ปาฏิหาริย์รักยัยเหมียว

งานเลี้ยงสุดเนี๊ยบ

ค่ำคืนที่ท้องฟ้าเมืองชะอำเต็มไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ ลมทะเลพัดพาความเย็นฉ่ำเข้ามายังลานจัดเลี้ยงกลางแจ้งของรีสอร์ตหรูที่ไอดอลเป็นคนออกแบบ พื้นที่ถูกจัดวางอย่างวิจิตรบรรจงด้วยแสงไฟวอร์มไวท์นวลตา แขกเหรื่อระดับวีไอพีในชุดราตรีและสูทสากลเดินถือแก้วแชมเปญพูดคุยกันอย่างออกรส ท่ามกลางบรรยากาศที่ดู 'เป๊ะ' ทุกกระเบียดนิ้วตามสไตล์สถาพนิคขี้เก๊กอย่างไอดอล

ทว่า... ที่มุมหนึ่งของงาน กลับมีเคาน์เตอร์กาแฟไม้โอ๊คสีน้ำตาลอบอุ่นตั้งเด่นหรา ป้ายหน้าร้าน "Cat Cafe: Tea & Miracle" ถูกนำมาวางประดับไว้อย่างน่ารัก น้ำชาอยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสีขาวครีมดูสุภาพทว่าแฝงความเซ็กซี่ด้วยดีไซน์เปิดไหล่ เธอกำลังใช้เครื่องชงกาแฟราคาแพงที่ไอดอลซื้อให้ ชงลาเต้อาร์ตอย่างคล่องแคล่ว

"น้ำชา... เรียบร้อยดีไหมครับ"

ไอดอลเดินเข้ามาหาในชุดสูทสีเทาเข้มตัดเย็บเนี๊ยบกริบ เขาจัดเนกไทพรางทำหน้านิ่งขรึมคีพมาดเจ้าของโครงการสุดเท่ ทว่าสายตากลับลอบมองหัวไหล่มนของน้ำชาพรางขมวดคิ้ว

"ผมว่าชุดนี้มัน... เผยผิวไปหน่อยนะ"

"คุณไอดอลคระ! นี่งานเลี้ยงนะคระ ไม่ใช่งานวัด จะให้พิมพ์ใส่ชุดเอี๊ยมยีนส์มาได้ยังไง"

น้ำชาค้อนขวับพรางส่งถ้วยเอสเปรสโซ่ให้แขก

"แล้วนี่... สโนว์กับปังปังอยู่ไหนคระ พิมพ์ฝากคุณดูไว้นะ"

"นอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้องพักนั่นแหละครับ ผมล็อคประตูไว้อย่างดี"

ไอดอลบอกพรางยืดอกอย่างมั่นใจ

"ระดับสถาปนิกมือหนึ่งอย่างผม ไม่มีทางปล่อยให้ 'ก้อนขน' มาทำลายงานเปิดตัวโครงการพันล้านหรอก"

ทว่า... คำพูดของเขายังไม่ทันขาดคำ ปาฏิหาริย์ (หรือความซวย) ก็บังเกิด! เสียงกระจกแตกเพล้งดังมาจากทางห้องพักด้านหลัง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าเล็กๆ ที่วิ่งควบตะบึงมาทางลานจัดเลี้ยงอย่างรวดเร็ว

"เมี๊ยววววววววว!"

เจ้าสโนว์ในชุดทักซิโด้แมวสีดำ

(ที่ไอดอลแอบสั่งมาให้ใส่ขำๆ) พุ่งทะยานออกมาจากพุ่มไม้ประหนึ่งลูกธนูขาว ตามมาด้วยน้องปังปังที่คาบ 'ถุงขนมแมวเลีย' วิ่งไล่กวดกันมาติดๆ ทั้งคู่ไม่ได้วิ่งเล่นธรรมดา แต่มันพุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยแขกผู้ใหญ่!

"เฮ้ย! สโนว์! หยุดนะ!"

ไอดอลลืมมาดขี้เก๊กเสียสิ้น เขาตะโกนลั่นพรางรีบพุ่งตัวออกไปตะครุบแมว ทว่าเจ้าสโนว์กลับกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะจัดเลี้ยงที่วางเค้กสามชั้นไว้พอดี!

"โครม!"

เค้กวนิลามูลค่าหลายหมื่นบาทพังครืนลงมาต่อหน้าต่อตาประธานบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ ครีมสีขาวสาดกระเซ็นไปทั่วสูทราคาแพงของไอดอลที่พยายามจะคว้าตัวแมวไว้

"ว้ายยยยย!"

แขกเหรื่อต่างพากันอุทานด้วยความตกใจ น้ำชาที่เห็นท่าไม่ดีรีบคว้า 'ผ้ากันเปื้อน' วิ่งออกมาช่วย

"สโนว์! ปังปัง! มานี่ลูก!"

ความวุ่นวายระดับวินาศสันตะโรเริ่มต้นขึ้น เมื่อเจ้าสโนว์วิ่งลอดขาแขกคนโน้นคนนี้จนเกิดการล้มลุกคลุกคลานกันระเนระนาด ไอดอลที่ตอนนี้ตัวเปื้อนครีมเค้กไปครึ่งซีกพยายามจะตะครุบสโนว์ ทว่าเท้าของเขาดันเหยียบเข้ากับเศษครีมจนเสียหลักลื่นไถลไปข้างหน้า

"เหวอ!"

"คุณไอดอล!"

น้ำชาพุ่งเข้าไปหวังจะช่วยดึง ทว่าแรงเหวี่ยงกลับพาให้ทั้งคู่ล้มลงไปใน 'สระน้ำพุ' กลางงานเลี้ยงพร้อมกันอย่างจัง!

