DESTINED TO BE MINE SERIES1

ACCIDENTALLY KISS

*POV MIGUEL*

(ACCIDENTALLY KISS)

It was 10:25p.m in the evening and still ay hindi pa natutulog dahil may hinihintay na isang tawag galing sa kanyang mama, every friday ay tumatawag ang mama niya dahil Ito lang ang araw na free ang mama niya sa business works.

Habang naghihintay ng tawag ay gumagawa din s'ya ng report para sa school project.

Nagdivorce ang kanyang mga magulang when his 7 years old dahil nga sa hindi pagkakaunawaan, nasa U.S ang kanyang papa saka ang kanyang mama naman ay nasa PARIS minsan naman nasa U.K o sa AMERICA hindi n'ya alam kung san ito mahahanap, he's mother are never be in one place, he's mother are to busy because of her business in other country.

when he turn 15 years old, graduating in junior high school naisipan niyang lumipat sa nalang sa public school at lumipat na din ng isang maliit na bahay na para lang talaga sa kanya dahil nag-iisang anak nalang siya kaya wala siyang mapuntahang kapatid at wala din siyang mga kamag-anak dahil nasa ibang bansa ito nakatira ang iba naman nandito pero aamhin naman kung pupunta siya don wala parin namang magbabago.

Yung nasa elementary pa siya ay nasa malaking bahay siya nakatira, dahil nalaman ng mga matanda ang nangyari tungkol sa paghihiwalay ng kanyang mga magulang kaya kinuha siya ng mga ito, whene he turn to high school nasa kamay siya ng lolo ta lola na side ng mama niya, pero napag-isipan niya na lumipat dahil ayaw na din niya magpabigat sa matanda pero kayang kaya na talaga niyang buhayin ang sarili hindi siya katulad ng iba na kailangan pa ng guide sa parents nila, in he's whole life he never got a guide to her parents.

Nangnaghahanap s'ya ng maliit na apartment ay marami siyang nakitang magagandang apartment at kumpleto sa kagamitan pero malayo-layo lang ang school don.

Naghanap din s'ya ng apartment na nalapit-lapit sa school pero unavailable na din ang lahat na room, ng nagtanong s'ya kung san ba ang available na maririntahan ay may isang babae na sumagot sa tanong n'ya at s'ya si janneth.

Nangtumira s'ya sa liblib apartment ay hindi na n'ya naramdamang nag-iisa lang siya.

Naging magkaibigan sila pero hindi talaga subrang close, hindi kasi sila nagkakaunawaan palaging nag-aaway.

RING! RING! RING! Nang nagring ang phone ay dali n'ya itong kinuha at sinagot.

“hello ma”

[“hi miguel,how are you now?”] pangumusta nito sa kanilang linya

“good, how about you? ” ulit n'yang tanong sa ina.

[“i'm good too, thanks”] saglit na nabalot ng katahimikan ang bawat linya [“did i disturb you? In this late night”] tanong nitong nabalot ng pagkakunsinsya ang boung mukha nito.

“a little bit” he answered with no reactions,

pero ang totoo ay naghintay talaga s'ya sa tawag ng ina.

[“i'm sorry to disturb you.But,you know anak i miss you”] Sabi nitong galing sa puso para sa anak.

Tahimik lang s'ya sa sinabi ng ina.

Kahit na iniwanan s'ya ng kanyang ina ay mahal na mahal parin n'ya ito kaya na mimiss rin niya ang ina kahit papano.

[“anak,what are you doing right now?”] ask here mom to here.

“i did my report,for monday”sagot n'ya.

[“it's that what you doin right now,it most be better to end this call cause it seem that your a very busy man”] tingin ngumiti ng ina sa kanya.

“ahm... It's ok im not that to busy,i just doing my report project for monday, it's not a big deal pwedi ko naman tung gawin bukas” mahinhing-sagot n'ya sa ina.

When he saw the beuatiful smile of her mom ay masaya na din siya kahit na hindi niya ito ipinaparamdam.

His happy the way they are right now but, it's more happy if they're stayed together.

[“ok if that so, can i watch you while doing your report project”] rekuminda nito sa anak.

