คลั่งรักเมียนักแข่ง
ตอนที่ 4. กลิ่นที่ทำให้อึดอัด
ทางด้านน็อตเองก็เก็บของใช้ส่วนตัวของเขา เข้าตู้เสร็จแล้วจึงล้มตัวนอนบนเตียง เพราะความเหนื่อยและเพลียจากการเดินทางมานายหลายชั่วโมง
“ของีบสักพัก แล้วค่อยไปที่ร้านก็แล้วกัน”
แต่สิ่งที่ทำให้เขานอนไม่หลับคือ กลิ่นบนเตียงนั้นนี่มันอะไร กลิ่นหอมอ่อนๆ ..นี่มันกลิ่นน้ำหอม หรือ กลิ่นตัวผู้หญิงคนนั้น
หรือว่ากลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม...ทำไมกลิ่นแค่นี้ถึงทำเขาใจสั่นได้ ยิ่งคิดไปถึงตอนเห็นหญิงสาวอาบน้ำแล้ว ยิ่งทำให้เขาอึดอัด แก่นกายความเป็นชายค่อยๆ ขยายขึ้นเรื่อยๆ
ชายหนุ่มรีบสลัดความคิดนั้นออกไปแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“โอมมึงอยู่ไหน” เสียงที่ดังลอดเข้ามาในโทรศัพท์ทำเอาหูโอมแทบแตกออกมา
“อยู่ที่ร้าน รีบมาสิ ปาร์ตี้กำลังเริ่ม สาวๆ เพียบ” โอมรีบบอกกับเพื่อนที่โทรหา
“โอเคกำลังจะออกไป แล้วเจอกัน..เออๆ เดี่ยว คือ..น้องมึง....เอ่อ” น็อตไม่กล้าที่จะถามต่อ
“ทำไม? น้องกูทำไม หรือว่าอังมันทำอะไรให้มึงเดือดร้อน มีอะไรหรือเปล่า”
“อ่อ..อังเหรอไม่มีอะไรหรอก งั้นแค่นี้ก่อนนะแล้วจะรีบไปตอนนี้เลยก็แล้วกัน”
“อ่อชื่ออังหรอกเหรอ” ...น็อตพึมพำกับตัวเอง
ด้านอังหลังจากจัดของเสร็จไม่รู้เผลอหลับตอนไหนตื่นมาอีกทีก็หิวจึงลงไปหาอะไรกินข้างล่าง เมื่อลงไปก็พบว่า พวกหนุ่มๆ กำลังจัดปาร์ตี้กันอย่างเมามัน
มิกซ์ที่เห็นอังออกมาจึงตะโกนเรียก...
“อัง..มานี่มากินบาร์บีคิวเร็ว”
อังหันไปมองตามเสียง.. “อุ๊ย..ลาบปากกำลังหิว” อังรีบเดินเข้าไปหามิกซ์ที่ตอนนี้กำลังง่วนอยู่หน้าเตา หญิงสาวทำจมูกฟุตฟิตข้างๆ เตา
“ว่าแต่มีงานอะไรกันอีก หรือว่ากินแบบนี้ประจำ จะได้ทำตัวให้ชิน อังเอ่ยถามมิกซ์ขณะที่หยิบบาร์บีคิวเข้าปาก” แต่ก็แทบร่วงพื้นเพราะว่ามันร้อนมาก มิกซ์ที่หันมามองถึงกับบ่นออกมา “กินให้มันดีๆ หน่อยสิโตเป็นสาวแล้วนะไมใช่เด็กๆ”
“ไม่ปกติอังก็ไม่ได้กินอะไรแย่แบบนี้นะพี่มิกซ์ แต่ว่ามันร้อนนะสิ ตกลงมีงานเลี้ยงอะไร?”
