มือหนาที่กำลังกำเศษซากโทรศัพท์มือถือสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธและความกลัวที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอก คิมหันต์รีบหันไปคว้าโทรศัพท์สำรองในรถสปอร์ตคันหรู กดต่อสายตรงหาลูกน้องคนสนิททันทีด้วยอารมณ์ที่เดือดดาลจนถึงขีดสุด
"กร แกไปเช็กมาเดี๋ยวนี้ว่าพัชชาหายไปไหน! เช็กกล้องวงจรปิดของคอนโด เช็กไฟลต์บินทุกสายการบิน และเช็กกล้องวงจรปิดทุกเส้นทางรอบคอนโดเดี๋ยวนี้"
เสียงทุ้มตวาดลั่นใส่ปลายสายราวกับพายุที่กำลังบ้าคลั่ง
"เอ่อ... บอสครับ คือว่า..."
กรมีน้ำเสียงอึกอักและลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด
"มีอะไร ? ทำไมแกไม่รีบไปจัดการ"
"ผม.. ผมเช็กให้ไม่ได้จริงๆ ครับบอส"
กรตอบเสียงแผ่ว
"ท่านประธานใหญ่ท่านมีคำสั่งเด็ดขาด ห้ามคนของบอสทุกคนตามหาคุณพัชชา และห้ามให้ความช่วยเหลือบอสในเรื่องนี้เด็ดขาดครับผมขอโทษจริงๆ ครับบอส"
คิมหันต์ชะงักกึก สติที่กำลังหลุดลอยถูกดึงกลับมาพร้อมกับความจริงที่กระจ่างชัดขึ้นในหัว การที่กร ลูกน
