ปาฏิหาริย์รักยัยเหมียว

ปราบเจ้าสโนว์... กับสัมผัสเร่าร้อนกลางฟองสบู่

แสงแดดยามเช้าที่รีสอร์ตชะอำสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวบางเบาเข้ามาในห้องนอนสุดหรู ไอดอลลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองกำลังนอนกอดร่างนุ่มนิ่มของน้ำชาไว้แนบอก กลิ่นหอมจางๆ ของแชมพูผสมกับกลิ่นกายสาวทำให้นสถาปนิกหนุ่มไม่อยากจะลุกไปไหน ทว่าความสงบก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อ 'เจ้าสโนว์' ที่เมื่อคืนโดนขังไว้นอกห้องนอน แอบมุดรูระบายอากาศเข้ามาพรางกระโดดทับพุงเจ้านายเต็มแรง!

"อั้ก! สโนว์! แกนี่มัน..."

ไอดอลสบถเบาๆ พรางคว้าร่างขาวฟูมากอดไว้ แต่วินาทีนั้นเขาถึงกับต้องเบือนหน้าหนี

"กลิ่นอะไรน่ะสโนว์ อย่าบอกนะว่าแกไปฟัดกับปูแสมข้างนอกมา!"

น้ำชาขยับตัวตื่นขึ้นมาพรางขยี้ตาอย่างน่าเอ็นดู

"มีอะไรเหรอคระคุณไอดอล ว้าย! สโนว์! ทำไมตัวมอมแมมแบบนี้ล่ะลูก กลิ่นคาวปลาคลุ้งเลย!"

"สงสัยปาฏิหาริย์ของแกจะพาไปลงถังขยะมาน่ะสิ"

ไอดอลบอกพรางมองดูสภาพแมวหนุ่มที่ขนสีขาวกลายเป็นสีเทาด่างๆ

"น้ำชา... เราต้องอาบน้ำให้มันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเตียงราคาแพงของรีสอร์ตผมพังแน่"

"ได้คระ! เดี๋ยวเตรียมอุปกรณ์เองคระ"

น้ำชารีบลุกขึ้น ทว่าในจังหวะที่เธอก้าวลงจากเตียง ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูอ่อนก็เลื่อนหลุดจากไหล่มน เผยให้เห็นผิวพรรณผุดผ่องจนไอดอลต้องลอบกลืนน้ำลายพรางรีบเบือนสายตาหนีไปทางอื่น

สถาปนิกมาดขรึมรีบถอดเสื้อเชิ้ตออกเหลือเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เขาอุ้มสโนว์เข้าไปในห้องน้ำกว้างขวางที่มีอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง โดยมีน้ำชาตามเข้ามาพร้อมกับแชมพูแมวกลิ่นลาเวนเดอร์

"คุณไอดอลคระ... คุณช่วยจับสโนว์ไว้นะคระ พิมพ์จะค่อยๆ ราดน้ำ"

น้ำชาบอกพรางเปิดฝักบัวน้ำอุ่น

ทว่า 'เจ้าสโนว์' ผู้เกลียดการอาบน้ำเข้าไส้ เมื่อสัมผัสได้ถึงหยดน้ำเพียงหยดเดียว มันก็เริ่มแผลงฤทธิ์ทันที! มันดิ้นรนสุดแรงพรางใช้กรงเล็บเล็กๆ ตะกุยแขนแกร่งของไอดอลจนเขาสะดุ้ง

"โอ๊ย! สโนว์ อยู่นิ่งๆ สิ!"

ไอดอลพยายามรวบตัวแมวไว้ ทว่าสโนว์กลับสะบัดตัวจนน้ำจากฝักบัวฉีดพ่นใส่ตัวน้ำชาและไอดอลจนเปียกโชกไปทั้งคู่ในพริบตา

น้ำชาที่สวมเพียงชุดนอนบางเบา เมื่อโดนน้ำเข้าเต็มๆ ผ้าซาตินสีชมพูก็แนบสนิทไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย เผยให้เห็นทรวดทรงอวบอิ่มและยอดอกที่ชูชันเพราะความเย็นของน้ำ ไอดอลที่จ้องมองอยู่ถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วกายจนเขาลืมเรื่องแมวไปเสียสิ้น

"น้ำชา... คุณเปียกหมดแล้ว"

เสียงทุ้มพร่าของเขาดังขึ้นท่ามกลางเสียงน้ำ

"คุณไอดอลก็เปียกเหมือนกันคระ... ดูสิ สโนว์หนีไปโน่นแล้ว!"

น้ำชาร้องทักเมื่อเห็นเจ้าแมวขาวกระโดดหนีไปแอบอยู่หลังโถสุขภัณฑ์

ไอดอลไม่ได้สนใจแมวอีกต่อไป เขาก้าวเข้าไปหาหญิงสาวพรางคว้าเอวบางของเธอไว้แน่น ท่ามกลางละอองน้ำจากฝักบัวที่ยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ร่างกายที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเขาบดเบียดกับทรวงอกนุ่มหยุ่นของเธอจนน้ำชาสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของชายหนุ่ม

"น้ำชา... ผมว่าตอนนี้เราควรจะจัดการ 'คน' ก่อนจัดการแมวนะ"

ไอดอลกระซิบข้างหูพรางขบเม้มติ่งหูเบาๆ สัมผัสจากริมฝีปากร้อนแรงทำให้หญิงสาวเข่าอ่อนจนต้องเกาะบ่าแกร่งไว้แน่น

"คุณไอดอล... อ๊ะ! อย่าคระ ตรงนี้มันห้องน้ำนะคระ"

