Nang makapunta sa banyo ay hindi maiwasan ni Ara ang maiyak at manliit sa sarili. Nasubsob siya sa sahig at hawak ang mga damit na hindi na nahitsura.
She's crying while holding her chest, ramdam pa rin niya ang kaba sa kaniyang dibdib at ang hindi maipaliwanag na kaba. Nanginginig siya at nanghihina. Iyon ang unang pagkakataon na kamuntikan na niyang maibigay ang sarili sa isang lalaking hindi niya mahal. Ang lalaking walang puwang at karapatan na angkinin siya.
Dahan-dahan niyang hinawakan ang tub at tumayo mula sa kinalalapagan. Doo'y nakita niya ang banyo kung saan makikita ang malaking salamin. She's looking in her own reflection as if kamakailan lamang ay ginawa niya. Hindi niya akalain na ganito ang kahahantungan niya.
"Am I worth it? Bakit palagi na lang ganito ang kapalara