“เลี้ยงต้อนรับหุ้นส่วนหนะ วันนี้หุ้นส่วนทุกคนจะมารวมตัวกันที่นี่ ไหวไหมเราถ้าจะเจอหุ้นส่วนคนนั้น”
“ฮะ อะไรนะ ...!!! หุ้นส่วนทุกคน...!!!” อังร้องออกมาอย่างดัง ดีว่ามีเสียงเพลงไม่อย่างนั้นทุกคนต้องหันมามองเธอเป็นตาเดียวกันแน่
“ใช่คนที่ไม่อยากเจอก็ต้องเจอ”
มิกซ์ตบไหล่อังเบา ๆ แล้วสิ่งที่อังไม่อยากเจอที่สุดก็ต้องเจอเมื่อเห็นว่าแชมป์เดินเข้ามาในร้าน และสายตาของเขากำลังมองมาที่เธอด้วยเช่นกัน
แชมป์โบกมือให้.. “เฮ้มิกซ์” แชมป์ทักทายเพื่อนก่อนเดินเข้ามาหาและทักทายอังด้วยเช่นกัน
“อ้าวอังไม่คิดว่าจะเจอที่นี่สบายดีไหม” ..แชมป์ที่เดินเข้ามาเอ่ยถาม เขาดูปกติมาก ต่างจากอังที่ทนอยู่แต่กับความเจ็บปวดมาโดยตลอด
“ค่ะ สบายดี...ขอตัวนะคะ ไปก่อนนะพี่มิกซ์” อังรีบบอกกับมิกซ์พร้อมกับหมุนตัวเพื่อที่จะเดินออกมาแต่...
แชมป์ดึงมืออังไว้...อังหันมามอง...
“ปล่อยค่ะอย่ามาละลาบละล้วงอังไม่ชอบ”
มิกซ์ที่เห็นว่าท่าทางจะไม่ดีเลยรีบขัดขึ้นมา “เออ...ดื่มอะไรหน่อยไหมแชมป์อยู่ด้านโน้นนะเครื่องดื่ม”
“ยังอ่ะ..ขอคุยกับอังแปบ คุยแบบเป็นการส่วนตัวอะ”
“อืมตามสบาย” มิกซ์ตอบก่อนเดินออกไป เพราะเขาคิดว่าอย่างน้อยอังก็ต้องอยู่ที่นี่และต้องเจอกันอยู่แล้ว อย่างน้อยอังจะได้ก้าวข้ามผ่านตรงนี้ไปให้ได้
“เดี่ยวสิพี่มิกซ์ เดี๋ยวก่อนจะทิ้งอังไปไหน พี่มิกซ์”
อังร้องเรียกเสียงดังลั่น แต่ว่าชายหนุ่มก็ไม่ได้หันมามอง
“อังพี่คิดถึงอังนะ นานเลยที่เราไม่เจอกัน เรากลับมาดีกันนะ พี่รู้ว่าอังยังไม่มีใคร ให้โอกาสพี่หน่อยได้ไหม ให้พี่ได้พิสูจน์ว่าพี่ยังรักอังเสมอ ไม่เคยเปลี่ยนเลย”
“ขอโทษนะ แต่อังมีคนรักแล้ว และอังก็ไม่ได้รักพี่แล้วด้วย เพราะฉะนั้นพี่อย่ามาวุ่นวายกับอัง” อังจำเป็นต้องหาคำโกหกออกไป
“มีได้ไงวันก่อนพี่ได้ยินโอมคุยโทรศัพท์กับแม่ มันยังบอกแม่ว่าอังไม่มีใครอยู่เลย” แชมป์ถามอังทันทีเพราะว่าเขาได้ยินแบบนั้นจริง ๆ
“อังมีค่ะแค่ยังไม่ได้บอกพี่โอมก็เท่านั้น ไม่อยากให้มันซ้ำรอยเดิม แต่ตอนนี้เรารักกันมากแค่ไม่ได้เปิดตัวกันก็เท่านั้น พี่อย่ามาวุ่นวายกับอังเลยนะคะขอร้อง”
อังที่พูดจบก็พยายามจะเดินหนีออกมา แต่ว่าแชมป์ก็ยังจะเดินตามและพยายามที่จะรั้งอังเอาไว้
“ไม่เอาน่าอัง คุยกันดีๆ ก่อนสิ”
อังเดินหนี แชมป์เดินตามไปผ่านโต๊ะเหล้าแชมป์เทเหล้ายกขึ้นมาซดจนหมดแก้วแล้วตามอังไป......
