รสสวาทเมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยไว้ทั่วทุกตารางนิ้ว จันทร์เจ้าขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแปลบที่แล่นไปทั่วทั้งร่าง โดยเฉพาะช่วงล่างและสะโพกที่แทบจะยกไม่ขึ้น
"อูยยย... ซี๊ด..." เธอครางออกมาเบาๆ พยายามจะพลิกตัว แต่ก็ทำได้แค่กระดิกเบาๆ
"ตื่นแล้วเหรอครับคนเก่ง"
เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นข้างๆ คามินที่ตื่นมาสักพักแล้วกำลังนอนตะแคงเท้าแขนมองเธออยู่ด้วยแววตาเปี่ยมรัก เขาอยู่ในสภาพเปลือยอก มีเพียงผ้าห่มที่คลุมท่อนล่างไว้
"บอส... ทำไมไม่ปลุกจันทร์"
"เห็นหลับสบายเหมือนลูกแมว พี่จะปลุกลงได้ยังไง" เขายิ้มกริ่ม "เป็นไงบ้าง เมื่อคืนพี่ลงโทษหนักไปหน่อย... เดินไหวไหม?"
"ไหวบ้านบอสสิคะ!" จันทร์เจ้าค้อนขวับ "นี่มันไม่ใช่แค่ลงโทษแล้ว นี่มันอ่วมอรทัยเลยต่างหาก ดูสิคะ... แดงไปทั้งตัวแล้ว" เธอดึงผ้าห่มลงเล็กน้อยเพื่อโชว์ผลงานรอยจ้ำแดงๆ ที่หน้าอกและต้นคอของตัวเอง
"ศิลปะน่ะ... พี่เรียกว่าศิลปะ"