"ตูม!"

น้ำพุสีสวยกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ แขกทุกคนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสภาพของสถาปนิกมาดขรึมและบาริสต้าสาวสวยที่เปียกปอนกันอยู่ในอ่างน้ำพุ ไอดอลที่บัดนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงและมีครีมเค้กติดที่จมูกจ้องมองน้ำชาที่หัวเราะจนตัวสั่นอยู่ข้างๆ เขา

"ขำเหรอครับน้ำชา"

ไอดอลถามเสียงต่ำพรางแสร้งทำหน้านิ่งขรึมทั้งที่สภาพดูไม่ได้

"ฮ่าๆๆๆ ก็คุณไอดอล... หมดหล่อเลยคระคุณสถาปนิกขี้เก๊ก!"

น้ำชาบอกพรางเอื้อมมือไปเช็ดครีมที่จมูกให้เขา

ไอดอลจ้องมองใบหน้าหวานที่เปียกน้ำจนดูเย้ายวนใจภายใต้แสงจันทร์ ความโกรธหายวับไปเหลือเพียงความเอ็นดู เขาใช้มือแกร่งคว้าเอวบางของน้ำชาเข้ามาหาตัวกลางน้ำพุประหนึ่งจะประกาศความเป็นเจ้าของต่อหน้าแขกทั้งงาน

"ในเมื่องานพังแล้ว... ผมว่าเราควรจะไป 'จัดการ' ต้นเหตุของเรื่องนี้กันดีกว่าไหม"

"จัดการยังไงคระ สโนว์หนีไปโน่นแล้วคระ"

น้ำชาชี้ไปทางเจ้าสโนว์ที่ตอนนี้กำลังนั่งเลียขนอย่างสบายใจอยู่บนเวที

ไอดอลเหยียดยิ้มร้าย

"ผมหมายถึงจัดการ 'แม่แมว' อย่างคุณต่างหาก ที่ปล่อยให้ลูกชายตัวแสบมาทำร้ายสูทตัวเก่งของผม"

พูดจบเขาก็อุ้มน้ำชาขึ้นพาดบ่าท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงปรบมือของแขกเหรื่อ (ที่คิดว่าเป็นเซอร์ไพรส์จากเจ้าของโครงการ) ไอดอลเดินดุ่มๆ กลับไปที่วิลล่าส่วนตัวพรางกระซิบบอกน้ำชาเสียงพร่า

"คืนนี้... ผมจะทำโทษคุณให้เข็ดน้ำชา ข้อหาที่ทำให้ผมเสียมาดต่อหน้าผู้ใหญ่"

เมื่อกลับถึงห้องพักที่ตอนนี้เละเทะไม่ต่างจากสนามรบ ไอดอลวางน้ำชาลงบนเตียงคิงไซส์พรางถอดสูทที่เปื้อนครีมทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี เขาขึ้นคร่อมร่างบางไว้พรางจ้องลึกลงไปในดวงตาที่วาวระยับของเธอ

"คุณไอดอล... เดี๋ยวคระ สโนว์ล่ะ"

น้ำชาถามพรางพยายามจะดันอกแกร่งออก

"สโนว์โดนทำโทษขังไว้ในห้องน้ำเรียบร้อยแล้วครับ... ตอนนี้มีแค่ 'ผม' กับ 'คุณ' "

ไอดอลบอกพรางโน้มใบหน้าลงมาจูบที่ซอกคอขาวเนียนอย่างรุนแรงและเร่าร้อน สัมผัสจากริมฝีปากอุ่นร้อนและความชื้นจากเสื้อผ้าที่เปียกโชกทำให้บรรยากาศในห้องทวีความร้อนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว

"อือ... ไอดอล"

น้ำชาครางชื่อเขาออกมาด้วยความเสียวซ่าน มือหนาของสถาปนิกเริ่มซุกซนปลดซิปเดรสสีครีมของเธอออกอย่างช่ำชอง

ทว่า... ในจังหวะที่ความวาบหวามกำลังจะพุ่งทะลุเพดาน! เสียง

"เมี๊ยว!"

ดังลั่นมาจากทางหน้าต่างห้องนอน เจ้าสโนว์ที่ขังไว้ในห้องน้ำ (ซึ่งมีทางออกไปที่ระเบียง) ดันมุดกลับเข้ามาได้อีกครั้ง! มันกระโดดพรวดขึ้นมาบนหลังของไอดอลพรางใช้กรงเล็บเล็กๆ ตะกุยผมที่เพิ่งจะแห้งของเขาจนยุ่งเหยิงไปหมด!

"สโนว์! แกไปตายที่ไหนก็ไป๊!"

ไอดอลตะโกนลั่นพรางพยายามจะคว้าตัวแมวตัวแสบที่วิ่งวนรอบเตียง

น้ำชาหลุดขำก๊ากพรางรีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัว

"ปาฏิหาริย์จากเหมียวจริงๆ คระคุณไอดอล! สโนว์มันบอกว่า... อย่าเพิ่งทำโทษแม่มันคระ!"

ไอดอลนั่งทำหน้าเซ็งอยู่บนเตียงพรางจ้องมองเจ้าสโนว์ที่ตอนนี้ไปนั่งสง่าอยู่บนตู้เสื้อผ้า

"น้ำชา... ผมว่าเราต้องเปลี่ยนแผนแล้วล่ะ"

"แผนอะไรคระ"

"แผนจ้างพี่เลี้ยงแมวแบบ 24 ชั่วโมง... เพราะถ้ายังมีเจ้าสโนว์อยู่แบบนี้ ผมไม่มีวันได้ 'กินน้ำชา' แบบสงบๆ แน่!"