กรงรักพยัคฆ์ร้าย

14 แผนยืมมือเพื่อน (และเมียเพื่อน)

ห้องประชุมลับชั้นใต้ดินอบอวลไปด้วยควันซิการ์และกลิ่นกาแฟดำเข้มข้น สามบุรุษผู้ทรงอิทธิพลนั่งล้อมวงจ้องหน้าจอมอนิเตอร์ที่ฉายผังงานเลี้ยงของเสี่ยชัยยศ

"ระบบแน่นกว่าคุก ทางเข้าออกทุกจุดมีสแกนใบหน้า การ์ดเป็นอดีตหน่วยซีลทั้งหมด" หมอคิมในชุดกาวน์ที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จ ชี้จุดแดงบนจอ "จะบุกเข้าไปโต้งๆ หรือมุดท่อเข้าไปเหมือนในหนัง... เป็นไปไม่ได้ 0%"

"งั้นก็เหลือแค่ทางเดียว..." ฟรานเชสโก มาเฟียอิตาลีเจ้าเสน่ห์นั่งไขว่ห้างหมุนการ์ดเชิญสีทองในมือเล่น "เดินเข้าทางประตูหน้า ในฐานะแขก VVIP"

"ใครวะ" คามินถามห้วนๆ หน้าเครียดจัด "ใครแม่งจะบ้าเชิญศัตรูเข้าบ้าน"

"ก็กูนี่ไง..." ฟรานเชสโกชูบัตรเชิญพร้อมยิ้มกวน "ในสายตามัน กูกับมึงคือคู่แข่ง และมันก็อยากดึงกูไปเป็นพวกใจจะขาด บัตรเชิญใบนี้... โต๊ะหน้าสุด ติดเวที ใกล้ตัวมันที่สุด"

คามินตาเป็นประกาย "เยี่ยม งั้นมึงก็เข้าไปจัดการมันเลยฟราน จบเรื่อง"

"เฮ้ยๆ ใจเย็นเพื่อน" ฟรานเชสโกรีบปฏิเสธ "กูเป็นมาเฟียนะเว้ย ไม่ใช่เจมส์บอนด์ จะให้ถือปืนไปยิงกลางงานเลี้ยงได้ไง อีกอย่าง... เมียกูสั่งห้ามเด็ดขาดเรื่องเอาตัวไปเสี่ยง พริกหวานขู่ไว้ว่าถ้ากูมีแผลกลับไปแม้นิดเดียว... คืนนี้นอนนอกห้อง"

"แล้วมึงจะเอายังไง" คามินเริ่มหงุดหงิด

"กูพาคนเข้าไปได้ แต่กูลงมือไม่ได้... กูต้องการคู่ควงที่เป็นมืออาชีพ" ฟรานเชสโกยิ้มเจ้าเล่ห์ "ผู้หญิงสวยๆ ที่ไม่มีใครสงสัยว่าซ่อนเขี้ยวเล็บไว้... เข้าใจใช่ไหม"

ห้องแต่งตัว เพนท์เฮาส์ชั้นบน

"โอ้โห... พี่จันทร์สวยมากเลยค่ะ! สวยวัวตายควายล้ม!"

'พริกหวาน' ภรรยาสาวของฟรานเชสโกอุทานตาโต ยกมือทาบอกด้วยความปลาบปลื้ม "ถ้าวันนั้นพี่จันทร์ไม่เอาตัวมาบังกระสุนให้พริกหวาน... พริกหวานคงไม่ได้มายืนแต่งตัวให้พี่สวยๆ แบบนี้แน่ๆ งานนี้พริกหวานจัดเต็มให้เลยค่ะ เอาให้ไอ้เสี่ยตัณหากลับนั่นหัวใจวายตายคาที่ไปเลย!"

จันทร์เจ้าหมุนตัวหน้ากระจก ชุดราตรีสีแดงสดเนื้อผ้าซาตินแนบเนื้อ ดีไซน์ท้าทายศีลธรรมสุดๆ... ด้านหน้าแหวกลึกโชว์เนินอกอวบอิ่ม ด้านหลังเปิดโล่งโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียดจนเกือบถึงก้นกบ

"ขอบคุณนะคะคุณพริกหวาน ที่ลำบากช่วย" จันทร์เจ้าหันไปยิ้มให้... รอยยิ้มจริงใจที่หาได้ยากยิ่ง ยิ้มของผู้หญิงธรรมดา ไม่ใช่นักฆ่า

แอ๊ด...

