ปาฏิหาริย์รักยัยเหมียว

สถาปนิกขี้เก๊กจอมหวงก้าง

ไอดอลยืนพิงราวระเบียงวิลล่าด้วยท่วงท่าที่ดูดีเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น เขาอยู่ในชุดกางเกงผ้าลินินสีครีมกับเสื้อเชิ้ตลายขวางสีน้ำเงินขาวที่ปลดกระดุมออกจนเกือบครึ่งอก แว่นกันแดดสีดำแบรนด์หรูช่วยเสริมให้ใบหน้าขี้เก๊กของเขาดูน่าเกรงขามทว่าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างร้ายกาจ

"น้ำชา... ช้าจังเลยครับ ผมรอจนกาแฟเย็นหมดแล้วนะ"

ไอดอลเอ่ยเสียงเรียบพรางขยับนาฬิกาข้อมือดูเวลาด้วยท่าทางที่เซ็ตมาอย่างดี

"มาแล้วคระๆ ใจร้อนจังเลยนะคระคุณสถาปนิก"

เสียงใสของน้ำชาดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวที่ทำเอาไอดอลถึงกับมือไม้อ่อนจนเกือบทำแก้วกาแฟร่วง

น้ำชาเดินออกมาในชุดบิกินี่สีพีชอ่อนๆ ทับด้วยเสื้อคลุมผ้าลูกไม้สีขาวบางเบาที่ปิดบังความเซ็กซี่ไว้ได้เพียงครึ่งเดียว เรียวขาขาวเนียนที่ก้าวพ้นชายผ้าออกมาประกอบกับรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ทำเอาพี่ไอดอลที่กำลังเก๊กนิ่งถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายพรางรีบเบือนสายตาไปมองน้ำทะเลแทน

"เมี๊ยววว~"

เจ้าสโนว์ที่สวมปลอกคอรูปกระดิ่งสีทองเดินนวยนาดออกมาพร้อมกับ

'น้องปังปัง' ที่สวมผ้าพันคอลายจุดสุดคิวท์ ทั้งคู่ดูจะตื่นเต้นกับกลิ่นอายทะเลไม่น้อย

"สโนว์... ปังปัง พร้อมไปเดินเล่นหรือยังจ๊ะ"

น้ำชาก้มลงอุ้มแมวสาวสามสีพรางหันมาหาไอดอล

"ไปคระคุณไอดอล วันนี้พาน้องๆ ไปเหยียบทรายกันคระ"

ไอดอลขยับแว่นกันแดดพรางทำหน้านิ่งเหมือนเดิม

"ผมว่า... ชุดคุณมัน 'บาง' ไปหน่อยนะน้ำชา ลมทะเลมันแรง เดี๋ยวจะหวัดกินเอา"

"ไม่หรอกคระ แดดออกเปรี้ยงขนาดนี้ น้ำชาร้อนจะตายอยู่แล้วคระ"

น้ำชาบอกพรางเดินนำออกไปที่หาดทราย ทิ้งให้พี่ไอดอลเดินตามหลังพรางทำตาเขียวปัดใส่หนุ่มๆ แถวนั้นที่เริ่มจะเหล่ตามอง 'ยัยเหมียว' ของเขาอย่างไม่วางตา

เมื่อถึงริมหาด น้ำชาวางปังปังลงบนทรายขาวละเอียด เจ้าแมวสาวเริ่มทำท่าขุดทรายอย่างสงสัย ส่วนเจ้าสโนว์นั้นแสบกว่า มันวิ่งนำไปที่น้ำทะเลพรางสะบัดเท้าใส่คลื่นที่ซัดเข้ามาอย่างกล้าหาญ

"ดูสิคระสโนว์เก่งจังเลย ไม่กลัวน้ำเลยนะคระเนี่ย!"