“its ok, but I can't promise you to be not being boring while i'm in doing something” prangkang sabi niya sa ina.

[“it's ok, I'm very fine thank you for your consern”] sagot ng ina sa kanya.

Maganda na sana ang conversation nila ng kanyang mama.

Nang may tumawag na isang telepono sa kabilang linya, natigil ang kanyang kasiyahan ng narinig niya ang boung pag-uusap ng isang lalaki na para nitong secretarya.

Pinag-uusapan nila ang tungkol sa isang malaking problema sa company ng mama niya sa paris.

Habang nasa gitna ng pag-uusap ang mama sa kanyang secretarya ay bigla nalang inend call ng kabilang linya ang video call nila ng kanyang mama.

That's why his been letf by being speechless.

“palagi naman kasing ganyan” sabi niya sa sarili.

Nagpatuloy nalang siya sa ginagawa niya.

Pagkalipas ng ilang oras ay natapos din niya sa wakas ang report para sa monday, kailangan talaga niyang matapos ang report niya dahil pagkakinabukasan ay may bago na naman siyang gagawin, he had so much to do for being a teenager like him.

Habang nakahiga ay may katabi din siyang isang nakatugtug na phone para makatulog siya ng mahimbing, he had an insomnia sense his both parents have been divorced at hanggang ngayon ay dala-dala parin n'ya ito.

...

*FLASHBACK*

Nakatayo lang siya sa gilid habang nakikinig sa pag-aaway ng kanyang mga magulang, hawak hawak ang paboritong laroan si teddy wally ang kaiisang kaibigan niya at kasama niya sa bawat oras.

Nagsisigawan ang kanyang mga magulang sa harap niya araw araw nalang na nag-aaway ang kanyang mga magulang.

“ok this is over from now on!” galit na usal ng ina sa kanyang papa.

“so you mean, this is over!” galit naman usal ng papa kay mama.

“yes, I want this relationship get over!” galit na usal ng ina sabay na malakas na sampal nito sa mesa.

• • •

“mom, where are you going?” tanong niya sa ina na may dala-dalang makakaling malita.

“honey, darling, mommy will gonna miss you so much I'm so-so-sorry if I letf you” habang haplus-haplus ng ina ang kanyang mukha.

“mommyyyy.... D-don't live me alonnnee...” usal nitong umiiyak na nagmamakaawa sa ina ng nakita din niya ang kanyang papa sa likuran at may dala-dala din itong malalaking malita “daddy, where are going? Are you living to like mommy? Daddy? Daddy?” tumakbo siya papunta sa kanyang papa na umiiyak habang papalayo din ang dalawang pinakamamahal sa kanya.

Umiiyak siya yakap-yakap ang teddy Wally niya pinapalibutan ng mga kaklse habang pinagsasalitaan s'ya ng hindi magaganda.

“kaya ka pala iniwan ng mga magulang mo because you are such a crybaby nana-nanana” Sabi ng isang kaklse niya sabay tawanan ng lahat.

“hahaha... Home alone... Home alone... Home alone hahaha.....” usal ng bawat kaklase sa kanya habang tuwang tuwa sa kanya, paulit ng paulit ng paulit ng paulit “hindi” ng paulit ng paulit “hindi” ng paulit “miguel...” tawag sa kanya ng isang babae “hindi” malakas na sabi niya “miguel.... Hoy miguel” “hindi” usal nito na naliligo na sa sariling pawis. “miguelll....” isang malakas na sigaw ng isang babae sa kabilang tinga niya habang sa kabila naman ay nagtatawanan.

“hindi......” malakas na sigaw niya.

Isa lang palang hindi magandang nakaraang bangungut “miguel... Ok ka lang? Bakit napasukan kana naman ba jan...?” sigaw ni janneth sa labas ng apartment ni miguel

“hello... Hi...”

Tumayo nalang siya sa pagkaupo dahil sa subrang ingay nito hindi kasi talaga ito titigil hanggat hindi niya na bubuksan ang pintuan.

Kapag sasapit ng ika-tatlong sabado ay na ngangatok talaga ito sa apartment niya at dahil nga hindi sound proof ang bubong kaya naririnig nito ang bawat sigaw niya pero kapag lalapit lang ito sa pintuan ng apartment niya dun lang nito naririnig ang malakas na sigaw niya galing sa ganoon klasing bangungut.

