ปล่อยมือจากอดีต (1)
ความวุ่นวายในบริษัทที่เกิดขึ้นทำให้ครามไม่สามารถปลีกตัวไปไหนได้ แม้ในใจจะเริ่มร้อนรนเกี่ยวกับการหายตัวไปของดาวเหนือ ซึ่งครามคิดว่าดาวเหนือน่าจะโกรธหรืองอนเขาในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเหมือนที่ผ่าน ๆ มา และเธอคงตั้งใจออกจากบ้านไปหลังจากที่สังเกตได้ว่าข้าวของของเธอหายไปจากห้องรวมทั้งบัตรเครดิตที่หญิงสาววางทิ้งไว้ และคิดว่าไม่เกินหนึ่งสัปดาห์เดี๋ยวเธอก็ต้องติดต่อมา และเมื่อถึงตอนนั้นบางทีเราอาจจะปรบความเข้าใจกันง่ายกว่านี้เมื่อดาวเหนืออารมณ์เย็นลงแล้ว เพราะเขารู้ดีด้วยสภาวะอารมณ์แบบนี้ของเขาการไม่ปะทะกันนั้นย่อมดีกว่า ครามจึงเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้ดาวเหนือได้อยู่กับตัวเองสักระยะ
พลวริษฐ์ที่กำลังเดินเข้ามา เมื่อเห็นสภาพญาติผู้น้องก็พอจะเข้าใจอะไร ๆ ได้ดี อาการของเขาวันนี้ถ้าให้เดาคงไม่พ้นเรื่องแฟนสาวแน่
“เป็นอะไรไป เหม่อเชียว” พลวริษฐ์ถามขึ้นขณะหย่อนกายลงนั่งที่โซฟากลางห้อ
