หลังจากที่ทั้งสองคุยกันเสร็จก้เเยกย้ายกันทำงานต่อเพื่อไม่ให้คุณวารีสงสัย
ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ของครอบครัวของคิมหันต์ บรรยากาศภายในห้องรับแขกสุดหรูที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและเสียงสะอื้นไห้
"ฮึก... คุณลุงคุณป้าต้องให้ความเป็นธรรมกับแพรนะคะ พี่คิมทำกับแพรแบบนี้ได้ยังไง ให้ยามมาลากตัวแพรออกไปต่อหน้าพนักงานเป็นร้อย แถมยังต่อหน้านังเลขาฯ ชั้นต่ำนั่นอีก แพรจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคะฮือ..."
หมือนแพรนั่งซับน้ำตาอยู่บนโซฟาหลุยส์ตัวงาม โดยมีคุณหญิงดาริณ มารดาของเธอคอยลูบหลังปลอบประโลมด้วยใบหน้าตึงเครียดจัด หลังจากถูกไล่ตะเพิดออกจากบริษัทเมื่อเช้า เหมือนแพรก็รีบกลับไปฟ้องมารดาของตนเอง และบุกมาทวงถามความรับผิดชอบถึงคฤหาสน์ของคิมหันต์ในทันที
"ใจเย็นๆ ก่อนนะหนูแพร ป้าขอโทษแทนตาคิมด้วยจริงๆ"
คุณหญิงชลดา เอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ แม้ท่านจะรังเกียจพัชชาแค่ไหน แต่การที่ลูกชายหัวแ