ทางด้านน็อตที่มาถึงร้าน แล้วมองหาโอม มินนี่หุ้นส่วนอีกคนที่เห็นว่าน็อตกำลังเดินเข้ามาเลยเอ่ยถาม
“นั่นน็อตใช่ไหม” น็อตชะงัก
“อ่าใช่ครับ ไม่ทราบว่าคุณรู้จักผมได้ยังไงกัน”
“ได้ยินโอมเล่าเรื่องน็อตให้ฟังบ่อยๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะเรามินนี่ เป็นหุ่นส่วนร้านเหมือนกัน” มินนี่ยื่นมือให้ชายหนุ่มจับเพื่อเป็นการทักทาย แต่น็อตกลับโค้งให้อย่างสุภาพ
“อ่อยินดีที่ได้รู้จักครับ”
“น็อตขึ้นไปชั้น2ก่อนเลยนะ เดี๋ยวเราตามโอมแปบพวกเราคุยงานกันแปบเดี่ยวค่อยลงมากิน” มินนี่บอกกับชายหนุ่มที่มาใหม่ด้วยท่าทางที่เป็นมิตร เป็นอย่างมาก
“โอเคครับ” น็อตเองก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สุภาพเป็นอย่างมากเช่นกัน ทำเอามินนี่ได้แต่ยิ้มอยู่อย่างนั้นไม่ต่างอะไรจากคนบ้า
น็อตเดินขึ้นไปขั้น2ตามที่มินนี่บอก พอขึ้นไปกำลังจะเข้าห้องประชุมเขาได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน จึงหันไปมองชายหนุ่มหรี่ตามองเล็กน้อย เพื่อมองให้มันเห็นชัดกว่าเดิม..
“นั่นผู้หญิงคนนั้น...ทะเลาะกับแฟนอยู่เหรอ”
น็อตกำลังจะเดินผ่านไปแต่เสียงของอังทำให้เขาต้องหยุดฟังอีกครั้งหนึ่ง
“บอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่ง เราเลิกกันแล้วนะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน พอซะทีถ้าพี่รักอังจริงวันนั้นคงไม่มีทางทำให้อังเสียใจแบบนี้หรอก เพราะงั้นตอนนี้พี่อย่ามาวุ่นวายกับอังเรื่องของเรามันเป็นอดีตไปแล้ว และไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก”
“อังพี่ยังรักอังอยู่นะ” แชมป์ค่อยๆ พูดออกมาช้าๆ ทีละคำเพื่อให้หญิงสาวที่อยู่ข้างหน้าได้ฟังอย่างชัดเจน
“แต่อังไม่ได้รักพี่ แค่นี้ชัดพอไหมคะ”
แชมป์ดึงอังมากอด.อังพยายามขัดขืน..
“ปล่อยนะ”
“.ไม่พี่รักอัง”
น็อตเดินเข้ามากระชากคอเสื้อแชมป์แล้วชกแชมป์อย่างแรงทำเอาแชมป์ถึงกับล้มไปกองกับพื้น เพราะว่าไม่ทันได้ตั้งตัว
“อย่ารังแกผู้หญิงสิ” น็อตดึงอังให้มายืนอยู่ด้านหลังของตัวเอง
แชมป์ลุกขึ้นมาพร้อมกับชี้หน้า “มึงเป็นใครอย่ายุ่ง เรื่องของคนรักกัน”
อังตกใจที่เห็นน็อตที่นี่... “นี่นาย” แต่ว่าทันใดนั้นอังก็คิดอะไรได้
“นี่ไงแฟนอัง” ...เอารีบเข้าไปจับมือน็อตทันที
น็อตใช้โอกาสนี้พิสูจน์กลิ่นที่คาใจเขา...จึงดึงอังเข้ามากอด และมองมาที่แชมป์ พร้อมกับกระซิบอัง
“ผมเป็นแฟนคุณตอนไหนไม่ทราบ”
“...ตอนนี้แหละขอร้องช่วยฉันที”
“อังอย่าประชดพี่ ไอ้บ้านี้มันเป็นใคร”
“อังไม่ได้ประชด แค่ยังไม่ได้บอกพี่โอมเท่านั้นเราคบกันลับๆ”
“คิดถึงจังเลยอัง”
พูดจบน็อตเชยคางอังมาจูบปากทันที เพราะเขาได้พิสูจน์แล้วว่ากลิ่นหอมนั้นมันมาจากตัวอังจริงๆ
ทั้งอังและแชมป์ต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน ที่น็อตจูบเธอเช่นนี้
อ่าาา..ทั้งหอมทั้งหวาน..ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออก
อังหน้าแดงด้วยความเขินอายเป็นอย่างมาก
คอมเม้นท์มาพูดคุยกันนะคะ
1 คอมเม้นท์ = 1กำลังใจ
อย่าลิมกดติดตาม เก็บเข้าชั้น และกดใจด้วยนะคะ