เมื่อเสียงกริ่งดังขึ้น เด็กๆ ก็พากันกลับเข้าที่นั่งของตัวเองในห้องเรียนอย่างอ้อยอิ่ง เพื่อเตรียมตัวสำหรับวิชาภาษาสวีเดนในคาบต่อไป แต่ถึงอย่างนั้น เรื่องไม่สบายใจที่พวกเขาเพิ่งเจอมาก็ยังคงวนเวียนอยู่ในใจของทุกคน และทำให้บรรยากาศดูซึมลงไปเล็กน้อย
เอมม่าหันไปมองวิลเฮล์มกับเลน่าด้วยสีหน้ากระตือรือร้นเต็มที่ ดวงตาเป็นประกายเพื่อดึงดูดความสนใจ "วิลเฮล์ม! เลน่า! เลิกเรียนวันนี้ไปสโมสรเยาวชนกันไหม? เผื่อว่าบางทีพวกเธอจะได้ลืมเรื่องแย่ๆ พวกนั้นไปได้บ้างนะ"
เลน่าที่กำลังเหม่อลอยอยู่ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้า "สโมสรเยาวชนเหรอ? ฟังดูน่าสนุกจังเลย!"
โซเฟียซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเอมม่า พยักหน้าเห็นด้วยอย่างกระตือรือร้น "ใช่เลย! ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า! อยู่เฉยๆ แล้วคิดมากก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก!"
โจนัสหันมาพูดเสริมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ไปสิ! ฉันอยากเล่นปิงปองจะแย่แล้ว! มือมันคันยิบๆ เลยเนี่ย!"
เฟลิกซ์ยิ้มกริ่มๆ พร้อมกับจัดแว่นบนสันจมูก "ส่วนฉัน ขอเล่นเกมไพ่แล้วกันนะ ใครจะมาท้าดวลกับฉันบ้างล่ะ?"
เอมม่ายิ้มร่าเริง ดวงตาฉายแววมีความสุขที่เห็นเพื่อนๆ เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง "งั้นสรุปว่าตกลงนะ? จะไปด้วยกันใช่ไหมทุกคน?" เธอหันมองเพื่อนๆ แต่ละคนอย่างคาดหวัง
วิลเฮล์มพยักหน้าตอบอย่างหนักแน่น "โอเค ได้เลย! ฉันก็อยากจะเปลี่ยนบรรยากาศพอดี" เขาหันไปหาเลน่า "แล้วเธอล่ะ เลน่า? ตกลงไหม?"
เลน่าพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มกว้างขึ้น "ก็ได้! แต่ขอไอศกรีมพาเฟต์ชาเขียวด้วยนะ! ถือเป็นการปลอบใจ!"
เสียงคุยกันในห้องเรียนยังคงคึกคักสนุกสนานและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างสดใส จนกระทั่งคุณครูแอนเดอร์เบิร์ก ครูสอนภาษาสวีเดน ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมรอยยิ้มใจดี ทำให้ทุกคนรีบกลับเข้าสู่ความสงบ
"สวัสดีค่ะนักเรียนทุกคน วันนี้เราจะมาเรียนเรื่องใหม่กันนะคะ" เธอเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงอันอบอุ่นและใจดี ขณะที่ทุกคนก็เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับบทเรียนใหม่กันอย่างตั้งอกตั้งใจ แม้ในใจจะยังคงตื่นเต้นกับแผนหลังเลิกเรียน
บรรยากาศในห้องเลยเต็มไปด้วยความคึกคักและความหวังว่าพอเลิกเรียนแล้วจะได้ไปรวมตัวกันที่สโมสรเยาวชน เพื่อผ่อนคลายและสนุกกับกิจกรรมต่างๆ ที่รออยู่ พร้อมกับได้ใช้เวลาดีๆ ร่วมกันในฐานะเพื่อน