ตอนที่ 3. ไม่อยากเจอ

1177 Words

คลั่งรักเมียนักแข่ง ตอนที่ 3. ไม่อยากเจอ “พูดจริงหรือเล่นเนี่ยพี่ กระเป๋าตั้ง 3 ใบจะให้อังยกขึ้นไปคนเดียวเนี่ยนะ” อังถามขึ้นมาด้วยความตกใจ “จริงสิ...ชั้นบนขึ้นได้แค่หุ้นส่วนเท่านั้น ซึ่งพี่ไม่ใช่หุ้นส่วนจึงไม่สามารถขึ้นไปได้ กฎต้องเป็นกฎนะอัง” มิกซ์บอกกับอังหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า “พี่จริงจังเกินไปรึป่าว แค่ช่วยอังยกขึ้นไปเอง มันจะอะไรกันนักหนา นี่แหละพี่รู้ไหมเพราะแบบนี้อังถึงไม่ค่อยอยากจะมาที่นี่สักเท่าไหร่” “มันเป็นกฎ อีกอย่างอังจะมาอยู่ที่นี่ก็ไม่ควรให้ใครรู้ว่าอยู่ห้องไหน เพื่อความปลอดภัย อย่างที่รู้ร้านเราคนเข้าออกเยอะจะตาย” ...มิกซ์เตือนอัง “ค่ะๆ องครักษ์พิทักษ์อัง เดี่ยวอังรอพี่โอมก็ได้” “ตามสบายนะ พี่ทำงานแปบ” มิกซ์บอกพร้อมกับยกมือขึ้นมาขยี้หัวอังเบา ๆ “รับทราบค่ะ” อังตอบแล้วส่งยิ้มให้กับมิกซ์ เวลาผ่านไปนานลูกค้าผลัดกันเข้าออกร้านอังเลยช่วยมิกซ์ขายของ....อเล็กซ์ลูกค้าประจำเดินเข้ามาในร้าน... “ว้าววว วันนี้มีพนักงานใหม่เหรอมิกซ์???” “อ่อนั่น อัง น้องสาวไอ้โอมมัน” มิกซ์บอกกับอเล็กซ์ก่อนที่ชายหนุ่มจะเต๊าะน้องสาวเพื่อนเขาต้องรีบสกัดเอาไว้ก่อน “น้องสาวอะไรกัน นางฟ้าชัดๆ” อเล็กซ์พึมพำเบาๆ “ถ้าไม่อยากโดนตีน หุบปากหุบคำไว้...อังๆ มานี่ที” มิกซ์บอกกับอเล็กซ์ก่อนจะเรียกให้อังมาหา หญิงสาวตอบรับอย่างว่าง่าย “ค่ะ...ว่าไงคะ” “นี่อเล็กซ์ลูกค้าประจำร้าน” มิกซ์บอกกับอัง “สวัสดีค่ะ” อังยกมือไหว้ตามมารยาท อเล็กซ์ได้ทีรีบชวนอัง “ถ้าน้องอังว่างไปดูรถแข่งที่สนามพี่ได้นะ พี่เป็นเจ้าของสนามที่ไอ้พวกนี้ไปแข่ง และไปทดสอบรถกันแหละ” “ค่ะ...ขอบคุณนะคะ เอาไว้มีโอกาสจะแวะไปนะคะ” อังตอบเพื่อที่จะพยายามรักษามารยาทให้ได้มากที่สุด ถึงทั้งรู้ว่าอเล็กซ์จะเต๊าะเธอก็ตาม “ปกติไม่เคยเห็นน้องอังที่นี่ วันนี้มาทำอะไรเหรอครับ” มิกซ์ตอบแทนอังอีกครั้ง “มาช่วยงานแหละ ใช่ไหมอัง” “อ๋อค่ะ” “ถ้าน้องอังมาช่วยร้านทุกวันนะพี่จะมาซื้อของทุกวันเลย ไปก่อนนะ พอดีว่าวันนี้มีธุระด่วน” พูดจบ อเล็กซ์ก็เดินออกไปจากร้านทันที ทำเอาอังถึงกับงง “ค่ะ ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะ” อังตอบตามหลังอเล็กซ์ ที่ดินออกไปก่อนหน้านั้น “มาถึงก็โปรยเสน่ห์เลยนะ จะได้เรื่องหรือเปล่านะเนี่ย” “งั้นอังเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะคะ” ว่าแล้วอังขนกระเป๋าขึ้นมาชั้น2แล้วเดินสำรวจห้องแต่ล่ะห้อง มีทั้งห้องทำงาน ห้องพระ (นี้พี่เราไหว้พระด้วยเหรอไม่น่าเชื่อ) อังคิดคนเดียวแล้วก็หัวเราะ เมื่อเดินสำรวจห้องเรื่อยๆ จนมาถึงห้องของโอมผู้เป็นพี่เมื่อเปิดประตูห้องเข้าไป ถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก “ห้องนี้รกจังห้องพี่แน่ ...แต่ว่าง2ห้องงั้นห้องนี้แล้วกัน” อังพูดกับตัวเองพลางจัดเก็บของไว้ในห้อง... “อังทำไมมาไวจังไหนบอก1อาทิตย์ไง” ..