ซ่อนรักคุณเลขาคนโปรด

เลขาของคุณคิมหันต์

กึก กึก กึก ...

เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำขลับกระทบลงบนพื้นหินอ่อนของชั้นผู้บริหารระดับสูงดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงความมั่นใจและก้าวเดินที่มั่นคงของพัชชาหญิงสาวในชุดเดรสทำงานสีเอิร์ธโทนเรียบหรูที่เข้ารูปพอดีตัว ใบหน้าสวยเฉี่ยวถูกแต่งแต้มอย่างประณีต ไม่มากไปและไม่น้อยไป ทุกอย่างบนตัวเธอถูกคำนวณมาอย่างดีเพื่อให้ดูเป็น มืออาชีพ มากที่สุด

ในมือของเธอคือแท็บเล็ตที่บรรจุตารางชีวิตทั้งวันของประธานบริหารหนุ่มแห่ง K.H. Corporation พัชชาปรายตามองนาฬิกาข้อมือ อีกห้านาทีจะถึงเวลาที่เขาปรากฏตัว

และเขาก็ไม่เคยมาสายแม้แต่วินาทีเดียว

ติ๊ง!!

เสียงลิฟต์ผู้บริหารเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบลงถนัดตาคิมหันต์ ก้าวออกมาด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ เสื้อสูทสั่งตัดพอดีตัวขับเน้นช่วงไหล่กว้าง เรือนผมสีดำสนิทถูกจัดทรงอย่างเนี้ยบกริบรับกับใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะประดับด้วยความเรียบเฉยอยู่เสมอ ดวงตาคมดุจเหยี่ยวตวัดมองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดลงที่ร่างบางซึ่งยืนรออยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา

"อรุณสวัสดิ์ค่ะบอส"

พัชชาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ฉะฉาน พร้อมกับยื่นแก้วกาแฟอเมริกาโน่คั่วเข้มที่ไม่ใส่น้ำตาลในอุณหภูมิที่พอดีเป๊ะอย่างที่เขาชอบส่งให้ชายหนุ่ม

คิมหันต์รับมันไปถือไว้ ข้อมือแกร่งที่ประดับด้วยนาฬิกาโรเล็กซ์เรือนหรูขยับเล็กน้อยขณะยกกาแฟขึ้นจิบ สายตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเลขาฯ สาว

"ตารางงานเช้านี้มีอะไรบ้าง พัชชา"

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามขณะผลักประตูบานใหญ่เข้าไปในห้องทำงานส่วนตัว โดยมีเธอเดินตามหลังเข้าไปติดๆ

"เก้าโมงตรงมีประชุมบอร์ดบริหารเรื่องโปรเจกต์คอนโดมิเนียมใจกลางเมืองค่ะ เอกสารสรุปงบประมาณทั้งหมดฉันวางเตรียมไว้บนโต๊ะแล้ว ส่วนช่วงสิบเอ็ดโมง มีนัดทานมื้อเที่ยงกับคุณวิจิตร เรื่องการต่อสัญญาพาร์ทเนอร์"

พัชชารายงานทุกอย่างไหลลื่นไม่มีสะดุด

"ยกเลิกนัดคุณวิจิตรซะ"

คิมหันต์ขัดขึ้นกลางปล้อง เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อสูทออกหนึ่งเม็ดเพื่อคลายความอึดอัด

พัชชาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

"แต่คุณวิจิตรเป็นพาร์ทเนอร์รายใหญ่ ถ้าเราเลื่อนนัดกะทันหัน อาจจะส่งผลกระทบต่อการเซ็นสัญญาในไตรมาสหน้านะคะ"

"ฉันบอกให้ยกเลิก" คิมหันต์ย้ำคำเดิม น้ำเสียงหนักแน่นและแฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้ใครโต้แย้ง

"บอกเขาว่าฉันมีธุระด่วนที่สำคัญกว่าการนั่งฟังตาแก่นั่นโอ้อวดเรื่องความสำเร็จตีกอล์ฟของตัวเอง"

"รับทราบค่ะบอส ฉันจะจัดการส่งกระเช้าของขวัญไปขอโทษแทนเพื่อรักษามารยาท"

พัชชาจดบันทึกคำสั่งลงในแท็บเล็ตทันที เธอรู้ดีว่าการขัดใจคิมหันต์ในเวลางานคือหายนะ เธอมีหน้าที่แค่หาทางออกที่ดีที่สุดให้เขาเท่านั้น

คิมหันต์ทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าที่ยังคงก้มหน้าก้มตาจัดการตารางงานให้เขาอย่างขะมักเขม้น ความสมบูรณ์แบบของพัชชาคือสิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดและพึงพอใจในเวลาเดียวกัน เธอไม่เคยหลุดกรอบ ไม่เคยแสดงความอ่อนแอ และไม่เคยล้ำเส้นกติกาที่เขาวางไว้ อย่างน้อยก็ในเวลางาน

"มีอะไรอีกไหมคะ?"

พัชชาเงยหน้าขึ้นถามเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเงียบไปนาน

ห้องทำงานที่กว้างขวางตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางหึ่งๆ คิมหันต์ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังสีดำ ก้าวเดินช้าๆ อ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนพัชชาสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้เย็นๆ ที่คุ้นเคยกลิ่นที่เธอมักจะได้ซุกซบอยู่บนแผงอกกว้างนี้แทบทุกครั้งที่เขาเรียกเธอมาทำหน้าที่นอกเหนือจากเลขา

พัชชาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามบังคับสายตาไม่ให้หลุบมองริมฝีปากหยักได้รูปที่กำลังยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ

"หน้าที่เลขาฯ ของเธอสำหรับเช้านี้จบลงแล้ว"

คิมหันต์เอ่ยเสียงแผ่วเบา ทว่าแหบพร่าจนทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายของคนฟังเต้นผิดจังหวะ ปลายนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่หลุดลุ่ยมาเคลียแก้มเนียนของเธอออกไปทัดไว้หลังใบหูอย่างอ้อยอิ่ง

สัมผัสที่ขัดแย้งกับท่าทีเย็นชาเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง...

"แต่หน้าที่อย่างอื่นของเธอยังไม่จบ"

เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ สายตาที่เคยมองอย่างเจ้านายและลูกน้องถูกสลัดทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้ภายใต้สูทราคาแพง

"คืนนี้อย่าลืม มาหาฉันที่คอนโด"

พัชชาเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกถึงความร้อนที่แล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้า แม้จะผ่านเรื่องแบบนี้มาเป็นร้อยครั้ง แต่เธอไม่เคยชินกับสายตาคุกคามของเขาได้เลย

เธอถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง สวมหน้ากากเลขาฯ ผู้ไร้ความรู้สึกกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับค้อมศีรษะลงเล็กน้อย

"รับทราบค่ะ... บอส"