Chapter 11
1428 Words
Mecy POV
Nag daan ang mga lingo at naging maayos naman ang pamumuhay ko sila Camille,Wenna at Sam mukang na inlove nadon sa tatlong kulugo pero hindi lang nila pinapahalata si topak naman ay patuloy lang nanliligaw sakin masasabi kong oo unti unti nakong nahuhulog sa kanya pero hindi tulad ng pag mamahal kodon sa isa
"Mecy? are you with us?" inis na sabi ni Wenna
"of course nasa harapan nyoko diba?"
"nasa harapan ka nga namin pero lumilipad yung utak mong kailangan namin." sabat ni Sam
nandito kami ngayon sa "luma"
"plss mecy kailangan ka namin ngayon." Camille
"I'm not in a mood now let just talk about it in another time."
"kailan kapag wala na tayong oras para mag plano?" Sam
"sige nga? kayo na nga ang nag sabi diba? nag lalayag ang utak ko sa tingin nyoba mabibigyan ko kayo ng magandang suggestions kung ganito ang lagay ko?....baka pag binigay ko sa jnyo ang naiisip ko ngayon ay hindi nyo kayanin." ngising sabi ko napatungo naman silang lahat
"Pero Mecy we really need to plan hindi madali ang isang to." Wenna
"I know...nag iisip ako ng mabuti...kaya wag nyong pilitin ibigay ang suggestions na iniisip ko dahil alam nyong kapag ako ang nag desisyon ng madalian ay masyadong duguan."
"let's just go back here tomorrow " sabi ko tsaka tumalikod
Condo
Pag pasok ko palang ay amoy na amoy kona ang linuluto ni topak ganyan na ang naging routine namin sa dumaang dalawang bwan sya ang unang uuwi para mag luto at ako naman ay sasama kayla Sam sabihin na nating kumportable akong kasama sya
"hm you're already here na pala." nakangiting sabi nya at lumapit saken tsaka hinalikan ang noo ko
'if you already know about my dark secrets will you still doing that? will you stay with me? still kissing me? still making a food for me?
that's a big slap for me and I don't f*****g like it
I know sadness was evident on my face and he was surprised
"oh? you're sad again"
hmm sa twing uuwi ako dito at sya ang sasalubong ay nasasaktan ako sa tuwing naiisip ko ang mga posibleng mangyari pag nalamn nya kung ano talaga ako
"just tired." pilit ngiting sabi ko tumango naman sya
"go ligo kana." sabi nya sumunod naman ako
naligo ako at tsaka nag damit
'alangan namng lumabas ako ng nakahubad? pwede rin
nung matapos ako ay agad akong umupo sa tabi nya ngiting ngitin naman sya ang sarap palagi ng luto nya kaya napapadami ang pag kain ko lingid sa kaalaman nyang nag woworkout ako sa twing aalis kamj nila Sam hindi ako pwede manaba dahil mahihirapan akong kumilos pag nag kataon alam kodin namang sinasadya nya yon para lang patabain ako
"Nakakatampo."
"oh inaano kita?"
"look I'm always cooking for you."
"oh tapos?"
"ako hindi mo manlang malutuan."
napatingin ako sa sinabi nyang yon
'tinotopak nanamn to eh
"psh mas masarap kang mag luto sakin"
"paano ko malalaman kung dikopa natitikman?"
"kumain ka nalang."
"SIge na ako namn ang iluto mo."
"hindi pwede."
"bakit naman?"
"kase hindi pwede."
"bakit nga Hindi pwede?!"
'king Ina talga
"baket ba ang kulit mo ha? kumain ka nalng dyan." inis na sabi ko tsaka kumain ulit
"hindi ako kakain hangang hindi mo sinasabe sakin kung bakit hindi pwede." sabi nya habang mag ka krus ang mga braso habang naka tingin sa plato nya
"you are so stubborn"
"I'm not stubborn ok? I'm just curious."
"tss."
"tell me na kase andamot mo naman eh."
"ako pa madamot ha?"
"hmm kasi ikaw lagi kong linulutuan tapos ako kahit itlog? hindi ko natikman na luto m--"
"Hindi kasi ako marunong mag luto." nahihiyang sabi ko tsaka mag patuloy ng pag kain ramdam kong natigilan sya "iutos mona sakin lahat wag lang yan."
