ตอนที่ 5. น้องสาวกู
1179 Words
คลั่งรักเมียนักแข่ง
ตอนที่ 5. น้องสาวกู
อังหน้าแดงเป็นลูกตำลึง โอมและมินนี่เข้ามาพอดี ต่างก็พากันยืนมองทั้งสามคนว่ากำลังทำอะไรกันอยู่นั่นเอง
โอมทักทายกับน็อตทันทีที่เห็นว่าเพื่อนมาก่อนเวลาที่นัดเอาไว้ “อ้าวอยู่กันครบเลยมาเข้าห้องประชุมแปบเดี่ยวจะแนะนำให้รู้จักกัน”
ทุกคนเดินตามเข้าห้องประชุม
“แนะนำนะ น็อตมีหุ้นส่วน30% ส่วนแชมป์ กับมินนี่คนล่ะ15% แล้วนี่อังน้องสาวกู ส่วนกูมี40% รู้จักกันไว้ซะนะ ต่อไปจะได้ทำงานด้วยกันได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร” โอมบอกกับทุกคนรวมไปถึงน้องสาวตัวเองด้วย
มินนี่รีบพูดออกมาก่อนใคร “ฉันเพิ่งรู้จักกับน็อตเมื่อกี้เอง”
แชมป์ที่ไม่ได้สนใจว่าใครจะรู้จักกับใครก่อนเลยถามเรื่องที่น่าสนใจมากกว่านั้นนั่นก็คือเรื่องหุ้นส่วนนั่นเอง “30%เลยเหรอ?”
น็อตที่ไม่ค่อยขอบแชมป์ตั้งแต่แรกเจออยู่แล้วเลยรีบพูดแทรกขึ้นมา “ถ้าไม่พอใจขายส่วนนายมาก็ได้นะ”
แชมป์เองที่ไม่ค่อยชอบน็อตเองเช่นกันตั้งท่าว่าจะเถียงออกมาแต่โอมก็รีบเบรกสองหนุ่มเอาไว้ได้ทัน
“เอาน่าๆ อย่าทะเลาะกันยังไงก็ต้องเจอกันบ่อยๆ อยู่แล้ว ยังไงก็เพื่อนกันทั้งนั้น ทำงานร่วมกันก็อย่ากระทบกระเทือนกัน ยังไงก็คนกันเองทั้งนั้น”
“น็อตมีแฟนรึยังอ่ะ” มินนี่ตัดปัญหาถามขึ้นมากลางวงสนทนาทันที คำถามนี้เล่นเอาทุกคนอึ้งตามๆ กันหมด
“ถามอะไรแบบนี้ มินนี่” โอมถึงกับรีบห้ามมินนี่
“ฉันชอบ ฉันก็ถามผิดตรงไหน”
น็อตถือโอกาสนี้ตอบออกมาและมองไปที่แชมป์และหันมามองที่อัง “มีแล้วครับ และผมไม่ชอบให้ใครมาทำลุ่มล่ามกับแฟนผมด้วย”
อังที่เห็นท่าว่าจะไม่ดีเลยรีบชิ่งก่อน “พวกพี่คุยธุระต่อเถอะ ขอตัวก่อนนะคะ”
“ในเมื่อคุยกันแล้ว เสร็จธุระแล้วเราลงไปข้างล่างกัน”
อังมานั่งข้างล่างกับพวกมิกซ์และเด็กๆ ในร้านโดยมีไม่กี่คนที่สนิทด้วยนั่นก็คือมิกซ์...พีพี เดย์
มิกซ์ที่เห็นอังนั่งเซ็งเป็นไก่โดนต้มก็เลยเอ่ยถามออกมา “เป็นไรอัง ทั้งหน้าบึ้งทั้งหน้าแดงเมาเหรอ”
“ป่าวพี่ เมาอะไร เอาอะไรมาเมา”
พีพีพูดแทรกขึ้นมาบ้าง “เมื่อตอนกลางวันไปส่งของให้ อเล็กซ์มา..ดูเหมือนเขาจะชอบอังมากพูดถึงอังตลอดเลย แถมบอกว่าแข่งแมตช์นี้จะชวนอังไปดูด้วยให้ได้”
เดย์ที่ได้ยินดังนั้นเลยหันมาหาอัง “อังไปสิเธอเองก็ชอบนี่ เห็นว่ารอบนี้มีแต่คนเก่ง ๆ ทั้งนั้นเลยที่ลงแข่ง หรือว่าอยากลงให้ทีมเราไหม พี่จะบอกโอมให้”
น็อตที่ยืนข้างหลังกลุ่มนั้นถึงกับชะงัก ที่ได้ยินว่าอังจะลงแข่งรถ หรือจะชะงักว่ามีคนชอบหญิงสาวกันแน่
“ชอบ..ชอบดูนะรถ แต่ว่าตอนนี้ไม่อยากลงแข่งอะไรทั้งนั้น ไม่มีแรงจูงใจ แต่ที่ไม่ชอบอ่ะไม่ได้ชอบพี่อเล็กซ์”
อังพูดพร้อมกับถอนหายใจออกมาก่อนจะบ่นอีกครั้ง
“เฮ้อวันนี้มันวันอะไรนะ ทำไมโชคร้ายทั้งวัน ปวดประสาทชะมัดขอตัวไปพักก่อนนะพรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า ไม่อยากตื่นมาแล้วสุขภาพจิตแย่”
อังแยกตัวออกมาแล้วเข้าห้องน็อตเดินตามเข้ามา ดีที่ว่าอังหันมาเห็นซะก่อนทำให้เธอหยุดและหันมาตำหนิน็อต
“นี่นายเข้ามาทำไม ออกไปนะ”
น็อตยิ้มที่มุมปากก่อนตอบออกมา “เราเป็นแฟนกันนะ”
“แค่หลอกพี่แชมป์ ขอบคุณนะที่ช่วย แต่นายออกไปได้แล้ว” อังพูดพร้อมกับพยายามดันตัวชายหนุ่มให้ออกไปจากห้องของเธอ แต่มีเหรอที่จะสู้แรงผู้ชายได้ เพราะน็อตยังคงยืนอยู่กับที่พร้อมกับถามเธอออกมาอีกครั้ง
“พักที่นี่เหรอ?”
