รถสปอร์ตคันหรูเบรกดังเอี๊ยดจนล้อเสียดสีกับพื้นลานจอดรถวีไอพี คิมหันต์ก้าวลงจากรถด้วยความเร่งรีบ ชายหนุ่มแทบจะวิ่งไปที่ลิฟต์ส่วนตัวเพื่อขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด หัวใจของเขาพองโตและเต้นแรงด้วยความหวัง เขาแทบรอไม่ไหวที่จะกอดพัชชาไว้แนบอก และบอกคำว่า ‘รัก’ ที่เขาเก็บซ่อนไว้หลังหน้ากากเจ้านายมาตลอดสองปีเต็ม
ติ้ด ๆๆ แกร๊ก ..
ประตูอิเล็กทรอนิกส์ถูกปลดล็อก คิมหันต์ผลักประตูเข้าไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
"พัชชา... ฉันกลับมาแล้ว"
เสียงทุ้มเอ่ยเรียก ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงความเงียบสงัดและเสียงครางหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศ ภายในห้องมืดสนิท ไร้ซึ่งแสงไฟ ไร้ซึ่งกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวทำอาหารที่พัชชามักจะเตรียมไว้รอเขากลับมา
ความรู้สึกชาวาบเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ชายหนุ่มรีบเอื้อมมือไปเปิดสวิตช์ไฟ กวาดสายตาคมกริบมองไปรอบห้องนั่งเล่น ทุกอย่างยังคงถูกจัดวางไว้เป็นระเบียบเรียบร้อยเกินไปเรียบร้อยจนดู