ประตูห้องเปิดผัวะ คามินที่ตั้งใจจะเข้ามาตรวจความเรียบร้อยชะงักกึก สิ่งแรกที่สะดุดตาไม่ใช่รอยยิ้มหวานๆ นั่น แต่เป็น...

"นี่มันชุดบ้าอะไรวะเนี่ย!" คามินตะโกนลั่น เดินดุ่มๆ เข้ามา "มันจะโป๊ไปถึงไหน! นี่กะจะไปฆ่ามันด้วยปืน หรือฆ่าด้วยการให้มันเห็นนมเธอจนช็อกตายฮะ!"

"คุณคามินคะ!" พริกหวานดุใส่ทันที "นี่พริกหวานเลือกเองกับมือเลยนะ! พี่จันทร์สวยขนาดนี้ ต้องโชว์ให้มันรู้สิคะว่าพลาดอะไรไป ชุดนี้สั่งตัดพิเศษ มีช่องซ่อนมีดที่ต้นขา ซ่อนเข็มพิษที่แหวน แถมยัง..."

"แถมยังเห็นไปถึงไส้ติ่งแล้ว!" คามินไม่ฟัง ถอดสูทตัวนอกออกมาคลุมไหล่จันทร์เจ้าพึ่บ "ไม่ได้! ห้ามใส่ชุดนี้! เปลี่ยนเดี๋ยวนี้! ฉันไม่ยอมให้เมียตัวเองไปเดินแก้ผ้าโชว์ใครต่อใครแบบนี้แน่!"

"บอสคะ..." จันทร์เจ้าจับมือเขาไว้ มองตาจริงจัง "อย่าทำให้เรื่องยากเลยค่ะ นี่คืองาน... ถ้าฉันแต่งตัวมิดชิดเหมือนแม่ชี มันจะชายตามองฉันเหรอคะ? เป้าหมายคือทำให้มันตายใจ"

"แต่ฉันหวง!" คามินหลุดปากออกมาตรงๆ หน้าแดงก่ำ "ไม่อยากให้มันมอง! ไม่อยากให้ใครมองทั้งนั้น!"

"ฉันสัญญาค่ะ... จะไม่มีใครได้แตะต้องตัวฉันนอกจากเป้าหมาย... และพอมันแตะ... มันก็จะได้ตายสมใจ" จันทร์เจ้าเขย่งปลายเท้าขึ้นกระซิบข้างหู "เก็บความหวงของบอสไว้ใช้คืนนี้นะคะ... ตอนที่เราอยู่กันสองคน... ฉันจะให้บอสเป็นคนถอดชุดนี้เองกับมือ"

คามินชะงัก ขนลุกซู่กับคำกระซิบ ยืนนิ่งยอมจำนน ปล่อยให้เธอเดินเฉิดฉายออกไปพร้อมพริกหวาน โดยมีฟรานเชสโกยืนพิงประตูผิวปากแซว

"วู้ว... เด็ดเผ็ดมันส์จริงๆ พับผ่าสิ" ฟรานเชสโกยิ้มกวน "โชคดีนะที่เมียกูรักพี่จันทร์ของมึงมาก ไม่งั้นคงไม่ยอมให้กูควงสาวเอ็กซ์ขนาดนี้แน่ๆ... ไม่ต้องห่วงเพื่อน กูดูแลพี่สาวของเมียกูอย่างดี"

"ถ้ามึงลามปามเมียกู หรือปล่อยให้ใครมาลามปาม... กูจะยิงมึงทิ้งคนแรก!" คามินชี้หน้าคาดโทษ

งานเลี้ยงเปิดตัวกาสิโน

งานเลี้ยงหรูหราสมฐานะ แขกเหรื่อระดับวีไอพีนับร้อยเดินขวักไขว่ แต่ทันทีที่ฟรานเชสโกเดินควงแขนหญิงสาวในชุดแดงเข้ามา ทุกสายตาก็ถูกสะกดจนงานแทบหยุดชะงัก

เสี่ยชัยยศ เจ้าของงานรูปร่างท้วม หัวล้านเลี่ยน เดินตรงปรี่เข้ามาหาทันที สายตาหื่นกามโลมเลียจันทร์เจ้าอย่างไม่ปิดบัง

"สวัสดีครับคุณฟรานเชสโก! เป็นเกียรติจริงๆ" เสี่ยชัยยศทักทาย แต่ตายังจ้องหน้าอกจันทร์เจ้า "และนี่คือ..."

