ปาฏิหาริย์รักยัยเหมียว

ผู้ชายสายเปรย์

ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ในค่ำคืนนี้ดูจะแปรปรวนอย่างหนัก เมฆสีดำทะมึนเคลื่อนตัวเข้าปกคลุมจนมองไม่เห็นแสงดาว ก่อนที่หยาดฝนเม็ดโตจะพรั่งพรูลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เสียงฟ้าร้องครืนครั่นสลับกับแสงแปลบปลาบทำให้บรรยากาศภายนอกดูน่าเกรงขาม ทว่าภายในรถสปอร์ตคันหรูของไอดอลที่เพิ่งมาจอดสนิทหน้าบ้านน้องน้ำชา กลับอบอวลไปด้วยมวลความรู้สึกที่ร้อนรุ่มและวาบหวาม

"ฝนตกหนักขนาดนี้... คุณไอดอลรีบกลับเถอะคระ เดี๋ยวถนนลื่นจะอันตราย"

น้ำชาเอ่ยเสียงแผ่วพรางจ้องมองสายฝนที่สาดซัดกระจกหน้ารถ

ไอดอลไม่ได้สตาร์ทรถออกไปอย่างที่เธอว่า เขากลับดับเครื่องยนต์จนความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วห้องโดยสาร มีเพียงเสียงฝนที่ตกกระทบหลังคารถดังจังหวะสม่ำเสมอ นัยน์ตาคมกริบภายใต้ความมืดสลัวหันมาจ้องมองใบหน้าหวานของน้ำชาที่บัดนี้ดูเย้ายวนกว่าทุกวัน

"คุณจะไล่ผมกลับทั้งที่ฝนตกหนักแบบนี้เหรอ... น้ำชา"

เสียงทุ้มพร่าของเขาทำให้หญิงสาวใจสั่นสะท้าน

"เมี๊ยววว~"

เจ้าสโนว์ที่นอนอยู่บนเบาะหลังกระโดดข้ามมายังเบาะหน้า พรางมุดเข้าไปอยู่ระหว่างตัวของไอดอลและน้ำชา มันใช้หัวถูไถไปกับหน้าขาของน้ำชาประหนึ่งจะอ้อนวอนให้เธออนุญาตให้เจ้านายของมันอยู่ต่อ

"ดูสิ... สโนว์มันก็ยังกลัวฝนเลยนะ"

ไอดอลแสร้งบอกพรางเอื้อมมือหนาไปลูบหัวสโนว์ ทว่าปลายนิ้วกลับจงใจปัดผ่านหน้าขาเนียนละเอียดของน้ำชาที่สวมกระโปรงสั้นจนเธอสะดุ้งสุดตัว

"คุณไอดอล... มือคุณ..."

น้ำชาท้วงเสียงสั่น ทว่าเธอกลับไม่ถอยหนี สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของสถาปนิกหนุ่มที่ลากไล้ผ่านผิวเนื้ออ่อนทำให้อารมณ์บางอย่างที่ซ่อนลึกเริ่มพุ่งพล่าน

ไอดอลโน้มตัวเข้าไปใกล้จนกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ที่ผสมกับกลิ่นกายชายหนุ่มหอมฟุ้งไปทั่วรถ เขาใช้มือข้างหนึ่งเชยคางหญิงสาวขึ้นมาสบตา นัยน์ตาพยัคฆ์หนุ่มในร่างสถาปนิกบัดนี้เต็มไปด้วยความโหยหาที่ยากจะปิดบัง

"น้ำชา... คุณรู้ไหมว่าผมพยายามข่มใจแค่ไหนเวลาเห็นคุณยิ้มให้คนอื่น"

"คุณหึงน้ำชาเหรอคระ"

เธอถามพรางช้อนตาขึ้นมองอย่างไร้เดียงสา ทว่าท่าทางนั้นกลับยิ่งดูยั่วยวนในสายตาของเขา

"หึงจนอยากจะขังคุณไว้ในห้องที่มีแค่เราสองคน... ไม่ให้ใครได้เห็นความน่ารักของคุณนอกจากผม"

ไอดอลไม่รอให้เธอได้โต้ตอบ เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลากไล้ปลายจมูกลงมาตามสันจมูกโด่งรั้น และหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ น้ำชาหลับตาพริ้มพรางเผยอปากออกน้อยๆ รับสัมผัสที่โหยหา

จูบแรกของเขาละมุนละไมทว่าแฝงไปด้วยความรุ่มร้อน ไอดอลบดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างนุ่มนวลพรางซึมซับความหวานจากน้ำชาที่เขาเฝ้าจินตนาการมาตลอด ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปสำรวจภายในอย่างหยอกล้อ กระตุ้นให้อารมณ์ของหญิงสาวเตลิดไปไกล มือบางของน้ำชาเอื้อมไปโอบรอบลำคอแกร่งพรางจิกนิ้วลงบนเส้นผมของเขาด้วยความรู้สึกเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง

"อือ... คุณไอดอล"

น้ำชาครางชื่อเขาออกมาแผ่วเบาเมื่อมือหนาของเขาเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้จากเอวบางขึ้นมายังเนินอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว

ในขณะที่บทรักกำลังจะทวีความเร่าร้อน เจ้าสโนว์จอมจุ้นกลับทำหน้าที่ปาฏิหาริย์อีกครั้ง! มันใช้เท้าหน้าสะกิดที่ปุ่มเปิดไฟภายในรถจนไฟสว่างพรึบขึ้นมาทันที!

