahigpit ng ama niya. Tumango siya habang nakayakap ang ama. "Yes pap, I miss the time that our family is complete". Parang nagiiyak niyang sabi, pero pinigilan niya ang luha baka mahalata ng ama. Malungkot lang ang kapatid niya pero hindi umiiyak, pero noong namatay ang ina halos lahat ng tao sa mansyon nag panik. Dahil sa hindi siya lumalabas akala nila kung ano na ang nangyari, but makalipas ang ilang araw nakausap rin niya ito. Malungkot ang mukha ng ama niya ng binitawan ang pagkakayap nito sa kanya. "Yes son I miss your mother, because of her illness I can't even move on". May tumulong luha sa mga mata ng ama niya. Masakit sa dibdib na nawalan ka ng mahal mo sa buhay kaya hindi kinaya ng ama niya noong nawala ang ina nila. Pasalamat talaga sila na hindi nawalan ng pag-asa ang ama niya dahil intake ito sa puso noong nangyari ang hindi inaaaahan na mangyari. Tumingin siya sa ama. "Pap stop that, baka magakaaakit kapa dahil dyan". Tugon niya sa ama na tumingin sa kanya. Tumango naman ito. "Okay I need some rest, ikaw matulog kana pasensiya na kong pinatawag kita, gusto kulang na makitang ngumiti kana". Tinapik ang balik at niya saka nginitian. Inalalayan niya ito. "Okay pap, Draco send my father on his room, so he can rest properly". Tawag niya sa butler nito. Lumapit at yumuko ang butler nito. "Yes Young. Lennox, I will send Master to his room to sleep". Tumayo ito ng tuwid at inalalayan ang ama papunta sa kwarto nito para magpahinga. Siya naman ay ganon rin ang ginawa dahil may trabaho pa siyang gagawin bukas. 'Speaking of work..... Hindi pa nasabi ni Cain kung ano yung sasabihin niya ano kaya yun'. Tanong niya sa sarili at nagisip. Kinuha niya ang cellphone sa bulsa at tinwagan ang binata, para malaman kung ano dapat ang sasabihin nito sa kanya nong sa nakaraang araw. Nakalipas ang ilang sigundo wala hindi parin sumasagot ang binata sa kanya, 'ano kaya ginagawa nito, ba't hindi sumasagot?'. Tanong ng isip niya. Nang ikatlo niyang tawag sumagot ang binata sa tawag niya. "Hello? Who's this?". Tanong nito. "It's me Sam, hindi ba nakaphonebook yang number ko sa cellphone phone?". Tanong niya. "Oww sorry, I'm just taking sure that it's you baka papa mo ang tumawag sakin". Tawang sagot ng binata. "Owh, akala ko hindi ka matalino". Biro niya. "Actually napatawag ako, dahil gusto ko sa ang itanong kung ano yung sasabihin mo sakin nong nakaraang araw?". Tanong na naman niya. Hindi sumagot ang nasa kabilang linya pero ilang segundo ay sumagot rin. "Owh, that nakalimutan kung sabihin na may fashion show ka next week in monday". Sagot nito sa kanya. Natigilan siya sa sinabi ng kabilang linya. "Wait... What? My fashion show ako next week? Eh may gagawin kaming isang imoortanting meeting". Kunot nuong sabi niya sa kabilang linya. Napamura ang binata sa sagot niya. "Shit.... Important din ito babe, puro VIP ang guest na manonood sayo sa fashion show next week". Nalungkot ang mukha niya dahil hindi niya alam ang gagawin. "Baby king ayaw mo dahil may trabaho kang importante, pwede naman nating icancel yun tatawagan ko nalang ang manager mo sa Paris kung hindi ka makakapunta". Sabi nito. May naiisio siyang gawain para hindi makancel ang fashion show na gaganapin next week. "Hey, sabihan mo ang manager ko na wag niyang icancel ang fashion show, I can attend that show". "Ano ang plano mo? Alam kung maraming laman ang utak mo, pero makakaya mo ba yan?". Pag-alalang tanong ni Cain sa kanya. "Yes Cain, makakaya ko and I have a plan". Sabi niya sa kabilang linya. "Owh, kung hindi mo sasabihin sakin 'Goodluck nalang sayo at titignan ko kung maganda ba ang plano mo". Ngiting sabi ng nasa kabilang linya. "Yeah, salamat sa balita papatayin kuna ang tawag kasi may trabaho pa akong gagawin bukas". Sabi niya kay Cain. Narinig niyang nag-hum ang binata. "Hm.... Okay bye goodluck in advance". Sabi ng nasa kabilang linya. Di na niya sinagot dahil pinatay niya kaagad ang tawag para maka pag pahinga siya ulit. END CHAPTER SEVEN ************** COMMENT LANG SA MAY GUSTO LAMANG?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD