20 เสียงเรียกในความทรงจำ Nc
917 Words
"อร๊ายยย! บอส! พอก่อน! อื๊อออ!"
จันทร์เจ้ากรีดร้องเสียงหลง ขาเรียวเกร็งกระตุกถีบผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เมื่อลิ้นร้อนจัดของคามินบดขยี้จุดอ่อนไหวที่บวมเป่งอย่างไม่ปรานี ความเสียวซ่านแล่นปราดเหมือนโดนไฟช็อตจนสมองขาวโพลน
"อื้อ... บอสขา... จันทร์... จันทร์ไม่ไหวแล้ว... ทรมาน... ฮึก..." เธอสะบัดหน้าไปมาบนหมอน มือจิกกลุ่มผมดกดำของเขาแน่น "เอา... เอาจันทร์เถอะค่ะ... เข้ามาที... ได้โปรด..."
เมื่อได้ยินคำอนุญาตปนเสียงอ้อนวอนแทบขาดใจ คามินก็ยอมถอนใบหน้าออกมา น้ำสีใสเปรอะเปื้อนรอบปากและปลายจมูกโด่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองผลงานตัวเองด้วยแววตาพึงพอใจและหิวกระหาย
"แฉะขนาดนี้... ทนไม่ไหวแล้วล่ะสิ"
เขาขยับตัวขึ้นมาคร่อมทับ จับขาเรียวทั้งสองข้างแยกออกกว้างจนตึง ยกสะโพกมนให้ลอยเด่น เผยให้เห็นร่องกลีบที่บวมช้ำแดงระเรื่อแต่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานที่เขาเพิ่งกระตุ้นมาหมาดๆ
"อ้ากว้างๆ... ที่รัก" คามินสั่งเสียงพร่า จับแก่นกายที่แข็งขึงปวดหนึบจ่อที่ปากทางรักที่กำลังขมิบตอดตุบๆ
"เจ็บหน่อยนะ... มันบวม..." เขาเตือนสั้นๆ ก่อนจะกดส่วนหัวบานใหญ่กระแทกพรวดเข้าไปในร่องช้ำๆ นั้นทีเดียวมิดด้าม!
สวบ! ปึ่ก!
"ซี้ดดด!.... บอสขา... อื้อ!..."
จันทร์เจ้าครางเสียงสูง หน้าท้องเกร็งกระตุกรับความจุกเสียดที่พุ่งเข้ามา ความคับแน่นที่เบียดเสียดในช่องทางที่ระบมทำให้เธอทั้งเจ็บทั้งเสียวจนแทบคลั่ง ร่างกายดิ้นพล่าน แอ่นสะโพกรับสัมผัสแนบแน่นนั้นโดยสัญชาตญาณ
คามินกัดฟันกรอด แช่ค้างไว้ครู่หนึ่งให้เธอปรับตัว "แน่น... แน่นชิบหาย... จันทร์เอ๊ย..."
เขาคำรามต่ำในคอ เริ่มขยับสะโพกถอนแก่นกายออกเกือบสุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่... ช้าๆ เน้นๆ ขยี้เม็ดเสียวที่บวมเป่ง
ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...
"อืมมม... ดี... ดูดกูแรงๆ..."
ยิ่งเขาสาวเข้าออก ช่องทางนุ่มก็ยิ่งตอดรัดระริกเหมือนจะรีดเร้นวิญญาณเขา มันคายน้ำหวานออกมาผสมปนเปกับน้ำลายและเหงื่อกาฬจนลื่นปรื๊ด เสียงเสียดสีดังหยาบโลนก้องห้อง
แจ๊ะ... แจ๊ะ... พั่บ!
"อ๊ะ... อ๊า... ลึก... ลึกเกินไปแล้ว... บอส... จุก..." จันทร์เจ้าครางระงม ตาปรือฉ่ำน้ำ แอ่นอกขึ้นเบียดเสียดกับอกแกร่งเพื่อระบายความเสียว
"มันส์ไหม..." คามินถามเสียงหอบ โน้มตัวลงงับยอดอกแข็งเป็นไตแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "บอกผัวซิ... มันส์ไหมจ๊ะ"
"มันส์!... อ๊าาา! มันส์ค่ะ... บอส... แรงอีก! กระแทกเข้ามาอีก!"
คามินจัดให้ตามคำขอ เร่งจังหวะเอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่างเล็กไม่ยั้ง แรงอัดมหาศาลทำเอาเตียงไม้สักสั่นสะเทือนเอี๊ยดอ๊าด
พั่บๆๆๆๆ!
น้ำรักขาวขุ่นไหลย้อนออกมาตามเรียวขาผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนของคามินให้ตื่นเพลิด
เขาก้มมองหน้าเธอ... ใบหน้าแดงก่ำที่บิดเบี้ยวด้วยแรงราคะ ดวงตากลมโตที่มองเขาด้วยความเทิดทูนและร้องขอ... จู่ๆ ภาพเด็กน้อยขี้แยในอดีตก็ซ้อนทับเข้ามา
"จันทร์..." เขาเรียกชื่อเธอเสียงแหบพร่าขณะที่สะโพกยังซอยยิก "มองหน้าฉัน... จำได้ไหม... ตอนเด็กๆ เธอเรียกฉันว่าอะไร?"
จันทร์เจ้าที่กำลังเมามันส์กับรสรักชะงักไปนิดหนึ่ง ปรือตามองเขาอย่างงุนงง "อ๊ะ... อ๊า... อะไรนะคะ..."
"เรียกฉัน..." คามินเชยคางเธอขึ้น บังคับสบตา แววตาเต็มไปด้วยความโหยหาลึกซึ้ง "เรียกชื่อเล่นฉัน... เหมือนตอนนั้น... เรียกสิ!"
ความทรงจำวัยเด็กแล่นปราดเข้ามา... เด็กชายตัวสูงที่คอยปกป้องเธอ... พี่ชายใจดีคนนั้น
"พี่... อ๊ะ... พี่... คามี่..."
คามินยิ้มกว้างจนตาหยี หัวใจพองโตคับอก "ใช่... เรียกอีก... ตอนนี้อยากฟัง... เรียกพี่สิคนดี!"
เขากระแทกเน้นๆ ย้ำๆ เพื่อรีดเค้นเสียงนั้นออกมา
"อื้อ! พี่... คามี่... พี่คามี่ขา... อ๊าาา! น้องจันทร์เสียว!"
เสียงหวานที่เรียกชื่อเล่นต้องห้ามทำเอาเส้นความอดทนคามินขาดผึง มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แล้ว... มันคือการเป็นเจ้าของทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ
"อ่าส์... ตาย... กูตายแน่... เรียกชื่อพี่หวานขนาดนี้..." คามินสบถลั่น แก่นกายขยายใหญ่ขึ้นจนปวดหนึบ "น้องจันทร์... เมียพี่... ดีเหลือเกิน... เด็กดีของพี่"
ตับ ตับ ตับ ตับ!
"พี่คามี่... พี่คามี่... แรงๆ... อ๊า! แรงๆ ค่ะ! จะเสร็จ!"
"จัดให้ครับคนสวย... อึก!"
คามินจับขาเธอพาดบ่า อ้ากว้างจนสุด โน้มตัวลงทับร่างบางแนบแน่น สอดประสานกายเป็นเนื้อเดียวกัน บดเบียดแก่นกายเข้าไปลึกที่สุด ขยี้จุดเสียวข้างในซ้ำๆ อย่างคนเอาแต่ใจ
"อ๊ะๆๆๆ! ตรงนั้นแหละ... พี่คามี่ขา... จะเสร็จ... น้องจันทร์... อร๊ายยยยย!"
"ไปพร้อมกันจันทร์... พร้อมพี่... ซี้ดดดด!"
พั่บๆๆๆๆๆ ปึก!
เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวเป็นชุดสุดท้าย คามินอัดกระแทกสุดแรงเกิด กดแช่ลึก ปลดปล่อยลาวารักข้นคลั่กฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด พร้อมกับเสียงคำรามก้องห้อง
"อ๊ากกกกก!!... จันทร์!!"
"กรี๊ดดดดดด!!"
ร่างทั้งสองกระตุกเกร็งกอดรัดกันแน่น หอบหายใจแฮ่กจนตัวโยน คามินซบหน้าลงกับซอกคอชื้นเหงื่อ สูดดมกลิ่นกายเธออย่างหลงใหล ปล่อยให้น้ำรักอุ่นๆ ไหลรินเติมเต็มร่างกายของเธอจนล้นปรี่
- Writer
- chap_listContents
- likeADD