Gül ise, Çağdaş ile başka bir alanda farklı bir eğitim alıyordu. İlk başta isyan etse de, Çağdaş’ ın sakinliği ve kararlılığı, ona eğitimi kabul ettirmişti. Başka şansı yoktu zaten. İçten içe bu cezalar ne zaman bitecek diye düşünse de bitmeyeceğini biliyordu. O asker olmayı isteyinceye kadar bitmeyecekti. Bu nedenle Gül ölene kadar süreceğini düşünüyordu. Çünkü istemiyordu.
Gül, parkurun başına geçtiğinde gözleri biraz endişeyle parladı. Her zaman zorlanmıştı, bu parkur da gerçekten zorlayıcıydı. Ancak komutan Çağdaş ’ın ona verdiği süreyi duyduğunda, şok oldu.
"Dört dakika." dedi Çağdaş, sesi soğuk ve kesindi. "Dört dakikada hatasız şekilde tamamlayacaksın. Hiçbir alanı atlamak yok. "
Gül, parkuru gözden geçirdi, engelleri, çukurları, ipleri… Zor olduğunu biliyordu ama geçmişte bu pa
