Çağdaş kapıdan içeri adımını atar atmaz yüzü gerildi. Evin içi genel olarak kötü durumda değildi, ama mutfağa geçtiği an rahatsız edici bir karmaşa gördü. Gözleri raflardaki tozları, lavabonun kenarındaki kireç izlerini ve dolapların içindeki ufak kırıntıları tek tek tespit etti. Burada yaşamak zorunda olduğu gerçeği bile yeterince can sıkıcıydı, üstüne bu düzensizlik katlanılır gibi değildi.
Ceketini çıkarıp sandalyeye attı, kollarını sıvadı. Gül, arkasından sessizce izlerken Çağdaş önce mutfak dolaplarını açtı ve boş olmasına rağmen raflara sert bir bakış attı. Parmaklarını iç yüzeyinde gezdirip tozu gösteren bir hareket yaptı.
“Bu ev en son ne zaman temizlendi acaba?” diye kendi kendine mırıldandı.
Gül kollarını bağlayarak gözlerini devirdi. “Bilmiyorum, Çağdaş. Yani, biz daha yeni t
