DESTINED TO BE MINE SERIES1

KWINTAS

*JANNETH POV*

“KWINTAS”

It's a lovely day of mondy, kahapon nagsimba ako kasama si julia, she is religious person.

Nasa kwarto siya ngayon kakagaling ligo ng nahagob niya ang leeg ay dito nito nalaman na nawawala pala ang kwintas na bigay ng ina na nabubuhay pa, hindi ko kasi iyun hinuhubad kahit na naliligo o natutulog suot suot niya kahit san.

Pumunta siya sa banyo habang nakatapis lang ng tualya para hanapin ang nawawalang kwintas, ilang minuto akung naghanap sa lood pero walang kwintas na nagparamdam.

Nakaramdam siya ng bangamba at panginginig sa boung katawan dahil sa takot na baka tuloyan na niyang nawala ang kwintas.

Nag-isip siya kung kailan impossibling lugar ito nahulog sa leeg niya, pwedi sa labas ng bahay o sa simbahan kahapon, pwedi din sa likod ng building habang naglilinis sila.

Nagmadali siyang nagbihis ng uniform at bumaba ng building para pumunta sa likod para maghanap, lumabas na siya dala ang bag na hindi man lang nag-abalang kumain ng breakfast.

Habang pababa ng building ay nakita ko si Julia pababa din ng building pupunta naata ito sa school, Dali kung nilapitan si Julia para humingi ng favor na tulongan siyang hanapin ang kwintas at hindi naman ito tumanggi sa kanyang hiling.

“ano may nahanap kana?”sigaw kung sabi kay Julia na naghahanap din sa likod ng kabilang building.

“wala” pasigaw nitong sabi habang palapit sa kinatatayuan ko. “wala talaga, kahit san na ako naghanap pero wala” habang palapit na ito sa'king kinatatayuan.

“pano nayan,hindi ko talaga maalala kung san ko yun naiwan” malungkot kung sabi sa kaibigan. Habang tinapik-tapik nito ang likod ko.

“wag kang mag-alala tutulongan kitang hanapin yun, pero hindi muna ngayon kasi oras na napumasok sa school” malungkot nitong aniya sa'kin habang tinatapik parin ang likuran ko.

“talaga tutulongan mo akong hanapin yun?” naiiyak kung sabi kay Julia.

“oo” pagsang-ayon nito, kaya niyakap ko siya ng mahigpit kaya napareklamo ito sa'kin. “ayy sorry” hingi ko ng tawag dito.

“tala na” sabay hila ko kay Julia, para hindi sila mahuli sa klase.

Kahit na nag-aalala na baka di na makita ang kwintas ay pag-asa parin ang bumabalot sa kaluobna ko na nakikita ko pa iyun “sana mahanap ko ang kwintas ni mama”.

Nasa lood na ako ngayon ng room pero napansin kung na hindi pa dumarating si miguel, palagi naman itong nauuna sa kanyang pumapasok himala ata.

Ilang minuto ding lumapas dumating na din ang adviser nila pero wala parin akung nakikitang miguel. “baka naman nilagnat?” bigla kung tanong sa sarili.

Napatawa na lang ako sa naisip at bakit naman ako nag-aalala sa tukmol na yun malakas kaya yun may pandesal ng nakapatong sa tiyan meaning palaging nag-pupush up

Nalapit ng matapos ang first subject pero wala parin ito.

. . .

Natapos na ang first subject at mag-aannouncement na ang teacher patungkol sa pagsisimula ng study groups nila, nangbigla nalang sumulpot si miguel sa likurang pinto, pinapawisan at hinihingal na halatang tumakbo papunta dito, lahat sila nakatingin

kay miguel.

“sorry po ma'am hindi ako nakaabot sa lessons niyo” hinihingal na sabi nito sa guro. Habang nakatitig parin sila kay miguel.

“there's no need to apologise, mayron talagang panahon na hindi na'tin inaasahang mangyari, sige pumasok kana at umupo” kalmadong aniya ng guro kay miguel.

“galing hah, napatawag agad tsk, syempre paborito palibhasa kasi top3 sa boung paaralan” sabi ko sa isip napairap na lamang ako.

“maraming salamat po ma'am” lumakad na ito at umupo na sa upoan nito.

“ok, ngayong araw na ito ay magsisimula ang study groups ninyo, all the leader go in front” command ng guro,pumunta naman ang lahat na leaders. “saka wag n'yong kalimutan na gumawa kayo ng group names, ok and all member be mature all of you are moving up candidates ack like a completer” tumango naman ang lahat.

