เรื่องของเรา... ใน​สตอกโฮล์ม​ 1

ของที่ระลึกจากลอนดอน

วิลเฮล์มก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าเปล่งปลั่งด้วยความสุข มือถือถุงไอศกรีมจากร้าน "Gelato Factory" ที่เขาตั้งใจจะนำมาฝากคุณย่ากับนาธาเนียล "ผมเอาไอศกรีมมาฝากครับ!" เสียงใสๆ ของเขาดังก้องไปทั่วบ้าน

นาธาเนียลที่กำลังนั่งทำแบบฝึกหัดอยู่บนโต๊ะอาหารเงยหน้าขึ้นมาทันที ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับเมื่อเห็นถุงไอศกรีม เขารีบวางดินสอลงแล้ววิ่งไปหาวิลเฮล์มอย่างรวดเร็ว "ไอศกรีม! เย้!"

คุณย่าเดินออกมาจากครัวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ท่านเห็นหลานชายทั้งสองคนกำลังตื่นเต้นกับไอศกรีม ก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ "โอ๊ย ๆ ใจเย็น ๆ ก่อนนะเจ้าตัวเล็ก" คุณย่ากล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความตั้งใจให้หลานชายตัวน้อยกินอาหารให้ครบถ้วน "เนท, อย่าลืมกินข้าวเย็นก่อนนะลูก ของหวานต้องรอทีหลังจ้ะ"

นาธาเนียลหยิบช้อนตักไอศกรีมรสช็อกโกแลตเข้าปากอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความสุขจนแก้มตุ่ย "ครับคุณย่า แต่มันอร่อยมาก ๆ เลยครับ!" เขาตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่เปื้อนด้วยไอศกรีมสีน้ำตาลเข้ม คุณย่าส่ายหน้าอย่างเอ็นดู ก่อนจะยื่นผ้าเช็ดปากให้

ระหว่างที่ทุกคนกำลังทานอาหารเย็นกันอย่างพร้อมหน้า วิลเฮล์มก็อดไม่ได้ที่จะถามถึงเรื่องที่แม่ไปลอนดอน เขายื่นตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้และคิดถึง "คุณย่าครับ แม่จะกลับมาวันไหนเหรอครับ?"

คุณย่าหยุดชั่วขณะ วางตะเกียบลงเบาๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก "แม่ของหลานจะกลับวันอาทิตย์นี้จ้ะ เขาโทรมาบอกว่าเที่ยวสนุกมาก แถมยังได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานด้วยนะ"

วิลเฮล์มตื่นเต้นขึ้นมาอีกนิด "แล้วย่าคิดว่าแม่จะซื้อของฝากกลับมาให้ผมไหมครับ?" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวัง

คุณย่าหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี "แน่นอนสิลูก! ทำไมจะไม่ซื้อล่ะจ๊ะ หลานอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมล่ะ?" วิลเฮล์มครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง "ผมชอบสะสมโมเดลตัวการ์ตูนครับย่า แม่จะหาชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ให้ผมได้ไหมครับ?"

คุณย่าพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง "ได้เลยจ้ะ เดี๋ยวย่าจะโทรไปบอกแม่ให้ ว่าแต่ย่าเองก็อยากฝากซื้อชาอร่อยๆ จากร้าน Fortnum & Mason ด้วยนะ เอามาแบ่งกันดื่มตอนบ่าย ๆ จะได้ชื่นใจ"

วิลเฮล์มยิ้มแก้มปริ หน้าตาเต็มไปด้วยความสุขและความพอใจ "ผมชอบเลยครับ! ขอบคุณนะครับคุณย่า"

หลังจากที่บทสนทนาจบลง วิลเฮล์มรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เขารู้สึกซาบซึ้งในความรักความห่วงใยที่ครอบครัวมีให้กันเสมอมา เขารอแทบไม่ไหวที่จะให้แม่กลับมาเล่าเรื่องสนุกๆ ที่ลอนดอนให้ฟังแล้ว

เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นพระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า สาดแสงสีส้มทองอร่ามไปทั่วท้องฟ้า วิลเฮล์มหายใจลึกๆ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในใจที่ยังคงอยู่ ท่ามกลางความมืดที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาแทนที่ แต่ความสุขในใจของเขายังคงสว่างไสวไม่จางหายไปไหน