"Zeynep, ben iniyorum." diyip kapıdan çıkmak üzereyken durdurmuştu.
"İlaçını kullandın mı?"
"Evet ve açım, çabuk giyin." dediğimde kapıyı kapatıp uzun koridoru yavaşça yürüyüp danışmanın önüne geldiğimde benden başka kimse yoktu.
Ama ya ben o kadar acele ettim inmek için....
Annesinin kucağında huysuzlanan bir bebek dikkatimi çekince ona dogru bir adım atmıştım. Küçücük elini bana uzattığında gülümseyerek elini tuttum. "Merhaba, seni biraz sevebilirmiyim?" diye sevimli şekilde sorsamda ağlaması durmuş garip garip sesler çıkarmaya başlamıştı. Cidden bu kadar tatlı olmak zorda mı bebekler?
"Seni sevdi, kucağına almak ister misin?" diye sanırım bu esmer kadın annesiydi. O bunu derdemez bebek kollarını bana açmıştı bile.
"Alabilir miyim?"
"Elbette. Ben Oya, oğlum Umut." diyip bebeği b
