12 ครั้งแรกของหัวใจ Nc

1668 Words

ความอดทนเส้นสุดท้ายของคามินขาดผึง สายตาที่เคยสุขุมเยือกเย็น บัดนี้ลุกโชนไปด้วยไฟราคะที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่าง มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้เรียวขาเนียนสวย ก่อนจะวกกลับมาที่ใจกลางความสาวที่เปิดรออยู่ "อ้ากว้างๆ..." เขาออกคำสั่งเสียงพร่า นิ้วกลางที่หยาบกร้านจากการจับปืนมาครึ่งชีวิต ค่อยๆ กดคลึงลงบนติ่งเนื้อสีหวานที่เริ่มแข็งสู้มือ จันทร์เจ้าสะดุ้งเฮือก แต่ยังพยายามข่มใจให้นิ่ง "อืม... แฉะขนาดนี้ยังจะบอกว่าทนไหวอีกเหรอ" คามินกระซิบชิดใบหู พร้อมกับค่อยๆ สอดปลายนิ้วกลางเข้าไปในช่องทางคับแคบที่ชุ่มฉ่ำ "อึก..." จันทร์เจ้ากัดริมฝีปากล่างจนห่อเลือด กลั้นเสียงครางที่จวนเจียนจะหลุด นิ้วของเขาเหมือนแท่งเหล็กร้อนที่บุกรุกเข้ามาในพื้นที่หวงห้าม "ผ่อนคลาย... อย่าเกร็ง" คามินขยับนิ้วเนิบนาบ จากตื้นไปลึก เพิ่มนิ้วที่สองเข้าไปเพื่อขยายช่องทาง "ถ้าเกร็งเดี๋ยวเธอจะเจ็บเอง" แจ๊ะ... แจ๊ะ... เสียงน้ำหวานกระทบกับนิ้วมือดังชัดเจนในความเงียบ "อื้อ..." จันทร์เจ้าเริ่มบิดเร่า กำแพงความอดทนเริ่มพังทลายลงทีละน้อย คามินกระตุกยิ้มร้ายเมื่อเห็นปฏิกิริยา เขาถอนนิ้วออกแล้วโน้มตัวลงไปแทนที่ "บอส... จะทำอะไร... อื้อ! อย่านะคะ... อ๊ะ!" ลิ้นร้อนชื้นแตะลงบนเม็ดกระสันที่บวมเป่ง ก่อนจะตวัดเลียรัวเร็วเหมือนเสือเลียน้ำ จันทร์เจ้าหวีดร้องเสียงหลงเมื่อโดนโจมตีจุดอ่อนไหวโดยไม่ทันตั้งตัว "อ๊าาาา! บอส! ไม่... ไม่เอาตรงนั้น!" คามินไม่ฟังเสียงทัดทาน เขาดูดดึงมันแรงๆ สลับกับขบเม้มหยอกเย้า รสชาติหวานล้ำของสาวบริสุทธิ์ทำเอาเขาคลั่งจนแทบหยุดไม่อยู่ "ซี๊ดดด... อร๊ายยยยยยยย!" จันทร์เจ้ากรีดร้องสุดเสียง แผ่นหลังแอ่นโค้งลอยหวือจากเตียง มือจิกทึ้งผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ สมองขาวโพลนไปหมด ร่างกายสั่นสะท้านรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "เป็นไง... ชอบไหม" คามินเงยหน้าขึ้นมาถาม เลียริมฝีปากตัวเองอย่างพึงพอใจ "คนบ้า... คนนิสัยไม่ดี... แกล้งจันทร์..." เธอหอบหายใจตัวโยน ทั้งอายทั้งเสียวจนน้ำตาซึม "พร้อมแล้วนะ... แฉะขนาดนี้" คามินหัวเราะหึๆ ในลำคอ เขาไม่รอช้า รีบจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตัวเองออก เผยให้เห็นตัวตนที่แข็งขืนและใหญ่โตจนน่าตกใจ จันทร์เจ้าเบิกตากว้างมอง 'ความใหญ่โต' นั้นด้วยความหวาดหวั่น ใหญ่ขนาดนั้น... มันจะยัดเข้ามาได้ยังไงวะ? คามินจับแก่นกายร้อนจัดมาถูไถปากทางรักที่ฉ่ำแฉะเพื่อหยอกเอิน แต่ยังไม่ยอมสอดใส่ "บอสคะ... เดี๋ยวก่อน!" จันทร์เจ้าได้สติรีบทักท้วง "ถุง... ถุงยางล่ะคะ" คามินชะงักกึก เลิกคิ้วมองหน้าเธอเหมือนเธอเพิ่งพูดภาษาต่างดาว "ถุงยาง? ทำไม?" "จันทร์... จันทร์กลัว... บอสมั่วผู้หญิงมาเยอะ จันทร์กลัวติดโรค" เธอพูดเสียงสั่น กลัวโดนดุ แต่กลัวตายมากกว่า รอยยิ้มคามินหายวับ เขามองเธอด้วยสายตาจริงจัง "ฟังนะจันทร์เจ้า... ที่ผ่านมาฉันไม่เคย 'สด' กับพวกนั้นแม้แต่คนเดียว... เพราะพวกนั้นมันสกปรก" เขาโน้มตัวลงมาจูบหน้าผากเธอหนักๆ "แต่กับเธอ... ฉันเลี้ยงมากับมือ อาบน้ำให้ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย รู้ว่าสะอาดแค่ไหน... และฉัน... ก็สะอาดพอที่จะให้เธอได้สัมผัสเนื้อแท้ๆ ของฉัน... ได้แค่คนเดียว" คำพูดนั้นทำเอาจันทร์เจ้าพูดไม่ออก น้ำตาคลอเบ้า เขาไม่เคยพูดจาหวานเลี่ยนแบบนี้กับเธอมาก่อน คามินไม่รอฟังคำตอบ เขาจับขาเรียวแยกออกกว้าง แล้วค่อยๆ กดส่วนหัวบานใหญ่เบียดแทรกเข้าไปในความคับแคบอย่างช้าๆ "อ๊ะ! เจ็บ! อึก..." จันทร์เจ้ากัดฟันกรอด สัมผัสได้ถึงเนื้อเยื่อบางอย่างที่กำลังปริขาด ความเจ็บปวดแล่นปราดจนหน้ามืด "กัดฟันทำไมวะ!" คามินหยุดกึกเมื่อเห็นเธอทำหน้าเหมือนจะขาดใจ "เจ็บก็ร้องออกมาสิ ร้องดังๆ! ไม่ต้องทน!" "ก็จันทร์ถูกสอนให้อดทน... บอสเป็นคนสอนเอง!" เธอตะโกนตอบทั้งน้ำตา คำตอบนั้นเหมือนค้อนปอนด์ทุบกลางอกคามิน... เออว่ะ กูสอนเองนี่หว่า "งั้นก็ลืมที่กูสอนไปซะ!" เขาสั่งเสียงเข้มแต่แววตาอ่อนลงวูบ "ตอนนี้กูสั่งให้มึงเป็นตัวของตัวเอง เจ็บก็ร้อง เสียวก็คราง เข้าใจไหม!" จันทร์เจ้าหน้าแดงก่ำ พยักหน้ารับทั้งน้ำตา "ขะ... เข้าใจค่ะ... ดัน... ดันเข้ามาเลย" ได้ยินคำอนุญาต คามินก็ไม่รอช้า เขากัดฟันกระแทกสะโพกเข้าไปจนสุดลำในคราวเดียว สวบ! ปึ่ก! "กรี๊ดดดด! อึกกก!" จันทร์เจ้าหวีดร้องเสียงหลงก่อนจะจุกจนเสียงหาย เธอกำผ้าปูที่นอนแน่นจนเล็บจิกเนื้อ ความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกกระชากเป็นสองท่อนมันเจ็บจนบรรยายไม่ถูก กลิ่นคาวเลือดสาวบริสุทธิ์ลอยคลุ้งผสมกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นราคะ คามินก้มลงจูบซับน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน จูบหน้าผาก... เปลือกตา... แก้ม... ไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากที่สั่นระริก "ขอโทษ... ขอโทษนะคนดี" เขากระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปาก "เจ็บมากไหม... อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวความเจ็บมันจะหายไป... เชื่อกู" คามินแช่ตัวตนอันใหญ่โตค้างไว้ ให้ร่างกายเธอปรับสภาพ ช่องทางคับแคบตอดรัดเขาถี่รัวจนแทบคลั่ง "แน่นชิบหาย... จันทร์... ข้างในเธอมันดูดฉันไม่ยอมปล่อยเลย รู้ตัวไหม... แม่งโคตรดี" เขาเริ่มขยับสะโพก... ช้าๆ เนิบนาบ ถอนแก่นกายออกเกือบสุดแล้วดันกลับเข้าไปใหม่จนมิดด้าม แจ๊ะ... แจ๊ะ... "อึก... อ๊ะ..." จันทร์เจ้าเม้มปากแน่น ความเสียดสีเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านทีละน้อย "หายใจเข้าลึกๆ... มองหน้ากู" คามินเชยคางเธอให้สบตา "ไม่ต้องคิดเรื่องเจ็บ... คิดแค่ว่ามันรู้สึกดียังไง... รู้สึกถึงกูที่อยู่ในตัวมึง" เขาเริ่มขยับอีกครั้ง เป็นจังหวะสม่ำเสมอเหมือนลูกสูบเครื่องยนต์ มือไม้ไม่อยู่สุข ลูบไล้ไปทั่วเต้าอวบ บีบเคล้นมันมือ ใช้ปลายนิ้วบดขยี้เม็ดบัวสีหวานจนแข็งสู้มือ ตั่บ... ตั่บ... แจ๊ะ... ความเจ็บปวดค่อยๆ จางหาย ความสุขสมเข้ามาแทนที่ จันทร์เจ้าเริ่มผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว ปากทางรักเปิดรับเขาเต็มที่ น้ำหวานหลั่งไหลออกมาช่วยหล่อลื่นจนเสียงกระแทกเริ่มลามกขึ้น "อื้อ... บอสคะ... มัน..." เธอเริ่มครางเสียงกระเส่า "มันดีใช่ไหม" คามินเร่งจังหวะขึ้น "ครางออกมาสิที่รัก กูอยากได้ยินเสียงมึง" "อ๊ะ... อร๊ายย