เรื่องของเรา... ใน​สตอกโฮล์ม​ 1

ของขวัญรับวันใหม่

แสงแดดยามเช้ายังคงทอแสงสีทองอ่อนโยน สาดส่องผ่านม่านโปร่งที่พลิ้วไหวตามแรงลมเย็นฉ่ำที่พัดเอื่อยๆ ลอดหน้าต่างเข้ามา เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วประสานกันเป็นท่วงทำนองอันไพเราะราวกับกำลังขับกล่อมรับอรุณ วิลเฮล์มนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักอย่างประณีตบนระเบียง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นในอก สายตาจับจ้องไปยังสวนหย่อมเขียวขจีที่ดูสดชื่นเป็นพิเศษในวันนี้

"วันนี้แม่จะกลับมาแล้วใช่ไหมครับคุณย่า?" เสียงของนาธาเนียลดังขึ้นจากภายในบ้าน แม้จะพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บงำความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก แต่น้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อยก็เผยความรู้สึกทั้งหมดออกมาจนหมดสิ้น

ในครัว กลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังอบใหม่ๆ ลอยอวลไปทั่ว ผสมผสานกับกลิ่นชาหอมละมุน สร้างบรรยากาศแห่งความสุขและความอบอุ่นได้อย่างลงตัว คุณย่ากำลังจัดเตรียมอาหารเช้าอย่างขะมักเขม้น มือที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลาแต่ยังคงคล่องแคล่ว ประดิษฐ์ประดอยจัดวางทุกอย่างอย่างพิถีพิถันบนโต๊ะอาหารไม้โอ๊กขัดเงา

คุณย่าพยักหน้าเบาๆ พลางคลี่ยิ้มอย่างใจดี "เรียบร้อยแล้วจ้ะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและเปี่ยมด้วยความรัก "เราต้องให้ทุกอย่างพร้อมเสมอ เพราะอิงเกอร์อาจจะมาถึงเร็วกว่าที่เราคิดก็ได้นะ"

ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์อันคุ้นเคยก็ดังใกล้เข้ามา รถยนต์คันหรูสีดำเงาวับค่อยๆ เคลื่อนตัวมาจอดเทียบหน้าบ้านอย่างนุ่มนวล ประตูรถเปิดออก เผยให้เห็นร่างโปร่งของอิงเกอร์ที่ก้าวลงมาพร้อมรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า มือทั้งสองข้างหอบหิ้วของฝากมากมายจนแทบจะล้นมือ "แม่มาแล้ว!" วิลเฮล์มตะโกนก้องอย่างดีใจสุดขีด ดวงตาสีฟ้าสดใสเป็นประกายระยิบระยับ เขารีบพุ่งตัวออกไปรับแม่ทันทีราวกับจรวด

อิงเกอร์ก้าวเข้ามาในบ้านด้วยรอยยิ้มกว้างที่ประดับอยู่บนใบหน้าอันงดงาม "แม่กลับมาแล้วจ้ะทุกคน!" เสียงของเธอสดใสและกังวานราวกับเสียงระฆังยามเช้าที่นำพาความสุขมาให้

คุณย่าเดินเข้ามากอดอิงเกอร์อย่างอบอุ่นด้วยความรัก ก่อนจะรับกล่องของขวัญที่อิงเกอร์ยื่นให้ "นี่ค่ะคุณแม่ ชาดอกกุหลาบกับชาดำคุณภาพเยี่ยมจาก Fortnum & Mason ที่คุณแม่ชอบ" อิงเกอร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม คุณย่ายกกล่องขึ้นพิจารณาด้วยแววตาพึงพอใจ "โอ้โห! ขอบใจมากนะอิงเกอร์ แม่ชอบมากจริงๆ เลยจ้ะ"

สำหรับวิลเฮล์มแล้ว เขาแทบจะระงับความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ เมื่อเห็นกล่องขนาดใหญ่ที่วางซ้อนอยู่บนสุดของกองของฝาก "ชุดต่อโมเดลแฮร์รี่ พอตเตอร์!" เขาอุทานเสียงสั่นด้วยความดีใจสุดขีด "นี่มัน! ขอบคุณมากๆ เลยครับแม่! มันคือสิ่งที่ผมอยากได้มาตลอดเลย!" เขาโผเข้ากอดแม่แน่นราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

ทันทีที่อิงเกอร์เอ่ยจบ เหล่าเด็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ก็พากันกรูเข้ามาล้อมรอบ เลน่าและเอมม่าได้รับตุ๊กตาหมี Harrods ขนนุ่มฟูสีน้ำตาลทองคนละตัว ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความสุข ก่อนที่เด็กผู้ชายอย่างแม็กซ์ เซบาสเตียน และโกรัน จะหยิบชุดโมเดลสัตว์และการ์ตูนที่พวกเขาชื่นชอบออกมาจากถุงของขวัญ "ว้าว! ขอบคุณมากเลยครับคุณน้า!" เสียงเล็กๆ ดังขึ้นระงมทั่วห้อง เปี่ยมไปด้วยความยินดีและเสียงหัวเราะคิกคัก

อิงเกอร์มองดูใบหน้าเปื้อนยิ้มของเด็กๆ แต่ละคนด้วยความรักและความเอ็นดู "น้าดีใจด้วยนะจ๊ะที่พวกเธอชอบของขวัญ"

แสงแดดยามเช้ายังคงสาดส่องอ่อนๆ แต่บรรยากาศภายในบ้านกลับอบอุ่นและสว่างไสวกว่าแสงแดดใดๆ เสียงหัวเราะสดใสของเด็กๆ ผสมผสานกับเสียงพูดคุยอย่างมีความสุขของครอบครัวที่ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เป็นท่วงทำนองแห่งความสุขที่สมบูรณ์แบบและอบอวลไปด้วยความรัก ความผูกพันที่มิอาจหาใดเทียบได้