THE HOT MISTRESS ON CALL

Chapter 7

HERA

“Ayokong sumama sa ‘yo! Bitawan mo ‘ko! Hindi kita asawa!” piglas na sabi ko sa kanya nang hawakan niya ako. Nanginginig ako sa takot sa kanya at sa taas ng lagnat ko. Pero mas nangingibabaw ang takot ko sa kanya dahil sigurado akong parurusahan niya ako once na ibalik niya ako sa bahay dahil sa ginawa kong pagtakas sa kanya.

Nagmamakaawa na tumingin ako sa dalawang guard. “Kuya, parang awa n’yo na po, tulungan n’yo po ako. Hindi ko po asawa ang hayop na ‘to!” sambit ko sa mga ito pero napailing na lang sila sa akin at tinalikuran ako. Napaluha na lang ako dahil napaniwala ng hayop na lalaking ‘to ang dalawang guard.

“Damn it, don’t move! Gusto mo bang mahubaran ka dito sa labas?!”

“Wala akong pakialam! Ang gusto ko pakawalan mo na ‘ko para makauwi na ‘ko sa amin!” patuloy na piglas ko sa kanya.

“You can’t run away from me, sweetheart. Asawa na kita kaya hindi ka pwedeng mawala sa tabi ko. Sa akin ka na until your last breath.” sabi nito sa akin.

Lalo akong napuno ng galit sa narinig ko. “Hindi kita asawa! At hindi ako papayag na makasama ang tulad mo—---- ano ba ibabaw mo ko!” marahil ay nairita na siya sa akin kaya naman walang babala na binuhat niya ako na parang isang sako na bigas. At dahil sa laki ng katawan niya, parang isang papel lang na binuhat niya ako gamit ang isang braso lang nito.

“Ginagalit mo talaga ako!” sigaw nito at pinalo ako sa aking puw*tan kaya naman malakas akong napadaing ng aray sa sakit.

“Hayop ka! Hayop ka!” paulit ulit na sigaw ko.

Sapilitan niya akong pinasok sa loob ng kotse. “Shut your mouth off, or you want me to kill you para habang buhay ka ng tumahimik!” nanlilisik ang mga mata na pananakot niya sa akin.

Sunod sunod akong napalunok sa takot. Ayoko pang mamatay. Niyakap ko ng mahigpit ang aking sarili at umiyak sa nakatapis na kumot sa aking hubad katawan. Wala akong ginawa kung hindi ang umiyak ng umiyak habang umaandar ang kotse pabalik sa bahay ni sir Dalton.

“May gamot ba tayo sa bahay?” narinig kong tanong ni sir Dalton.

“Itatanong ko po boss sa anak ni manang,” sagot naman ng tauhan nito na si Samuel.

Nang iparada ni Samuel ang kotse sa loob ng gate ay agad na binuksan ni sir Dalton ang pinto at bumaba ito tapos umikot sa pinto ng kotse sa tapat ko.

Umiling ako ng akma niya akong hahawakan sa braso. “Ayokong pumasok sa loob, please po Sir Dalton. Pauwiin mo na ‘ko, hindi na ‘ko magsusumbong sa mga pulis, pakiusap pauwiin mo na ‘ko…” nanginginig ang katawan na sumamo ko.

Umigting ang panga ni sir Dalton at sapilitan akong hinila palabas ng kotse. “Hindi ka uuwi sa inyo!” nagpipiglas ako ng buhatin niya akong muli.

“Dahil dito na ang bahay mo, at kung nasaan ako, dapat naroon ka rin sa tabi ko.” Narinig ko pang sabi nito habang patuloy akong nagpupumiglas sa kanya..

Habang palapit ng palapit ang bawat hakbang ni sir Dalton sa pinto ng bahay niya ay siya namang pagsikip ng aking dibdib at hindi nagtagal ay nag dilim ang aking paningin.

“Boss! Nawalan ng malay si ma’am Heralyn!” narinig kong sabi ni Samuel sa kay sir Dalton ng lumupaypay ang katawan ko habang buhat niya ako sa kanyang balikat bago ako tuluyang panawan ng ulirat.

Nagising ako na may towel sa ibabaw ng aking noo. Mabilis kong inalis iyon at naupo sa kama. Mag-isa na ako dito sa loob ng kwarto. Napatingin ako sa side table na may nakapatong na tray.

Inumin mo ‘yang gamot pagkatapos mong kumain… —Dalton.

Basa ko sa nakasulat na note sa maliit na papel sa tabi ng isang banig na paracetamol. Kailangan ko magpalakas. Agad kong kinuha ang tray at kumain dahil gutom na gutom na rin naman talaga ako. At pagkatapos ko ngang kumain ay uminom ako ng isang tabletas na gamot para sa lagnat.

Napatingin ako sa pinto ng marinig kong may tao na pumipihit pabukas ng doorknob. Pumasok sa loob ng kwarto ang babae na hindi maipinta ang mukha nito at may dala siyang apat na malaking paper bag mula sa branded na mga damit.

“Pinabibigay ni Sir Dalton,” tipid na wika nito sa akin. Nasa tinig nito ang inis kaya alam kong mabigat ang loob nito sa akin.

“S-salamat,” tipid rin na pasasalamat ko. Hindi na ito sumagot sa akin, walang lingon-likod na lumabas ito ng pinto.

Inisa-isa kong tingnan ang mga paper bag ng mga damit. Ang mamahal ng mga price ng mga damit, short, bra and panty na laman ng mga paper bags. Binilhan niya rin ako ng tsinelas na maisusuot ko.

Nagpasya akong maligo para bumaba ang init at bigat ng katawan ko. Naglalagkit na rin ako dahil naka kapit pa rin sa katawan ko ang pawis at amoy ni sir Dalton. Sanay naman akong maligo kahit may lagnat ako. Sa trabaho ko kasi bilang tagapag alaga ng bata. Hindi pwede na magkasakit, kailangan laging malakas. At kahit may sakit ako, babangon pa rin ako para asikasuhin ko ang alaga ko.

After kong maligo at magpalit ng dami. Napapapikit na naghikab ako dahil bigla akong inantok marahil dahil sa side effect ng paracetamol na ininom ko. Hindi ko na napigilan na ipikit ng tuluyan ang mga mata ko. Yakap ang una ay nakatulog ako.

—--

Unti-unting nagising ang diwa ko ng maramdaman kong may labi na paulit-ulit na dumadampi sa aking mga hita habang may palad na humahaplos sa aking dibdib!

Agad akong nagmulat ng mga mata! At nang matiyak kong si sir Dalton ang gumagawa niyon sa akin, mabilis akong lumayo sa kanya. “Sir!” kinakabahan na sabi ko. Namilog ang mga mata ko nang bumaba ang paningin ko sa bagay na nasa ibabaw ng kama. Hindi ako maaaring magkamali sa bagay na nakikita ng mga mata ko ngayon, pamilyar sa akin ang bagay na 'yon dahil madalas namin pag katuwaan ng mga kaibigan ko pagnakikita namin sa online shop!

D*LDO!