İyi okumalar dilerim...
Yazardan...
Bir gece ki, eski dostların düşmanlığına şahitlik eden yıldızların bile ışıklarını söndürmüştü. Bir vadi doğmuştu ki, o ay ışığı sadece Aslan'ın çehresine vuruyor ve zehir yeşili gözleri bir ormanı anımsatıyordu. Yaman eğilip öpmüştü Bahri babanın elini. Hiçbir şey demeden sessizce gitmişti. Biliyordu ki Aslan insanı asla arkasından vurmazdı.
Peki bunu bilen biri neden can dostuna düşman olmayı tercih etmişti ki?
İşte insanların nefretlerini de kazanmış olsa baba, babaydı neticede. Her şeyden önemlisi Zeliha'nın babası Çerkez Celil hayattaydı. Hala daha bir şeyler karıştırıp, birilerinin canını yakıyordu. Yaman sessizce bu oyunu oynayıp aralarında kalmak zorundaydı. Ta ki Çerkez Celili ortadan kaldırıp sahip olduğu tüm gücü ellerinin arasına alana ka
