ตอนนี้ซูลี่ไม่สามารถคาดการณ์เรื่องราวของนิยายเรื่องนี้ได้อีกเลย เพราะทุกอย่างตอนนี้มันกลับตาลปัตรไปหมด ในคืนที่นางไปงานเลี้ยงชมบุปผา ขากลับจวน นางรับรู้ว่ามีคนตามนางมาจำนวนนึง
จุดประสงค์ก็คือตัวของนาง แต่ซูลี่รู้อยู่แล้วว่าแม่ทัพจางมู่หยางและจางกั๋วกงคงจะรับมือได้ นางจึงไม่ได้ใส่ใจ นางมิได้ประมาท ในงานนางไม่ได้มีปัญหากับผู้ใด นอกเสียจากกลุ่มสตรีหน้าวอกพวกนั้น ซูลี่รู้ดีว่าพวกคนจิตใจต่ำตมเช่นนั้นจะต้องเล่นงานนางลับหลังแน่
แต่ก็ไม่คิดว่าจะหาญกล้าส่งคนมาจัดการนาง ที่เป็นถึงบุตรสาวของท่านแม่ทัพจางมู่หยาง และเป็นหลานสาวของท่านจางกั๋วกงเช่นนี้
หึ! ไม่ต้องถึงมือของนางหรอก พวกกระจอกเช่นนั้น แค่ทหารของแม่ทัพจางมู่หยางก็จัดการได้แล้ว
ประจำเดือนของนางมิได้มา นางเอ่ยออกไปเพื่อให้เฉิงจื่อซวานคิดว่านางยังไม่รู้ว่าเขาหายดีแล้ว สัญชาตญาณของนางย่อมตรงเสมอ
เรื่องเมื่อคืนนั้น มันไม่ได้เป็นความฝัน นางรับ