“ok, my class for today is done see you all tomorrow ok, bye class” tumayo ang lahat habang nasa harap parin ang mga leaders at sinabing “goodbye and thank you for today's lesson ma'am” at sabay din umopo sa upoan habang nakatingin ang guro sa kanila.

“ahm... Miguel, Jessa yung pinagagawa kung school project n'yo ipasa niyo yun sa principal ngayon lunch time ok” tugon ng guro nina miguel at Jessa.

Lumabas na ito dala-dala ang isang katamtamang laki na backpack at isang shoulder bag nalalagyan ng laptop.

Lumipas ang maraming oras and it was lunch time na katulad ng nakasanayan kasama niya ngayon si jessa patungo sila ngayon sa principal's office para ipasa ang school project ni Jessa sa principal, ng nakarating sila sa principal's office ay bumungad sa kanyang mata ang magandang mukha ni miguel na nagpapasa din ng school project sa principal.

“hi” aniya ni miguel sa amin sabay kaway sa kamay, gumanti nalng ako nito ng kaway nagtataka siya kung bakit ganito ito sa kanya noon naman kapag nagkikita sila tinatawag siya nito ng malapad nuo, anak ng diwende o malapad ilong ano naman ngayon kung hindi matangos ang ilong ko, bakit masama bang mabuhay ang mga walang ilong sa mundo palibhasa matagos ang ilong nito kaya nasasabi.

Nasagilid lang siya nakatayo habang nakasandal sa bubung, lumapit si miguel sa kanya at sinabing. “hi, anak diwende, musta” mapang-asar nitong sabi sa'kin. “sorry, hindi ko masigaw kasi nasa lood tayo ng principal's office” napatawa ito ng mahina, kumulo na naman ang dugo ko ng narinig ang salitang diwende sa bibig nito, akala ko pa namam nagbago na ang tukmol na toh pero nagkamali ako, pero aminado na mas gusto niyang ganito kay sa maging normal ito sa kanya hindi kasi ako sanay kung ganun.

Inis naman akong tumawa sa kanya.

“lagot ka sa'kin paglabas” tingin tawa ko dito. Narinig ko ang mahinang pagtawa nito.

Ilang minuto din akong nasa lood habang naghihintay matapos si jessa, nag-explain pa kasi sila sa kanilang school project na ginawa. Paglabas nila sa principal's office ay sumabay din si miguel nila.

Nasa unahan si miguel nila at may naisip siyang kalukuhan, dahan dahan siyang lumapit kay miguel saka bigla niya itong sinapak sa ulo pero hindi naman ito masyadong malakas.

“aray... Naman...” galit nitong sabi sabay lingon sa'kin.

“ano kangayon... Tukmol...” pang-aasar ko dito habang sabit sabit ang kamay sa leeg nito.

Dahil nga mas maliit ako kay ni miguel kaya nakatagilid ito ng posisyon habang naglalakad nanatili sila sa ganung posisyon saka nasa likuran naman si jessa nakatingin sa kanila ng bigla nalang tumigil si miguel kaya napatigil siya ganun din si jessa na nasa likuran nila.

“bakit kayo huminto?” tanong ni jessa sa kanila. “wala lang” sagot ni miguel kay jessa.

Nagtaka tuloy kami ng may hinalbot si miguel sa bulsa nito, ng nahalbot na nito ang kamay sa bulsa ay nakakuom lang ito saka bigla nitong itinapat sa'king mukha.

“ano naman yan?” takang tanong ko sa kanya. “basta buksan mo na lang” malaanghel nito utos sa'kin.

Nagtaka tuloy ako kung ano ang gusto nitong ibigay, pero pumasok din sa isip ko na baka nagluluko lang ito.

“niluluko mo ba ako?” kunot nuo ko siyang tinitigan. “hindi hah, buksan mo nangalang para malaman mo” utos nito.

“ayaw ko! Baka naman it's a prank lang yan” suway ko sa kanya.

“ano kasi yan miguel” sumbat ni jessa kay miguel na naka simangot ang mukha.

Kita nasa mukha ni miguel na pagkainis.

“gusto ko lang naman itong isuli, no big deal this is not a prank, kahit kailan utak manok ka parin” nakangusong sabi ni miguel sa'kin.

Nang-ibuka nito ang nakakuom nitong kamay ay bumungad sa akin ang isang kumikinang na kwintas, nagtaka tuloy ako kung bakit binibigyan niya ako ng kwintas.

Nangtiningnan ko ito ng mabuti ay parang naging pamilyar ang itsura nito, katulad na katulad ito ng nawawalang kwintas ko, kinuha ko ang kwintas sa kamay nito at sinuri kung kwintas ko ba talaga to, may maliit na tag name ang kwintas na may nickname niya kaya madali lang nito mahanap, hinagob kaagad ang tag at hindi nga ako nagkamali sa'akin nga talaga ang kwintas.

