"อื้อออ... อึก!"
กลิ่นคาวเลือดฝาดๆ แตะที่ปลายลิ้นเมื่อริมฝีปากหนาบดขยี้ลงมาอย่างไม่ปรานี คามินดูดดึงกลีบปากนุ่มจนบวมเจ่อ ฟันคมขบกัดลงบนริมฝีปากล่างของเธอแรงๆ อีกครั้ง สลับกับสอดลิ้นเข้าไปกวาดต้อนอย่างเอาแต่ใจ
มือหนาที่เคยทะนุถนอม บัดนี้เปลี่ยนเป็นกรงเล็บตะปบลงบนทรวงอกอวบอิ่มเต็มแรง หมับ! เขาขยุ้มก้อนเนื้อนุ่มนิ่ม ขยำจนมันล้นปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว รอยนิ้วมือสีแดงเถือกประทับลงบนผิวขาวเนียนทันทีราวกับตราประทับความเป็นเจ้าของ
"อ๊ะ! ... เจ็บ... พี่คามี่..."
จันทร์เจ้าครางเสียงสั่น น้ำตาปริ่มขอบตา แต่แทนที่จะผลักออก ร่างกายเธอกลับแอ่นอกขึ้นสู้มือ รับสัมผัสรุนแรงนั้นอย่างเต็มใจ
"อยากเจ็บไม่ใช่เหรอ?" คามินผละริมฝีปากออก กระซิบชิดหน้าผากชื้นเหงื่อ แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในตาเธอ "เจ็บที่ตัว... แล้วข้างในมันรู้สึกดีขึ้นไหมล่ะ?"
"ดีค่ะ... ฮึก... อ๊าา... บีบอีก... บีบจันทร์แรงๆ เลย..." เธอกัดปากพยั