โอมถามน้องสาว อังตกใจรีบหันมามองพอเห็นเป็นพี่ชายก็รีบบ่นทันที “ก็ไอ้บ้านั่นมันกลับมาวันนี้นะสิ พี่ก็ไม่บอกอังว่าเขามีกุญแจอะ” อังบ่นพร้อมกับทำหน้าเง้าหน้างอใส่พี่ชาย “จะเป็นไรล่ะมันมาเห็นตอนแกแก้ผ้าอยู่รึไงล่ะ?” คำถามของคนเป็นพี่เล่นเอาน้องถึงกับสะอึก แต่ก็ดันตอบพี่ออกมา แบบลืมตัว “ก็เออน่ะสิ” “อะไรนะอัง พูดใหม่อีกที พี่จะไปตะบันหน้ามัน” โอมถามกลับด้วยความโมโหเป็นอย่างมาก “ป่าว...ฉันพูดเล่น” “ช่วงนี้พี่ยุ่งๆ ถ้าว่างก็ช่วยดูร้านด้วย” “เอาเวลาไหนมาว่างฉันก็ต้องทำงานนะ” “ขอร้องล่ะออกงานเถอะ มาช่วยกัน งานที่ร้านขายของวันเดียวได้เงินเดือนแกตั้งกี่เดือน เมื่อก่อนยังทำได้เลย ที่แกไม่อยากทำเพราะกลัวว่าจะเจอกับไอ้แชมป์ใช่ไหม? ” “ไม่ซะหน่อย ขอคิดดูก่อน แต่ยังไงก็ช่างค่อยว่ากันอีกที” โอมเดินมาลูบหัวน้อง... “เรื่องมันผ่านมานานแล้วเริ่มต้นใหม่สักทีไอ้แชมป์มันเปลี่ยนแฟนตั้งกี่คนแกจะมาจมปลักอยู่ทำไม เคยชอบแข่งรถ ชอบแต่งรถ ชอบไปดูรถแข่งแกก็ไปสิ คนดีๆ ยังมีอีกเยอะนะน้อง คนอื่นยังมีความสุขได้แล้วทำไมเราถึงจะมีความสุขไม่ได้ล่ะ อย่าเสียตัวตนเพราะคนๆ เดียวสิ” “บ่นอะไรเนี่ย...ไปๆๆ ออกไปได้แล้วรำคาญหนวกหู” อังไล่พี่ชาย และดันตัวโอมให้ออกไปจากห้องของเธอ โอมเดินออกมาอย่างว่าง่าย แต่ว่าพอคิดอะไรได้ก็หันมาบอกน้องสาวอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง “เออจริงสิ...เข้าออกห้องล็อคประตูด้วยนะ นอกจากห้องพระกับห้องทำงาน ห้องพี่ ห้องอื่นก็ไม่ต้องเข้าไปนะเข้าใจใช่ไหม” ไม่ได้เป็นคำถามแต่นั่นเป็นคำสั่งและอังก็เข้าใจมันเป็นอย่างดีในสิ่งที่พี่ชายของเธอพูดมา “รู้แล้วๆ พวกพี่นี่ ที่นี่ไม่ใช่ม่านรูดนะเพราะงี้แหละถึงไม่อยากมา” โอมหัวเราะที่น้องสาวรู้ทัน “เอาไว้พี่จะแนะนำหุ้นส่วนร้านให้แกได้รู้จัก จะได้ทำงานกันได้อย่างสะดวกไปนะ” “พี่เดี๋ยวก่อน” ... โอมที่กำลังจะเดินออกไปหยุดชะงัก แล้วหันมามองน้องสาว “แล้ว...เอ่อ...แชมป์เขามาร้านบ่อยๆ ไหม” “เอาแน่เอานอนไม่ได้ อย่างว่ามันมีหุ้นอยู่ด้วยไง ยังไงซะแกก็ต้องเจอ” “อืมม....เข้าใจแล้ว” อังตอบอย่างเสียไม่ได้ โอมออกไปจากห้อง อังนึกถึงเรื่องราวในอดีต.... “อังเรียนจบเมื่อไหร่เราแต่งงานกันเหอะ พี่รักอังจนทนไม่ไหวแล้วนะ” เสียงชายหนุ่มพร่ำบอกคำว่ารักครั้งแล้วครั้งเล่า “ค่ะอังก็รักพี่” แต่ความฝันก็พังทลายเมื่อเธอเห็นแฟนหนุ่มที่เธอรักพาหญิงสาวเข้าโรงแรมม่านรูด นั่นคือสาเหตุที่ทำให้อังโสดมาจนถึงทุกวันนี้ และทำให้อังไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับร้าน การแข่งรถที่เธอชื่นชอบ ทุกสิ่งทุกอย่างทำให้เธอตัดออกไปจากวงจรชีวิตในทันที เพราะเขาคนเดียวเท่านั้น แต่เมื่อเธอถูกพี่ชายบีบบังคับ จึงจำเป็นต้องกลับมา “เฮ้อออ...อังถอนหายใจแรงๆ ...เป็นไงเป็นกันว๊ะ...!!!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more