Dahil sa subrang saya ay napatalon-talon ako, subrang saya napayakap ako kay miguel ng subrang higpit.

“hala, eyyyeii......” napatili sa subrang saya habang nakayakap parin kay miguel napaiyak ako sa subrang saya bigay Kasi ito ni mama sa'kin nun na bubuhay pa kaya na pakaimportanti talaga ng kwintas na'to sa'kin.

“ahm... Janneth, pwedi kanang kumalas, marami kasing nakatingin sa'tin” mahinang Sabi nito sa'kin.

Kung hindi pa ito nagsalita hindi ko sana namalayan na nasa gitna pala kami ng hallway ng school, dahan-dahan akong kumalag sa pagkayakap ko sa kanya saka pinupunasan ang mga luha na mukha.

Nag-iba ang ekspresyon ng mukha nito ng makita na umiiyak ako.“okey kalang?” mahinahun nitong sabi sa'kin.

“Oo,ahm… Sorry” nahihiyang sabi ko dito.

Lumapit ako kay Jessa para layuan si miguel pero hindi parin mawala-wala ang masasamang tingin ng ibang istudante sa'kin.“okey kalang?” Jessa ask.

“oo okey lang ako” i reply. Inakbayan niya ako saka tinapik ng mahina ang balikat ko.

*MIGUEL'S POV*

*FLASHBACK SCENE*

Lumabas na ako galing ligo, fresh na fresh na kung tingnan ang sarili sa salamin.

“hello baby, napakaigop mo talaga” pagmamalaki kung sabi sa sarili habang nakapogi post.

Nakatualya lang ako pumunta sa kusina at nagtimpla ng kape, very morning bagong ligo nagkakape talaga, nakasanayan na.

Pagkatapos kung magtimpla ng kape ay pumunta na sa balkunahi para dun taposin ang kape.

Nakatayo malapit sa riyes ng balkunahi habang nagkakape at nilalanghap ang preskung habgin ng makita ko si janneth na yumu-uyuko sa may damuhan na para bang may hinahanap.

Ilang minuto na ding nakalipas, kani-kanina lang na ubos ang kape niya but still nasa balkunahi parin habang nakasubaybay kay janneth na kanina lang na parang may hinahanap at kasama din nito si julia.

“ano kaya ang ginagawa nila?” tanong ko sa sarili. Habang nagmamasid lang sa dalawa.

“ano may nahanap kana?” sigaw ni janneth kay Julia na nasa kabilang building habang naghahanap din katulad ni janneth.

“wala, wala talaga, kahit san na ako naghanap pero wala” sambit ni Julie kay janneth habang papalapit ito dito.

“pano nayan, hindi ko talaga maalala kung san ko yun naiwan” malungkot ng saad ni janneth. Napaisip ako kung ano ang hinahanap nila.

Napatingin ako sa malaking wall clock sa sala and it's 6:33 a.m pumunta sa room at nagbihis ng uniform.

Natapos na itong magbihis, hinalbot ang backpack nitong nasa kama, papalabas na sana sa kwarto ng naalala ang kwentas na isasauli sana kay janneth.

Pumasok ulit ako sa kwarto at tumungo sa study table, pagtingin nito sa nilagyan, wala na dun.

“oyy! San na yun?”gulat kung usal habang hinihimas ang mesa, parte kung san niya nilagay ang kwentas kagabi.

“pagkakatanda ko dito ko lang yun nilagay kahapon” nakasimangut kung usal sa sarili.

Dumapa ako at tiningnan sa ilalim ng mesa pero wala dun.

Ilang minuto na din ang lumapas, hinaluggod na niya ang lahat ng sulok pero walang kwintas na nakita.

“san ko kaya yun nalagay, impossible naman na tinapon ko yun!”sambit niya sa sarili habang nakapamiwang ito. “hindi naman impossible diba?”

Dali kung tumungo sa trash bin at kinalkal ang laman, iniisa isa kung inayus ang mga papel na nakabulog ng sa di inaasahan ay nakita natago lang ito sa may nakabulog na papel sarami-raming lugar na mapunta sa basurahan patalaga baka naman nasali ito ng itapon ko ang mga scratch paper na ginamit sa school project. Tumayo ako at pabagsak akong umupo sa sofa, matagal narin na makaramdam ako ng ganon katinding kaba. Huminga muna ng malalim saka pakalmahin ang sarili.

Nangtumingin sa wall clock ng kwarto ay ngayon ko lang namalayan na late napala sa first subject.