"can't you learn to cook for me?" napatingin namn ako sa kanya seryoso sa tanong nya
'hyyst may topak nanamn
"I'm too busy" sabi ko tsaka nag patuloy sa pag kain
nung matapos kaming kumain ay nag paalam sya
"balik nako sa unit ko." pilit ngiting sabi nya
'hyyst may topak nanaman
"sumunod ka sakin." sabi ko sabay talikod papuntang veranda tsaka naupo sa sofa nagsindi ako ng sigarilyo tsaka naramdaman syang umupo sa tabi ko
"Alam moba kung bakit ako natutong manigarilyo? o mag bisyo?" tanong ko habang inangat ako may sindjng sigarilyo sa daliri tsaka hiniphip
"hmmm?" cold na sabi nya
"May nag turo sakin." pambibitin ko "Tinuruan nyakong mag bisyo at sinabing ituloy ko pero hindi ko ginawa." tsaka jnalala ang mga nag daan
"aalis nak---"
"dyan kalang hindi pako tapos." pag puputol ko sa pag papaalam nya "dahil ayokong may nag didikta sa mga gagawin ko dahil tulad ng sinabi ko sayo pag dating sa sarili ko ay wala din akong ibang pinakikingan kundi ang sarili ko." ngiting sabi ko tsaka humiphip
"why are you continuing that habit now?"
"because he left me" mapait na sabi ko
"Anong connect?"
"hmm maybe the reason why I'm continuing this habit of mine because this is one of the things that calms me down when I can't even recognize my self anymore" humarap ako sa kanya at masinsing pinag masdan ang muka nya "and that time I can say to my self that I'm not doing this kind of stuff just because he told me to, I'm doing this for my self" paliwanag ko "Do you understand why I am telling you this?"
"hindi."
'slow as f**k
"dahil nga ayokong inuutusan ako pag dating sa sarili ko hayaan mong mag kusang loob akong gawin ang gusto mo...tulad ngayon mas lalo kitang ayaw ipag luto dahil inutusan mo na ako."
"I'm also like that mecy but when it comes to you, i just don't give a f**k who i am"
"we're not the same Michael, maybe because I can't even say that you will still stay with me when you already know me." I sadly say
"why? ano ba ang totoong Ikaw?"
"I can't tell it right now.. but you will see and hear it in the right time and when that time comes.. will you still stay with me? will you treat me the same you're treating me like now Michael? " I hopefully said
he just look at me deeply
"no matter who you are I'm ready to accept you" he said and hug me from the back
"I hope so Michael, hope so.. I don't know what I would do if even you..will leave me"
"I don't do promise, but I will do everything to not leave you."
'thank God at hindi sya nangako
"alam mobang ikaw palang ang nakakadikit sakin ng ganyan?"
"hindi."
"even my relatives or the people I know if they do something like this and I don't like it...lulupasay ka nalang sa harapan ko"
"so it means you like it when I'm hugging you? when I'm always close to you?"
"sabihin na nating oo dahil sa tuwing ginagawa mo yan ay kumakalma ang buong pag katao ko at feeling ko ay nasa isang tahanang masagana at ligtas ako."
"ganon pala ang pakiramdam mo pag yinayakap kita sige mas dadalsan kopa."
"Saturday bukas gusto mong lumabas?"
"huh? don't you have something to do with them tomorrow?" he asked
Dahil all this time lagi akong may lakad tuwing weekend
"Meron pero umaga lang naman."
"talaga?" kinalas nya ang yakap nya saakin at gulat na iniharap ang muka ko sa kanya
"hmm saan moba gustong pumunta?" nakangiting sabi ko ngumiti naman sya na halos umabot na sa mata nya
'ang cute nya
"kahit saan basta kasama kita." ngiti pang sabi nya
"edi dito nalng tayo basta kasama pala ako eh." tatawa tawang sabi kopa
"you're always ruining the moment love." inis na sabi nya
"oo na dadalhin kita sa pinaka gusto kong lugar."
"talaga?"
"hmm kaya bumalik kana sa unit mo dapat ay tutulog nako kaso nag tampo ka kaya kailangan pa kitang suyuin."
"psh"
"mas topakin kapa sakin eh"
"tss bye." sabi nya at humalik sa noo ko
narinig ko namng sumara na ang pinto tsaka kinuha ang cellphone ko sa kwarto ko tsaka I denial ang number ni Jomar
"yes Master Mecy?"
"I need my big bike tomorrow Jomar."
"Wich one Master"
napaisjp namn ako? ano kayang maganda
"the Kawasaki Ninja H2 Carbon one."
"I thought you gonna choose the most expensive one." tatawa tawang sabi nya pa
"which one? the Ducati?"
"Master you already have a 10 bigbike in Ducati Branch so which one of them? hahahahaha"
"tss bye." binaba kona
gagawin kong masaya ang araw mo bukas.
- Writer
