İyi okumalar dilerim...
Yazardan...
Ne geceler, ne gündüzler gelip geçmişti. Her karanlık gecenin bir sabaha merhaba diyen umutsuzluğuna sarılmıştı evrende nefes alan tüm canlılar. Her kalpte ayrı bir acı, her acının ayrı bir kahramanı vardı dünya sahnesinde. İnsan oğlu arsız doymak bilmiyorken, bir de karanlık kalpleri zırh gibi giyinenler vardı nefes aldığımız evrende.
Haseki ailesi büyük bir suskunluğa bürünmüştü. Barış uyandığında kolları arasındaki karısına saatlerce bakmıştı. Küçük kızının ne yapmak istediğini anlayıp onun oyununa katılırken içinde, bir yerlerde büyük bir acı hissetmişti.
Zuhal o kadar masum uyuyordu ki, dudaklarını büzmüş, bedenini bilmeden kocasına daha çok yaslamış bir haldeydi. Mantığın kabul etmediği varlığa, ruh açsa yapacak hiçbir şey yoktu. Çünkü ya sarh
