คอนโด ☆☆☆☆
หลังที่บรูคให้คนขับรถมาส่งเธอที่คอนโด ไอนา ที่เก็บความรู้สึกไม่ไหวอีกต่อไป เธอเดินเข้ามาภายในคอนโด ทั้งน้ำตาโดยที่เธอไม่สนใจสายตาใครที่มองมา เธอเจ็บปวดกับคำพูดนั้น รวมทั้งภาพบาดตาบาดใจนั้น
ติ่ด ติ่ด เสียงประตูห้องของไอนาเปิดออก จากนั้นเธอก็ทิ้งตัวนอนร้องให้ คนเดียวเงียบๆพร้อมกับความเจ็บปวดที่ยากจะอธิบาย เพราะคำพูดนั้นที่ มันเหมือนฝั่งอยู่ในโสทประสาทของเธอ
' ขี้ข้า'
" ฮือ.....ๆ ฮือ.... อึกๆ อึกๆ " เสียงร้องไห้ของคนตัวน้อยดังระงมอยู่เพียงรำพัง จนเงียบไปด้วยความออ่นเพลียและความเหนื่อยล้า
เวลาต่อมา
เธอได้เอาโทรศัพท์ที่แบ๊ตหมดมาชาตร์แบตก่อนจะโทรหาผู้เป็นพ่อกับแม่ เพราะพวกท่านคงเป็นห่วงแล้ว
" ป๊ะค่ะ" เสียงใสของไอนาที่เพิ่งจะปรับอารมณ์ ได้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
( ไอนา ลูกหายไปไหนมาตั้งอาทิตย์ ทำไมไม่ติดต่อ มาหาพ่อกับแม่) เสียงของผู้เป็นพ่อที่ตดรับสายด้วยน้ำเสียงร