น้ำชาหัวเราะร่าพรางวิ่งตามสโนว์ไป ลมทะเลพัดเอาเสื้อคลุมลูกไม้สะบัดเผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนละเอียดและสัดส่วนโค้งเว้าที่ทำเอาชายหนุ่มบนหาดทรายถึงกับต้องหยุดชะงักมอง

ไอดอลที่เดินตามมาเห็นท่าไม่ดี เขาจึงเริ่มใช้สกิล 'ความเก๊ก' ขั้นสุดยอดเดินเข้าไปยืนบังข้างหลังน้ำชาพรางโอบไหล่บางของเธอไว้แน่น นัยน์ตาคมกริบภายใต้แว่นสีดำแผ่รังสีอำมหิตใส่กลุ่มชายหนุ่มที่กำลังซุบซิบกันอยู่ประหนึ่งจะบอกว่า

'ผู้หญิงคนนี้มีเจ้าของแล้ว และเจ้าของเขาดุมาก!'

"คุณไอดอล... โอบแน่นไปไหมคระ น้ำชาเดินไม่ถนัดคระ"

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นท้วง

"ทรายมันนิ่มครับ ผมกลัวคุณล้ม... อีกอย่าง ลมมันพัดเอาเสื้อคลุมคุณเปิดหมดแล้ว"

ไอดอลบอกเสียงเข้มพรางจงใจกระชับอ้อมกอดให้หน้าอกอิ่มเบียดเสียดกับท่อนแขนแกร่งของเขา

"หวงเหรอคระ"

น้ำชาแกล้งถามพรางยิ้มเจ้าเล่ห์

"ผมเป็นคนรักระเบียบครับ... อะไรที่เป็นของผม ผมชอบให้มันอยู่อย่างมิดชิด"

พี่ไอดอลตอบน้ำเสียงนิ่งๆ แต่ในใจกลับเต้นรัวแรง

ปาฏิหาริย์จากเจ้าเหมียวเริ่มทำงานอีกครั้ง! เจ้าสโนว์ที่กำลังวิ่งเล่นดันไปเห็นปูตัวเล็กๆ วิ่งลงรู มันจึงพุ่งตัวเข้าใส่ทว่ากลับเสียหลักล้มคะมำน้ำกระจายใส่หน้าไอดอลเต็มๆ จนแว่นกันแดดสีดำกระเด็นหลุดออกไป

"เฮ้ย! สโนว์!"

ไอดอลอุทานเสียมาดเก๊กทันที

น้ำชาหลุดขำก๊ากเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเนี๊ยบของสถาปนิกหนุ่มเปียกโชกไปด้วยน้ำทะเลและเศษทราย

"ฮ่าๆๆๆ คุณสถาปนิกขี้เก๊กกลายเป็นลูกหมาตกน้ำไปซะแล้วคระ!"

ไอดอลเช็ดน้ำออกจากหน้าพรางจ้องมองน้ำชาที่หัวใจพองโตกับการได้แกล้งเขา ความน่ารักของเธอทำให้เขาโกรธไม่ลงจริงๆ เขาจึงใช้โอกาสนี้คว้าเอวบางของเธอเข้ามากอดพรางอุ้มร่างเล็กขึ้นพาดบ่าทันที!

"ว้าย! คุณไอดอล! ปล่อยนะคระ คนมองหมดแล้ว!"

น้ำชาร้องลั่นพรางดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง

"มองก็มองไปสิ... ในเมื่อคุณหัวเราะเยาะผม คุณต้องรับผิดชอบ"

ไอดอลบอกพรางเดินดุ่มๆ ลงไปในน้ำทะเลที่ระดับเอว

"จะทำอะไรคระ อย่าแกล้งน้ำชานะ!"

ไอดอลไม่ได้ตอบแต่กลับค่อยๆ วางน้ำชาลงในน้ำอย่างนุ่มนวล ทว่าเขาไม่ยอมปล่อยมือจากการโอบรอบเอวเธอ ร่างกายที่เปียกปอนบวกกับแสงแดดยามเที่ยงทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวของไอดอลแนบสนิทไปกับกล้ามเนื้ออกและหน้าท้องที่ดูแน่นหนัดจนน้ำชาต้องลอบถอนหายใจยาว

"น้ำชา... คุณดูนี่สิ"

ไอดอลชี้ไปที่เจ้าสโนว์กับปังปังที่ตอนนี้มานั่งเคียงคู่กันอยู่บนโขดหินริมน้ำประหนึ่งจะมาดูผลงาน

