หลังเลิกเรียนที่คลับเยาวชนและร้านไอศกรีม
1238 Words
"เฮ้, แล้วเราจะไปไหนต่อดีล่ะเนี่ย?" เฟลิกซ์ถามขึ้นมา เสียงเขายังคงเปี่ยมไปด้วยความคึกคักเหลือล้น ราวกับพลังงานทั้งหมดเพิ่งถูกปลดปล่อยออกมาหลังจากการแข่งขันปิงปองอันดุเดือดที่เขาเพิ่งคว้าชัยมาได้หมาดๆ เขายกมือขึ้นปาดหยาดเหงื่อที่ซึมอยู่บนหน้าผากอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมรอยยิ้มแป้นที่ยังคงประดับอยู่บนใบหน้า กวาดตามองไปรอบๆ ชมรมเยาวชนที่บัดนี้เริ่มเงียบสงบลงแล้ว เมื่อกิจกรรมต่างๆ ทยอยจบลงทีละอย่าง แสงยามบ่ายที่เริ่มทออ่อนลงสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายและชวนให้ถวิลหา
"ก็ร้านไอศกรีมไงล่ะ!" เลน่าตอบกลับมาทันควัน ราวกับเตรียมคำตอบไว้แล้ว เธอก็ควักโทรศัพท์มือถือเครื่องบางออกจากกระเป๋าเป้คู่ใจ นิ้วเรียวของเธอเลื่อนไถหน้าจออย่างรวดเร็วปรื๋อเพื่อค้นหาบางสิ่งบางอย่าง "เจอแล้ว! ร้าน 'Gelato Factory' อยู่ที่ Södermalmstorg เขาว่ากันว่าพาร์เฟต์ไอศกรีมที่นี่อร่อยที่สุดในสตอกโฮล์มเลยนะ ต้องลองให้ได้เลย!"
"แน่ใจนะว่าร้านนี้เด็ดจริงเหรอ?" เซบาสเตียนขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจปนขี้เล่น "ฉันไม่อยากเสียเงินไปกับไอติมรสชาติแย่ๆ หรอกนะ บอกเลยว่าเรื่องกินนี่ฉันซีเรียส!"
เลน่าหัวเราะคิกคักกับท่าทางของเพื่อน "เชื่อฉันเถอะน่าเซบาสเตียน ที่นี่มันดีงามทุกอย่างจริง ๆ ฉันรับประกันเลย!"
ไม่นานนัก พวกเขาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้าน Gelato Factory ทางเดินที่คดเคี้ยวลัดเลาะตามซอยเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ในย่าน Södermalm มาสุดลงตรงป้ายไม้หนาๆ ที่แกะสลักชื่อร้านอย่างมีศิลปะ กลิ่นหอมหวานอบอวลของวาฟเฟิลที่อบสดใหม่คลุ้งมาแตะจมูกทันทีที่ก้าวเข้าใกล้ มันอบอวลไปทั่วอากาศยามบ่ายที่แสงแดดเริ่มอ่อนแสงลงช้าๆ ช่างเป็นกลิ่นที่เชื้อเชิญให้หลงใหลเสียจริง
"โอ้โห! กลิ่นแบบนี้มันทำให้ท้องร้องจนตาลายเลยนะเนี่ย!" วิลเฮล์มพูดพร้อมฉีกยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้น เขาก้าวเดินนำลิ่วเข้าไปข้างในร้านอย่างกระตือรือร้น ดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นบรรดาลูกค้ากำลังเพลิดเพลินกับไอศกรีมถ้วยหลากสีสัน บรรยากาศภายในร้านดูครึกครื้นและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วและรอยยิ้มอบอุ่นของผู้คนทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก "โชคดีจริงๆ ที่ให้คุณย่าไปรับนาธาเนียลให้ ไม่งั้นพวกเราคงมาไม่ทันได้ลิ้มรสความอร่อยนี้แน่ๆ เลย"
"ยังไม่ลืมไอศกรีมที่เล็งไว้ให้คุณย่ากับนาธาเนียลหรอกใช่ไหมล่ะ?" เลน่าแซวด้วยรอยยิ้ม "เดี๋ยวเราซื้อกลับไปฝากพวกเขาด้วยก็ได้นะ"
"แน่นอนอยู่แล้ว!" วิลเฮล์มรีบพยักหน้าหงึกหงัก "ก็ต้องเอาของอร่อยๆ ไปฝากพวกเขาหน่อยสิ!"
"งั้นเรามาดูเมนูกันก่อนดีกว่า" เลน่าพูด พร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นชี้ไปที่เมนูแผ่นใหญ่ซึ่งติดอยู่ข้างเคาน์เตอร์ ที่มีภาพประกอบสวยงามยั่วยวน "ฉันอยากลองพาร์เฟต์แบบที่คนเขารีวิวกันน่ะสิ ฟังดูน่ากินสุดๆ เลยนะ!"
