“Dalgamı geçiyorsun lan sen benle!” Arman kükreyerek kalktığında, arkasındaki sandalye yeri boylamıştı. “Ne münasebet efendim, işimi yapıyorum.” dedi Ayaz saygıyla, bu sırada etrafına korkulu bakışlar atmayıda ihmal etmiyordu.
Belliki yeni iş bulmuş ve buradan da atılmaktan korkuyordu. “Arman sakin ol lütfen,” dedim, Ayaz’ın bakışları beni bulunca gözlerimle gitmesini işaret ettim. Ayaz hızla arka tarafa doğru giderken tekrar Arman’a baktım. “Buna sakın tesadüf deme Helin! Bilerek yapıyor.” dedi tıslayarak.
“Otur öyle konuşalım çok yorgunum zaten,” dedim fısıldayarak, sinirle arkasına dönerek düşen sandalyesini kaldırdı. “Aç olmasaydın sikseler durmazdım burda!” dedi sert bir sesle, beni düşünmesi nedensizce içimi kıpır kıpır etmişti.
“Sürekli girdiği işlerden atılıyor, belliki yeni