"คู่ควงคนใหม่ของผมครับ... น้องจันทร์" ฟรานเชสโกแนะนำเสียงใส "เพิ่งกลับจากเมืองนอก... ร้อนแรงและเอาใจเก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา"

"โอ้โห..." เสี่ยชัยยศเลียริมฝีปากแผล็บ "สวย... สวยสเปกผมเลย"

มันหันไปกระซิบฟรานเชสโกเบาๆ แต่จงใจให้ได้ยิน "คุณฟรานครับ... ถ้าผมจะขอ 'สานต่อ' กับน้องจันทร์หลังงานเลิกจะได้ไหมครับ? ถ้าตกลง... ส่วนแบ่งเดือนนี้ผมเพิ่มให้อีก 30% เลยเอ้า!"

จันทร์เจ้าลอบกำมือแน่น พยายามปั้นหน้ายิ้มทั้งที่ในใจอยากควักลูกตามันมาเหยียบซ้ำ

ฟรานเชสโกหัวเราะร่า แกล้งทำท่าหน้าเงิน "30% เชียวเหรอ? ข้อเสนอยั่วน้ำลายชะมัด... แต่ว่า..."

เขาทำท่าครุ่นคิด ยิ้มร้ายกาจ "เสี่ยจะสู้ไหวเหรอครับ? คนเนี้ย... เด็ด... เผ็ด... ถึงใจชนิดที่ว่าหัวใจวายตายคาอกได้เลยนะครับ รับรองว่าเสี่ยจะ 'ขึ้นสวรรค์' แบบไม่รู้ตัวเลยล่ะ"

"ฮ่าๆๆๆ! ผมชอบความท้าทายครับ!" เสี่ยชัยยศหัวเราะร่า ไม่รู้ความนัย "งั้นตกลง! เดี๋ยวเลิกงานผมจะพาคุณจันทร์ไปชมวิวที่ห้องส่วนตัวของผมต่อ"

มุมมืดชั้นลอย

คามินในคราบการ์ดติดหนวดสวมแว่นดำ ยืนมองเหตุการณ์ผ่านกล้องส่องทางไกล มือที่กำราวระเบียงแน่นจนเหล็กแทบยุบ

เขาเห็นไอ้แก่ตัณหากลับยื่นมือมาโอบเอวคอดกิ่วของจันทร์เจ้าอย่างถือวิสาสะ แล้วพาเดินแยกตัวไปทางลิฟต์ส่วนตัว

"ไอ้สัตว์เอ๊ย..." คามินสบถลั่น กัดฟันกรอดจนกรามปวด "มันโอบเมียกู... มันกล้าเอามือสกปรกมาแตะต้องเมียกู!"

"ใจเย็นครับบอส! ตามแผนๆ!" วิทย์ที่ซุ่มอยู่ข้างๆ รีบดึงแขนเจ้านายไว้ "จันทร์ส่งสัญญาณมาแล้วว่าเหยื่อติดเบ็ด ถ้าบอสพุ่งออกไปตอนนี้ แผนแตกหมดนะครับ!"

"แต่มือมัน... มือมันอยู่ที่เอวจันทร์!" คามินจ้องภาพนั้นตาแทบถลน "มึงดูหน้าน้องจันทร์สิ... เธอกำลังฝืนยิ้ม... กูทนไม่ได้แล้วโว้ย!"

"บอสครับ! เชื่อใจจันทร์เถอะครับ!" วิทย์พยายามรั้งสุดแรง "อีกไม่เกินสิบนาที... ไอ้เสี่ยนั่นได้กลายเป็นศพแน่ แต่ถ้าบอสผลีผลามไปตอนนี้... เราอาจจะเสียทั้งแผน เสียทั้งจันทร์เจ้านะครับ!"

คามินสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มปีศาจร้ายในใจ เขาจ้องมองประตูลิฟต์ที่ปิดลง พาร่างของเมียสุดที่รักหายไปกับศัตรู

"สิบนาที..." คามินคำรามเสียงเหี้ยม "ถ้าเกินสิบนาทีแล้วจันทร์ยังไม่ออกมา... กูจะระเบิดตึกนี้ทิ้งแม่งให้ราบเป็นหน้ากลอง!"