Every saturday kasi ay tumutulong sila sa paglilinis ng boung liblib apartment pero hindi naman palagi bay schedule ang bawat building katulad ng ngayon naglilinis ang building 3 at sa susunod sabado naman ay ang building 4.

Sa isang room ay kailan may magbubulontari na isang tao kada-pamilya kahit na pinakamagulo ang lugar pero mababait ang mga tao dito, sa ibang mga tao na kikita man nila na magulo ang lugar pero kung may problema ka pwedi mung malapitan.

He live here almost two and a half years kaya kilala na talaga niya ang mga tao sa lugar na'to.

Binuksan na niya ang pinto ng bigla nalang napasudsud sa kanya si janneth, dahil hindi din niya inasahan kaya sabay tuloy silang na tumba at nahandusay sa sahig.

But the worst is they got kiss in each other, na speechless siya sa nangyari he never been imagine the moment that each of there lip stick together, kahit nasa tagiliran lang ito sa labi niya but still in the area of her lip and his first kiss.

“anong ginagawa n'yo Jan? Naglalovedo?” isang mahinang busis na nagsalita sa likuran nila.

Napaindak siya ng narinig niya ang busis ni Julia sa harapan nila ang isa sa kanilang kapit bahay at malapit din kaibigan ni janneth.

Dali dali silang tumayo habang nakatalikod sa isa't isa na hulog sa malalim na katahimikan ang dalawa.

“parang kailangan ko atang umalis, kaya kayong dalawa jan dali dalian n'yo, kayo nalang ang hinihintay” lumakad na si Julia para tumulong sa paglilinis.

Sila nalang ang nangdoon at napapaligiran na naman ng katahimikan ang boung paligid, katulad ng mga makakahiyang nangyayari sa kanila ay si janneth ang unang nagsasalita sa kanila.

“o-ok kalang?” utal na sabi niya kay miguel.

“ok lang naman ako, i-ikaw ok kalang?” tanong nito kay faith.

“ok lang naman katulad mo” habang tinging nakangiti sa kanya, sumabay nalang din s'ya kay janneth na tinging ngumiti “tawa ka jan!” galit na usal nito habang masamang nakatitig sa kanya,bigla tuloy siyang natakot sino naman kasing hindi matatakot kung nakatitig para ka niyang lalamunin ng buhay.

“bakit ba?” sabi niya kay janneth.

“anong bakit!? Kinuha mo lang naman yung first kiss ko!” galit na usal nito sa akin.

“ano naman ngayon! Ikaw din naman hah i-i-inagaw mo din ang first kiss ko!” pagalit galit na usal ko kahit ang totoo ay natatakut din ito kay janneth.

Tumawa lang ito ng malakas sa sinabi nito.

“anong nakakatawa don?” tanong niya ko Kay janneth.

“wala lang” usal nito sabay sa malakas na tawa habang papalayong naglakad “at isa pa may six pack abs ka pala noh, ngayon ko lang nalaman” pabirong sabi nito sa'kin. Napatitig ako sa sarili, nakashort lang pala akong lumabas, na blangko kasi saglit ang utak ko sa nangyari kanina “b-bakit hindi mo man lang sinabi!” sisi ko kay janneth.

“bakit ko naman kasalanan. Eh... Ikaw nga jang parang naghang at tika lang” huminto ito at humarap “bago ka bumaga magpalit ka muna ng shorts, I hate to say but, I can't resist to not watch” pabulong nitong sambit sa akin, nakatingin ito sa pang-ibaba ko.

“paborito mo palang pangtulog yang hello kitty short mo” tukso nitong usal sabay tawa.

Pagkatapos nitong tuksuhin ako ay punasada na ito ng takbo, oo nakasuot nga siya ng hello kitty short but he didn't know that hindi pala siya nakabihis nung pagbuksan ko ng pinto si janneth “talaga naman yung babae na yun oh, walang alam kundi mang-asar nalang sakin”inis kung sabi dito kahit na Wala na dun ang tao.