บรรยากาศบนชั้นผู้บริหารสูงสุดของ K.H. Corporation ที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยประสิทธิภาพการทำงาน บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นแดนประหารที่พนักงานทุกคนต่างหวาดผวา ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเดินผ่านหน้าประตูบานใหญ่ หากไม่มีเรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ
นับตั้งแต่วันที่พัชชาหายตัวไป คิมหันต์ก็กลับมาทำงานตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทว่าความปกติของเขานั้น คือฝันร้ายที่แท้จริงของพนักงานทุกคน
ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เรือนผมสีดำสนิทที่เคยเซตมาอย่างเนี้ยบกริบทุกกระเบียดนิ้ว บัดนี้กลับดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการที่เจ้าตัวเผลอยกมือขึ้นเสยและขยี้มันอย่างหงุดหงิดนับครั้งไม่ถ้วน นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวแดงก่ำและเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ไร้ซึ่งแววตาของท่านประธานผู้เยือกเย็นคนเดิม
ปึ่ก
แฟ้มรายงานงบประมาณประจำเดือนถูกเขวี้ยงลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเอกสารด้านในร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น
"นี่พวกคุณใช้หัวแม่เท้