บอส... อื้มมม... เสียว... จันทร์เสียว" เมื่อเห็นว่าเธอเริ่ม 'เป็นงาน' คามินก็ไม่ปรานีอีกต่อไป เขารวบขาเรียวพาดบ่า อ้าขาเธอออกกว้างที่สุด เพื่อให้แก่นกายฝังลึกเข้าไปจนชนผนังมดลูก "อ๊าาา! ลึก! บอส! มันลึกเกินไป! อึก!" จันทร์เจ้าครางลั่นห้อง ความรู้สึกจุกเสียดปนเสียวซ่านถาโถมเข้าใส่จนสมองเบลอ "นี่แหละของจริง" คามินคำรามในลำคอ เริ่มกระแทกกระทั้นเน้นๆ ในจุดกระสัน "ตรงนี้ใช่ไหม... ที่มึงชอบ" พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว แข่งกับเสียงเตียงที่ลั่นเอี๊ยดอ๊าด "อ๊า! อร๊ายยย! บอส... แรงไป... อ๊ะ... อ๊ะ... ซี๊ดดด" คามินรู้ว่าเธอใกล้แตะขอบสวรรค์ เขาโน้มตัวลงไปดูดดึงยอดอกเธออีกครั้ง มืออีกข้างเลื่อนลงไปบดขยี้จุดกระสันที่แข็งเป็นไตอย่างหนักหน่วง กระตุ้นเธอจากทุกทิศทาง "จะเสร็จแล้วใช่ไหม... ปล่อยมันออกมาจันทร์เจ้า! แตกใส่กูเลย! ให้กูเห็น!" "ไม่ไหว... บอส... จันทร์ไม่ไหวแล้ว... อร๊ายยยยยย!" ร่างบางกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ผนังช่องรักบีบรัดแก่นกายเขาแน่นจนปวดหนึบ เธอถึงจุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิต ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาจนเลอะหน้าขาเขา คามินมองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ แต่เสือร้ายยังไม่อิ่ม "รอบเดียวยังไม่พอหรอกนะ... สำหรับครั้งแรกของเรา" เขาถอนกายออกแล้วพลิกร่างอ่อนระทวยของเธอให้คว่ำหน้าลง จับสะโพกกลมกลึงให้โก่งโค้งรับการมาเยือนอีกครั้ง "บอส... จันทร์เหนื่อย... พอก่อน..." เธออ้อนวอนเสียงแผ่ว "ยัง... จนกว่าเธอจะเรียกชื่อฉัน แทนคำว่าบอส" เขาพูดชิดใบหู ก่อนจะสอดใส่แก่นกายที่ยังแข็งโป๊กเข้าไปจากด้านหลังทีเดียวมิด สวบ! "อ๊าาาาา!" คามินจับสะโพกมนไว้แน่น กระแทกสะโพกเข้าออกอย่างดุดันและดิบเถื่อนกว่าเดิม เขาจ้องมองเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่... เงาของผู้หญิงที่เขารักกำลังรองรับอารมณ์ดิบของเขาด้วยสีหน้าเหยเกปนสุขสม ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ "เรียกชื่อกู!" เขาสั่งเสียงแหบพร่าขณะที่ซอยสะโพกยิกๆ ไม่ยั้ง "อ๊ะ... อร๊ายย คะ... คามิน... อ๊าาา! พี่คามิน!" "ดี... ดีมากทูนหัว..." เมื่อได้ยินชื่อตัวเองหลุดออกมา ความอดทนของคามินก็พังทลาย เขาเร่งจังหวะถี่รัวจนเตียงสั่นสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหว "อ๊า... พี่คามิน... จะ... จะเสร็จอีกแล้ว... อ๊าา!" "เสร็จพร้อมกัน!" คามินคำรามลั่นห้อง กระแทกกระทั้นส่งท้ายอย่างรุนแรงสามสี่ที ก่อนจะปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนทั้งหมดเข้าไปในตัวเธอจนล้นทะลัก ร่างสูงใหญ่ทรุดลงทาบทับแผ่นหลังเนียนที่ชุ่มโชกเหงื่อ หอบหายใจแฮกๆ เหมือนคนใกล้ตาย ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจประสานกัน เขากอดเธอจากด้านหลังแน่น จูบซับเหงื่อที่ขมับอย่างรักใคร่หวงแหน "จำไว้นะ..." เขากดย้ำสะโพกครั้งสุดท้ายแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหู "อยู่บนเตียง... ให้เรียกผัวว่าพี่คามิน... เข้าใจไหม" "อือ..." "เข้าใจไหม!" "ขะ... เข้าใจค่ะ... พี่คามิน"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more