ความอึดอัดบนชั้นผู้บริหารยังไม่ทันจางหาย บานประตูห้องทำงานของคิมหันต์ก็ถูกเปิดออกโดยพลการพร้อมกับเสียงส้นสูงที่ก้าวเข้ามาราวกับเป็นเจ้าของสถานที่
เหมือนแพร ปรากฏตัวในชุดเดรสแบรนด์เนมสีสันฉูดฉาดและกระเป๋า ใบหรูที่คล้องแขนมาด้วย หญิงสาวส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับชายหนุ่มที่นั่งหน้าตึงอยู่หลังโต๊ะทำงาน เธอรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองมีไพ่เหนือกว่า เพราะมีคุณอนุวัฒน์และคุณหญิงชลดาคอยหนุนหลังอย่างเต็มที่
"พี่คิมคะ พักสายตาแล้วไปทานข้าวกลางวันกับแพรเถอะค่ะ แพรจองร้านอาหารฝรั่งเศสที่ห้างไว้แล้ว"
เหมือนแพรเดินเข้ามาเกาะแขนแกร่งอย่างถือวิสาสะ
คิมหันต์ตวัดสายตาดุดันมองมือที่เกาะกุมแขนเขา สัญชาตญาณสั่งให้เขาสลัดมันทิ้งแล้วไล่ตะเพิดเธอออกไปให้พ้นหน้า แต่ทว่าคำขู่ของบิดาที่ดังก้องอยู่ในหัวไม่งั้นพ่อจะส่งคนไปเก็บยัยเลขานั่นตามหลัง กลับกลายเป็นโซ่ตรวนเส้นใหญ่ที่รัดคอเขาไว้จนขยับตัวไม่ได้
ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้า