“ใช่ ฉุกเฉินขนาดนั้นจะให้ไปอยู่ที่ไหนได้ นายออกไปได้แล้วเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า มันจะไม่ดี”
น็อตหันไปปิดประตูล็อคห้องก่อนบอกออกมาอย่างช้า ๆ
“ปิดประตูและล็อคห้องแล้วใครจะมาเห็นได้”
น็อตล้มตัวลงบนเตียงและยังคงพูดต่อโดยไม่สนใจอังที่ยืนเท้าสะเอวมอง ...
” เธอเรียกไอ้แชมป์ว่าพี่แต่เรียกฉันว่านายเนี่ยนะ....”
อังเดินมาดึงแขนน็อตให้ลุกจากเตียงแต่เธอกลับถูกชายหนุ่มดึงลงมานอนทับตัวเขา หนึ่งคนมองตาเป็นมันอีกหนึ่งคนกลับหน้าแดงด้วยความเขินอาย
“ปล่อยนะพี่..พี่จะทำอะไร” อังพอจะมีสติอยู่บ้างเลยพูดจาดีกับน็อตเอาไว้ก่อน และเขาก็พอใจเป็นอย่างมาก...
“พูดแบบนี้ค่อยหน้าฟังขึ้นมาหน่อย”
น็อตพลิกตัวเองมาขึ้นคร่อมอัง... “เธอลืมของไว้ที่ห้อง”
“ไม่นะไม่น่าลืมอะไร พี่ขยับออกไปก่อนได้ไหมแบบนี้ฉันหายใจไม่ออก” ...
“แน่ใจนะงั้นชุดชั้นในสีชมพูลูกไม้นั่นไม่ใช่ของเธอสินะ
น็อตลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่... “ไม่เป็นไรถ้าไม่ใช่ของเธอเดี่ยวพี่เก็บไว้...”
“อย่านะ อย่าทำอะไร ของอังเองเอาไว้จะไปเอาเองอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”
อังรีบลูกขึ้นมาแล้วมายืนตรงหน้าน็อตอีกครั้ง แต่คราวนี้ชายหนุ่มกลับยื่นหน้าเข้ามาใกล้อังมากกว่าเดิม
“พี่ไม่ทำอะไรกับชุดชั้นในเธอหรอกถ้าจะทำพี่ทำกับเธอไม่ดีกว่าเหรอ??”
“ออกไปได้แล้วค่ะ” อังเดินนำมาที่ประตู...น็อตเดินออกประตูมา...แต่ต้องกลับเข้ามาอีกครั้ง
“เห็นทีคงยังไปไม่ได้”
น็อตชี้ไปที่ทางเดิน...แชมป์กับมินนี่กำลังกอดจูบกันอย่างอย่างนัวเลยทีเดียว อังถึงกับตาค้าง
“อยู่ในนี้สักพักแล้วกัน ถ้า2คนนั้นไปเมื่อไหร่ค่อยออกไป หรือว่าอยากให้ออกไปตอนนี้ สองคนนั้นคงเห็นว่าออกมาจากห้องของอัง” น็อตพูดพร้อมกับเอียงคอมองอัง
“นั่งเฉยๆ ห้ามวุ่นวายหรือจุ้นจ้านนะ”
น็อตยักคิ้วแล้วยิ้มให้อัง....
ฝากกดใจ เก็บเข้าชั้น และกดติดตามนักเขียนด้วยนะคะ จะได้ไม่พลาดทุกการอัพเดทค่ะ
คอมเม้นท์เยอะจะมาอัพให้อีกนะคะ อยากให้่ช่วยกันดันนิยายหน่อยนะ
อ่านฟรีจนจบ เพราะฉะนั้นรีบอ่านตอนที่ยังอ่านฟรีนะคะอย่าดองเพราะจบเมื่อไหร่จะติดเหรียญทันทีค่ะ
..........................................
- Writer
