ซูลี่ตื่นตั้งแต่รุ่งสาง นางรีบเดินทางไปยังตลาด เพื่อนำขนมเปี๊ยะกุหลาบไปฝากขาย คราแรกนางอยากจะฝากขายตามร้านค้า แต่คิดๆดูแล้วชาวบ้านปกติคงไม่มีเงินซื้ออย่างแน่นอน
เนื่องด้วยวิธีการทำค่อนข้างพิถีพิถัน นางจึงจะขายถูกไม่ได้ ต้องขายให้ได้กำไร เช่นนั้นแล้วนางคิดว่าต้องไปฝากขายที่ๆมีลูกค้าพอมีเงินขึ้นมาหน่อย นางคิดออกที่นึงคือภัตตาคารฟาไฉ ที่นางนำสัตว์ป่าไปขายครั้งก่อน
ตอนนี้นางก็ยืนอยู่หน้าภัตตาคารฟาไฉ นางเห็นหัวหน้าที่ดูแลภัตตาคารจึงเอ่ยเรียกขึ้น
"ท่านหัวหน้าภัตตาคารเจ้าคะ"
"อ้าว แม่นางวันนี้มาขายสัตว์ป่าอีกหรือ เช่นนั้นเชิญด้านหลังภัตตาคารเลย"
เขาเข้าใจว่าซูลี่จะมาขายสัตว์ป่าอีก จึงเชิญนางให้ไปยังด้านหลังภัตตาคาร
"ไม่ใช่เจ้าค่ะ วันนี้ข้ามิได้มาขายสัตว์ป่า สามีข้าป่วยก็เลยไม่ได้ไปล่าสัตว์ ข้าจึงทำขนมเพื่อจะนำมาฝากขายที่ภัตตาคารฟาไฉแห่งนี้"
"ขนมเช่นนั้นหรือ?"
ซูลี่รีบกระตือรือร้น เปิดตระก
