Rosas's POV
Rosas is my name. But you can call me Ross. Ang annoy ng name na Rosas. By the way I’m Candice’s friend. Eto kami ngayon at lalarga papuntang bar. Manglalalake. Chos! Pag pasok palang naming sa bar ay puro hiyawan ng mga lasenggo at lasengga ang narinig naming sa buong bar. Mausok dahil sa mga nag ssmoke. May mga nakahandusay na rin. May mga nag memake up like duh? Mag-s*x nalang kaya sila dun?
Nasamin ngayon ang sentro ng mga mata ng kalalakihan. Like duh? Dalawang dyosa ba naman ang bumungad ‘di ko nalang kung hindi sila mag-laway.
Tumuloy na kami ni Candice sa loob. Ang daming nagsasayawang mga party animals. Napahiwalay tuloy ako kay Candice. Di ko na ma-sight kung nasaan ang babaeng iyon. Nag-pasya nalang akong maupo sa isang couch. Sosyal ng bar ano? Tatawagin ko n asana yung waiter para mag-order ng drink ko nang may nahagip akong very familiar na face.
What? Bakit siya nandito? Bigla tuloy akong namula. Feeling ko lang palang namumula ako. Exagg eh. Pero, di ma-take ng mata ko ang eksenang nasasaksihan. May kasama siyang tatlong haliparot na babae.
“Let’s dance , Babe.” Aya sakanya ng babaeng parang pinaglihi sa mantika. Ang oily ng face. Duh!
I went near to their table.
“I don’t dance. I’m sorry.” Pag-tatanggi ni Kris.
Oo si Kris nga. Bakit ko siya kilala? Malalaman nyo mamaya.
“Aww. How bad. We wanna dance with you.” The other girl said i a flirty tone.
Like duh? So b***h.
“Sorry talaga, Girls. “
Mapungay na yung mga mata ni Kris habang sinasabi ito. So damn cute.
“Good forthem, Bitches.”
Pero parang di yata bulong yung sinabi ko. Mukhang narinig yata nila.
“Ex
cuse me? Are we the ones you’re pertaining to?” The girl asked.
Tumayo si Kris na para bang nagulat.
“Ma’am Rosas? Why are you here?” He asked.
“N-nothing. Is there something wrong?” I said avoiding his gaze.
“O-kay. Sh*t.” Sabi niya na parang natataranta.
Napamura pa. Ngayon lang ba siya nakakita ng dyosang nag-ba-bar?
“Okay. Aalis na ako. Bye.” Pag-papaalam ko.
Aalis n asana ako nang harangan niya ako sa dadaanan ko.
“Wait.” He said.
“Hayaan mo na siya, Babe. Stay here.” Pinigilan rin siya ng mga babae.
“Why? Tabi nga. Hinihintay ka na ng mga ‘yun oh.” Mataray kong sabi. Sabay turo sa mga babae.
“Ano kasi..” Sabi niya at nagkamot sa likurang ulo niya. “Ah. Sh*t. Fvck.” He said.
“If you would just cuss, Better be off the way!” I said as i push him away.
‘di pa ako nakakalayo nang may humawak sa kamay ko.
“Sandali lang, Rosas.” Si Kris.
Hinawakan niya yung kamay ko? Omygad. Okay don’t be obvious.
“Get your hand off me.” I said as i pulled back my hand from his hand.
“Okay, Sorry. Ahm. Let’s dance?” Aya niya sakin.
SERYOSO???
“I thought you don’t dance?” I Asked.
“Yes. Kung hindi ko trip ang kasayaw.” Nakangiti niyang sabi.
“So, I’m the one you feel like dancing with?” I asked.
Kinakabahan ba ako oh bumibilis lang talaga ang t***k ng puso ko?
Si Kris Lee ang ultimate crush ko since nung 3rd year college pa. Waaa! That’s why when i found out that he’s gonna work in Rivera Corp. I became happier in working. I admit daydreaming about him. Opss.
“Bakit? Ayaw mo ba akong kasayaw?” Naka-pout niyang sabi.
“I’m not good in dancing.” I said shyny.
“Ayo lang tuturuan kita.” He whispered.
Husky na boses niya. Tipsy already. He’s cool.
“Cr lang ako.” Sabi ko at dinahilan ito para ma-avoid ang kanyang gaze.
Waaah. Yung mala Adonis na lalaking iyon ay grabeng mag-pakilig. Bulong palang sa tainga, I can feel na nag-oorg*sm ako. Nasa CR ako at napa-facepalm sa sobrang kilig. Biglang may kumatok sa pinto ng CR. Nilock ko kasi ito sa sobrang pagmamadali.
“Ross..”
Just by hearing his voice i knew who it was. Did he follow me here?
“Why?” Pagkasabi ko nito ay bigla akong nadulas.
I scream at surprise.
“Okay ka lang ba diyan? s**t!” Ng-aalala niyang sigaw sa labas ng CR.
Hindi ako makasagot dahil sa sakit ng pwet ko. Narinig kong may kumakalabog sa pintuan. Pilit itong pinubuksan. Bigla itong bumukas at bumungad ang aking savior na si Kris.
“Oh, s**t. Sorry,” Sabi niya sabay talikod.
Ngayon ko lang na-realize na ang pangit ng posisyon ko ngayon. Agad akong umayos ng upo.
“Ang hilig mo palang mag-selfie?” Biglang niyang sabi na patawa tawa.
What? Selfie?
“What do you mean selfie? Hoy! Nadulas ako kaya ganu’n yung pwesto ko ang bastos mo!” Na-get ko siya sa sinabi niyang ‘selfie’
“Kunwari ka pa Ms. Rosas. Hobby mo ang mag selfie. Nakita kaya kita office mo.” Nakaharap na siya sakin at patawa tawang nagsalita.
Pero anong sabi niya? Nakita niya akong?
"Anong pinagsasabi mo?" Pag-dedeny ko. "Hindi ko yung ginagawa. Ang kapal ng mukha mo!" Sabi ko at umiwas ng tingin sa hiya.
Feeling ko namumula na ako dito. Waaah. Tumayo ako para suntukin sana sa braso pero agad niyang nasalo ito.
"Nice. Palaban. Gusto ko 'yan. 'wag ka na mag-deny. I can help you." He said.
"What? Anong tulong ang pinag-sasabi mo?" Pagtataka kong tanong.
Hawak niya parin yung kamay ko.
"Kung gusto mo, Para hindi ka na mahirapan kaka-selfie ay ako na ang gagawa para sa'yo nun." He winked at me.
"No way! You perv jerk. Hindi ko ginagawa yun!" Sabi ko at mabilis na binawi ang kamay ko.
"And i never take that offer!" I said.
Nag-walk out na ako sa hiya. Waah! Nakita niya ako sa office? No! Nakakahiya naman ang mga pinag-gagagawa ko.
"Kung kaylangan mo lang ako, Just call my name and i'll be there. At your service!" Pasigaw niyang sabi at patawa-tawa pa.
Tinakpan ko yung kamay ko habang tumatakbo. Waah! So damn as*hole. Nakakahiya naman. Di ko alam kung may mukha pa akong ihaharap nito. Waaah!