แม้จะปากจะห้ามแต่ร่างกายของเธอกลับเบียดเข้าหาเขาอย่างโหยหา

"ห้องน้ำนี่แหละครับ... บรรยากาศกำลังดี"

ไอดอลไม่พูดเปล่า เขากดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อนและรุนแรง จูบครั้งนี้เต็มไปด้วยความต้องการที่อัดอั้นมาทั้งคืน ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง มือหนาของเขาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบเฟ้นสะโพกมนอย่างหนักหน่วงผ่านเนื้อผ้าเปียกชื้น

"อืมมม... ไอดอล"

น้ำชาครางชื่อเขาออกมาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัด

ไอดอลอุ้มน้ำชาขึ้นไปนั่งบนขอบอ่างจากุซซี่ ขาเรียวสวยของเธอแยกออกโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาแทรกกายเข้าไปตรงกลางได้อย่างถนัดถรี่ เขาซุกหน้าลงกับทรวงอกอิ่มพรางใช้ริมฝีปากดูดดึงผ่านเนื้อผ้าซาตินที่เปียกปอนจนน้ำชารู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟนับหมื่นโวลต์ช็อตไปทั่วร่าง

"คุณสวยเหลือเกินน้ำชา... ปาฏิหาริย์ของสโนว์คงอยากให้ผม 'กิน' คุณใจจะขาดแล้ว"

ไอดอลเงยหน้าขึ้นสบตาด้วยแววตาพราวระยับที่เต็มไปด้วยตัณหาอันแสนละมุน

"งั้นก็... อย่าช้าสิคระคุณสถาปนิก"

น้ำชาท้าทายพรางโน้มคอเขาลงมาจูบอีกครั้งอย่างดูดดื่ม

ทว่า... ปาฏิหาริย์ตัวแสบก็ไม่เคยปล่อยให้เจ้านายมีความสุขนานเกินไป! เจ้าสโนว์ที่เปียกโชกและโกรธแค้นจากการถูกฉีดน้ำ ดันกระโดดพรวดขึ้นมาบนหลังของไอดอลพรางใช้เล็บเกี่ยวไหล่เขาไว้แน่นประหนึ่งจะทวงความยุติธรรม!

"เหวอ! สโนว์! แกจะมาทำอะไรตอนนี้!"

ไอดอลสะดุ้งสุดตัวจนเกือบจะเสียหลักร่วงลงไปในอ่างน้ำพร้อมน้ำชา

"ฮ่าๆๆๆ สโนว์ขี้อิจฉาคระคุณไอดอล!"

น้ำชาหลุดขำกิ๊กพรางรีบผละตัวออกมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน

"เห็นไหมคระ... แมวคุณมันบอกว่าให้กลับไปอาบน้ำให้มันก่อนคระ"

ไอดอลกัดฟันกรอดพรางคว้าร่างแมวขาวที่สั่นงันงกมาไว้ในอ้อมแขน

"แกนะแกสโนว์... ขัดจังหวะเก่งระดับมือโปรจริงๆ เดี๋ยวกลับกรุงเทพฯ ผมจะส่งแกไปเข้าโรงเรียนดัดนิสัยแมวซะให้เข็ด!"

น้ำชาหัวเราะร่าพรางช่วยไอดอลรัดตัวแมวไว้

"มาคระ... เดี๋ยวช่วยขยี้ฟองเองคระ คุณไอดอลจับไว้นิ่งๆ นะคระ"

ทั้งคู่ช่วยกันอาบน้ำให้สโนว์ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเสียงขู่เมี๊ยวๆ ของแมวเป็นระยะ ทุกครั้งที่น้ำชาเอื้อมมือไปขยี้ฟองบนตัวแมว ทรวงอกอิ่มของเธอก็จะเสียดสีกับแขนแกร่งของไอดอลอย่างไม่ได้ตั้งใจ (หรือตั้งใจก็ไม่รู้!) จนสถาปนิกหนุ่มต้องลอบถอนหายใจยาวพรางพยายามข่มอารมณ์ที่พุ่งพล่าน

"เสร็จแล้วคระสโนว์... ตัวหอมฟุ้งเลย"

น้ำชาบอกพรางใช้ผ้าขนหนูนุ่มๆ ห่อตัวแมวไว้จนดูเหมือนก้อนขนมปังขาวๆ

ไอดอลจ้องมองน้ำชาที่กำลังเช็ดตัวให้แมวอย่างอ่อนโยนพรางยิ้มที่มุมปาก

"น้ำชา... คุณดูเหมาะกับการเป็น 'แม่แมว' มากเลยนะ"

"แล้วคุณล่ะคระ... เหมาะจะเป็นอะไร"

"ผมเหรอ ผมก็เหมาะจะเป็น 'พ่อแมว' ที่คอยดูแลแม่แมวอย่างคุณ... ทั้งวันทั้งคืนไงครับ"

ไอดอลบอกพรางเดินเข้าไปโอบกอดเธอจากด้านหลัง ความอบอุ่นจากแผ่นอกแกร่งซึมผ่านแผ่นหลังบางจนน้ำชารู้สึกเขินอายอีกครั้ง

"ขี้ตู่อีกแล้วนะคระ... ใครจะไปยอมให้ดูแลทั้งคืนกันคระ"

"ก็เมื่อกี้ในห้องน้ำ... ใครกันนะที่บอกว่าอย่าช้า"

ไอดอลแกล้งกระซิบข้างหูจนน้ำชาหน้าแดงก่ำ

"คุณไอดอล! คนบ้า!"

น้ำชารีบอุ้มสโนว์หนีออกไปจากห้องน้ำทันที ทิ้งให้สถาปนิกหนุ่มยืนอมยิ้มกับชัยชนะเล็กๆ ในครั้งนี้