"แม้แต่แมวยังรู้เลยว่า... ทะเลวันนี้มันสวยเพราะมีคุณอยู่ด้วย"

"แหม... ปากหวานจังเลยนะคระคุณสถาปนิก นึกว่าเก๊กเป็นอย่างเดียวซะอีก"

น้ำชาเย้าพรางเอื้อมมือไปลูบไล้หยดน้ำบนพวงแก้มหล่อเหลา

ไอดอลจับมือบางของเธอมาจุมพิตที่ฝ่ามือหนักๆ หนึ่งที นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกลงไปในดวงตาของเธออย่างสื่อความหมาย

"ผมไม่ได้เก๊กครับ... ผมแค่กำลังพยายามรักษาอาการ 'ใจสั่น' เวลาอยู่ใกล้คุณต่างหาก"

พูดจบเขาก็โน้มใบหน้าลงมาหาอย่างช้าๆ ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างนุ่มนวลท่ามกลางเสียงคลื่นและสายลม จูบรสเค็มของน้ำทะเลกลับหวานหอมยิ่งกว่าน้ำผึ้ง ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กอย่างหยอกล้อ มือหนาของไอดอลเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนที่เปิดเปลือยภายใต้ชุดบิกินี่ บีบเฟ้นสะโพกมนอย่างย่ามใจจนน้ำชาต้องครางอืออึงในลำคอ

"อืมมม... ไอดอล"

"น้ำชา... ผมอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้จริงๆ"

เขาบอกพรางผละริมฝีปากออกมาคลอเคลียที่ซอกคอขาวเนียน สัมผัสจากน้ำเย็นและความร้อนแรงของอารมณ์ทำให้หญิงสาวตัวสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัด

ในขณะที่บทรักกลางทะเลกำลังจะทวีความร้อนแรงจนน้ำทะเลแทบจะเดือด! ปาฏิหาริย์ตัวแสบก็ไม่เคยปล่อยให้เจ้านายมีความสุขเกินสามนาที! เจ้าสโนว์ที่เปียกโชกกระโดดลงจากโขดหินพุ่งตรงมาที่หลังของไอดอลพรางใช้กรงเล็บเล็กๆ เกี่ยวไหล่เขาไว้แน่นประหนึ่งจะทวงสัญญาอาหารว่าง!

"โอ๊ย! สโนว์! แกมาทำอะไรตอนนี้วะ!"

ไอดอลสะดุ้งสุดตัวจนเกือบจะเสียหลักร่วงลงไปในน้ำพร้อมน้ำชา

"ฮ่าๆๆๆ สโนว์บอกว่า... ให้คุณไปหาปูมาให้มันกินได้แล้วคระ!"

น้ำชารีบผละตัวออกมาด้วยใบหน้าแดงซ่านพรางหัวใจเต้นรัว

ไอดอลกัดฟันกรอดพรางคว้าร่างแมวขาวมาไว้ในอ้อมแขน

"แกนะแกสโนว์... ขัดจังหวะเก่งระดับเวิลด์คลาสจริงๆ ถ้าผมไม่ได้เมีย... เอ๊ย! ไม่ได้คุณน้ำชามาครองเร็วๆ นี้ ผมจะโทษว่าเป็นความผิดแกคนเดียวเลย!"

น้ำชาหัวเราะร่าพรางเดินไปอุ้มปังปังขึ้นมา

"ไปคระคุณไอดอล... กลับไปล้างตัวที่วิลล่ากันเถอะคระ เดี๋ยวจะไปทำ Catering กาแฟให้ลูกค้าคุณไม่ทันนะคระ"

ไอดอลเดินตามหลังน้ำชาไปพรางลอบมองบั้นท้ายกลมมนที่ส่ายไปมาภายใต้ผ้าลูกไม้บางๆ แววตาขี้เก๊กของเขากลับกลายเป็นแววตาพราวระยับที่เต็มไปด้วยตัณหาอันแสนละมุน

"ฝากไว้ก่อนนะน้ำชา... คืนนี้ที่วิลล่า ผมจะจัดชุดใหญ่ให้หนักกว่าเดิมแน่นอน"