ทุกคนยืนพิจารณากันอยู่พักใหญ่ ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความครุ่นคิด มีเสียงพูดคุยปรึกษากันเบาๆ ถึงรสชาติที่น่าสนใจ จนในที่สุดก็ตกลงกันได้ว่าจะสั่งพาร์เฟต์มาแบ่งกัน วิลเฮล์มหยุดนิ่งไปแวบหนึ่งก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างพอใจ ดูเหมือนเขาจะถูกใจกับสิ่งที่พวกเขาเลือกมากๆ
"อยากลองมันทุกรสเลยจริงๆ ให้ตายสิ!" เซบาสเตียนหัวเราะเบาๆ พลางกวาดสายตาไปบนเมนูที่เต็มไปด้วยรสชาติแปลกตาและน่าค้นหาอย่าง Strawberry Basil, Lavender Honey และ Salted Caramel Crunch "แต่เงินในกระเป๋ามันไม่เป็นใจเอาซะเลยนี่สิ น่าเสียดายจริงๆ!"
"ถ้าอย่างนั้นเรามาแบ่งกันกินดีกว่าไหมล่ะ?" โซเฟียเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่ทำให้ทุกคนรู้สึกอบอุ่น "แบบนี้จะได้ลองชิมหลายๆ รสไง ฉันอยากลองรสพิสตาชิโอแล้วก็สตรอว์เบอร์รีด้วย ดูน่าอร่อยมากๆ เลย"
"ยอมเลยจริงๆ!" เฟลิกซ์หัวเราะร่วน "ถ้าโซเฟียเป็นคนเลือกแล้ว ฉันก็ไม่มีทางปฏิเสธหรอกนะ!"
ไม่นานนัก พาร์เฟต์ที่สั่งก็ถูกนำมาเสิร์ฟในถ้วยแก้วใบใหญ่ใสแจ๋ว ที่จัดเรียงเป็นชั้นๆ อย่างสวยงามน่าทึ่งไปด้วยไอศกรีมหลากสีสัน ผลไม้สดที่ดูฉ่ำวาว แกรนูล่ากรุบกรอบ และซอสฉ่ำๆ แวววาวที่ราดอยู่ด้านบน พวกเขาเดินหาโต๊ะด้านนอกที่ตั้งอยู่ใต้แสงไฟประดับดวงเล็กๆ ที่ค่อยๆ สว่างขึ้นทีละดวงเมื่อความมืดเริ่มโรยตัว และนั่งล้อมวงกันอย่างมีความสุข
วิลเฮล์มนั่งลง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดด้วยความรู้สึกดีๆ ที่เอ่อล้นอยู่ในใจว่า "นี่มันเจ๋งไปเลยจริงๆ ดีใจที่ได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้"
เลน่ายิ้มกว้าง หันไปมองหน้าเพื่อนๆ ทีละคนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสุข "ฉันก็เหมือนกัน ได้พักสมองจากเรื่องเรียนกับเรื่องบ้าๆ ที่เราเพิ่งเจอมาด้วย"
โซเฟียพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเต็มใจ "ที่สำคัญกว่านั้น ไอศกรีมตอนนี้ก็เด็ดมากจริงๆ ฉันต้องกลับมาอีกแน่ๆ เลย!"
พอจานว่างถูกเขี่ยไปข้างๆ พวกเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเริ่มคุยกันถึงแผนในอนาคตอันใกล้ด้วยความกระตือรือร้น
"เราน่าจะหาเวลาไปเที่ยวด้วยกันอีกเร็วๆ นี้นะ" วิลเฮล์มเสนอขึ้นมาอย่างมีความหวัง แววตาของเขาเป็นประกาย
"ฉันเห็นด้วยเลย!" เซบาสเตียนตอบแทบจะทันที ตาเป็นประกายยิ่งกว่าเดิม "บางทีเราไปสวนสนุกกันดีไหม? น่าจะสนุกสุดๆ ไปเลย!" เขาหันไปถามเพื่อนๆ ด้วยท่าทีคาดหวัง
"ดีเลย!" เลน่าตอบกลับทันควัน "เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องตั๋วเอง พวกเธอเตรียมตัวให้พร้อมไว้ได้เลยนะ!"
วิลเฮล์มมองดูเพื่อนๆ ที่กำลังหัวเราะเฮฮากันอย่างมีความสุข แม้ลมเย็นจะพัดโชยมาเบาๆ แต่ข้างในใจเขากลับรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก วันนี้ไม่ใช่แค่วันที่ได้ออกมาเจอเพื่อนๆ แต่มันพิเศษกว่านั้น เพราะเขาได้สัมผัสได้ถึงมิตรภาพที่แน่นแฟ้นและความห่วงใยจากเพื่อนๆ รวมถึงความรักและน้ำใจจากครอบครัว โดยเฉพาะคุณย่าที่รักและเอ็นดูเขา ที่วันนี้ยังสละเวลาอันมีค่าไปรับนาธาเนียลจากโรงเรียนอนุบาล เพื่อให้เขาได้ออกไปสนุกกับเพื่อนๆ ได้เต็มที่อย่างที่ตั้งใจ
เขาแอบคิดในใจว่าจะต้องซื้อไอศกรีมจากร้านนี้กลับไปฝากคุณย่าให้ได้สักถ้วย เพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจที่ทำให้วันนี้เป็นจริงขึ้นมา วันที่เต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ
เมื่อดวงตะวันเริ่มลับขอบฟ้า แสงสุดท้ายของวันก็ทาบทาอยู่บนยอดตึกสูง วิลเฮล์มนั่งนิ่งๆ ยิ้มเล็กๆ อยู่ในใจอย่างเปี่ยมสุข
วันนี้จะเป็นอีกหนึ่งวันที่เขาจะจดจำไปอีกแสนนาน... วันที่ความสุขและความอบอุ่นถูกเติมเต็มจนล้นใจ
- Writer
