เอี๊ยด.....เสียงเปิดประตูหน้าห้องฉุกเฉินออกมา ไอเดน นิด และ บรูควิ่งกรูเข้าไปหาหมอสาวด้วยสายตาที่รอฟัง และความหวัง
" ลูกผมเป็นยังไงบ้างครับหมอ" ไอเดนถามหมอด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน
" คุณไอนาปลอดภัยดีค่ะ แต่ข้อมือแผลงนะค่ะ ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งยกของหนัก วันนี้ก็นอนดูอาการไปก่อนนะค่ะ " หมอพูดจบก็เดินออกไป ก่อนจะมีบุรุษพยาบาลเข็ญเตียงของไอนาออกมา
" ไอนาลูกพ่อ " ไอเดนรีบเดินตามคนเป็นหมอไป ส่วนนิดผู้เป็นแม่ ดึงแขนชายหนุ่มไว้
" บรูคอย่าเพิ่งเข้าไปเลยนะลูก แม่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ระหว่างเรากับยัยหนูของแม่ แต่แม่ขอนะลูกอย่าเพิ่ง เข้าไปตอนนี้เลยนะ" นิดจำได้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นใคร เพราะโครงหน้าเฝที่ยังคงเค้าเดิมอยู่บ้าง ถึงแม้พอโตแล้วจะหล่อ และสง่าขึ้นแต่นิดก็ยังจำได้ว่าเด็กหนุ่มเป็นใคร
" ครับ" บรูคตอบแค่นั้นก่อนจะยกมือไหว้ลา ก่อนจะเดินคอตกออกมา ที่รถ
1 เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก
หลังจากวันนั้
