İyi okumalar dilerim...
Yazardan...
Gül kokulu kadın terk etmişti yaşadığı şehri. O an aklında gide bildiği kadar gitmek, vücudundaki tüm izleri silmek vardı. Dinlemeyen bir adam, sevdasına yenilen bir kadının hikayesiydi. Gülpare içten içe esiri olmuştu zehir yeşili gözlü adamın. Aslan ise bir gül yaprağına meftun olmuştu. Ama içindeki sevdaya, kalbini yakan bu aşka öfke ile yenilmesi hep bir sonun habercisiydi. Gülpare kendiyle savaşmayı bırakalı çok olmuştu. Tüm kırgınlıklarını unutarak yine aşkına yenilip teslim etmişti kendini lakin Aslan dengeye koyamadığı hayatının kısır döngüsü içinde maalesef kaybolmaya mahkumdu. Dinlemek, anlamak ve yardımcı olmak yerine her zaman yapmış olduğu yargısız infaz ile en çok kendi canını yakmıştı. Gülpare gitmişti, günlerdir onu bulamamanın hırsıyla