"ว้าย!"

น้ำชารีบผละออกด้วยความตกใจ ใบหน้าแดงซ่านไปถึงใบหูเมื่อเห็นสายตาของเจ้าสโนว์ที่จ้องมองมาอย่างล้อเลียน

ไอดอลสบถเบาๆ ในลำคอพรางพยายามปรับลมหายใจ

"เจ้าสโนว์... แกนี่มันขยันหาเรื่องจริงๆ นะ"

"ฝนเบาลงแล้วคระ... น้ำชาว่าคุณไอดอลกลับเถอะคระ"

น้ำชาบอกพรางรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ทว่าสายตาที่วาวระยับของเธอกลับบอกว่าเธอก็เสียดายจังหวะเมื่อครู่ไม่แพ้กัน

ไอดอลเหยียดยิ้มร้าย เขาเอื้อมมือไปคว้ามือบางมาจุมพิตที่หลังมือหนักๆ หนึ่งที

"ก็ได้ครับ... คืนนี้ผมจะยอมปล่อยคุณไปก่อน แต่จำไว้นะน้ำชา... กาแฟที่ผมสั่งวันนี้ยังไม่ 'หวาน' เท่าปากของคุณเลย"

น้ำชาถึงกับไปไม่เป็น เธอรีบเปิดประตูรถวิ่งเข้าบ้านไปทันทีทิ้งให้ไอดอลนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวในรถสปอร์ตสถาปนิกหนุ่มมองตามแผ่นหลังบางพรางลูบริมฝีปากตัวเองที่ยังคงมีรสสัมผัสของน้ำชาติดอยู่

"สโนว์... แกทำดีมาก แต่คราวหลังไม่ต้องเปิดไฟนะเว้ย!"

ไอดอลหันไปดุเจ้าแมวขาวที่ตอนนี้ไปนอนเลียขนอย่างสบายใจบนเบาะ

เช้าวันต่อมา... ที่คาเฟ่แมวดูจะสดใสกว่าทุกวัน น้ำชาเดินยิ้มกริ่มจนปังปังยังต้องสงสัย เธอจัดร้านไปพรางฮัมเพลงไปพราง จนกระทั่งมีพัสดุกล่องใหญ่มาส่งที่หน้าร้าน เมื่อเปิดดูน้ำชาถึงกับอ้าปากค้าง เพราะมันคือเครื่องชงกาแฟรุ่นท็อปที่สุดในโลก พร้อมโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ว่า

'ถึงน้ำชา... เครื่องนี้ผมออกแบบมาให้เข้ากับมุมร้านของคุณที่สุด และที่สำคัญ... ผมอยากให้คุณใช้เครื่องนี้ชงกาแฟให้ผมคนเดียวตลอดไปนะครับ - ไอดอล'

"ว้ายยย เปย์หนักมากคระคุณสถาปนิก!"

น้ำชาร้องลั่นด้วยความดีใจ พรางกอดโน้ตแผ่นนั้นไว้แนบอก

แต่ความหวานก็ต้องสะดุด เมื่อ 'กวิน' หนุ่มนายแบบคนเดิมเดินเข้ามาในร้านพร้อมพาสุนัขตัวจิ๋วพันธุ์ชิวาวาใส่กระเป๋ามาด้วย

"พี่น้ำชาครับ! วันนี้ผมเอา 'น้องกะทิ' มาแนะนำให้รู้จักครับ เห็นว่าพี่รักสัตว์ ผมเลยอยากเอามาให้พี่ช่วยเลี้ยงหน่อย"

ไอดอลที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงประตูร้านพอดีถึงกับหยุดกึก นัยน์ตาคมกริบจ้องมองสุนัขตัวจิ๋วในมือนายแบบหนุ่มพรางหันไปมองสโนว์ที่อยู่ในกระเป๋าอวกาศ แผนการหึงหวงครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น เมื่อคุณสถาพนิกต้องปะทะกับศัตรูสาย 'หมา' ที่กล้าเข้ามาเหยียบถิ่นแมว!

"คุณน้ำชาครับ... ผมว่าร้านแมวเนี่ย ไม่ควรให้ 'หมา' เข้ามาเพ่นพ่านนะครับ มันจะทำลาย

'ฮวงจุ้ย' ความรักของเรา"

ไอดอลเดินเข้าไปแทรกกลางพรางพูดเสียงเรียบแต่บาดลึก

น้ำชาแอบขำกิ๊กในใจกับความหวงก้างของคุณไอดอล

"โธ่คุณไอดอลคระ น้องกะทิตัวนิดเดียวเองคระ ไม่กัดสโนว์หรอกค่ะ"

"ผมไม่ได้ห่วงสโนว์... ผมห่วง 'เจ้าของร้าน' ต่างหาก กลัวว่าจะโดนหมาเลียจนลืมแมวแถวนี้"

ไอดอลพูดพรางจ้องหน้ากวินทร์อย่างไม่ลดละ

สงครามเย็นระหว่างสถาปนิกมาดเนี๊ยบกับนายแบบหน้าใสเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียง

"เมี๊ยว" และเสียง "โฮ่ง"

โดยมีปาฏิหาริย์จากเจ้าสโนว์ที่เตรียมจะก่อเรื่องวุ่นวายครั้งใหม่ เพื่อให้เจ้านายหนุ่มได้โชว์เหนือและเข้าใกล้น้ำชามากขึ้นไปอีก!