ตอนที่ 8
ความทรงจำนางร้าย
เมื่อคณินทร์อุ้มตะวันผ่านหน้าของเหนือภพออกไป นั่นทำให้เหนือภพกำมือแน่น เขากำลังจะลุกขึ้น แต่วิรดากลับดึงแขนของเขาไว้
"คุณเหนือ อย่าทิ้งวิไปนะคะ" วิรดาพูดขึ้น ทำให้เหนือภพหันหน้ามาหาวิรดาที่ดูจะอ้อนเขาขึ้นมา แต่ก่อนเขามองว่าวิรดาน่ารักทุกอิริยาบถ แต่ทว่าวันนี้เขากลับรู้สึกอึดอัดขึ้นมา
"ตอนนี้วิรู้แล้ว วิผิดเองที่ไม่ยอมตกลงกับคุณ ตอนนี้ วิขาดคุณไปไม่ได้จริงๆ " วิรดาพูดขึ้นพร้อมกับซบไปที่อกของเหนือภพ ซึ่งเขาก็ไม่ได้ปัดป่ายวิรดาออกไป แต่ภายในใจมันรู้สึกโมโหขึ้นมา ตะวันปล่อยเนื้อปล่อยตัวแบบนี้ยิ่งดูแย่ สามีอยู่ตรงนี้ยังไม่หันมาเหลียวแล ตะวันเป็นคนแบบไหนกันแน่
คณินทร์พาร่างของตะวันที่ตอนนี้หลับไหลไม่รู้สติ ไปที่รถของตัวเอง เขาค่อยๆวางตะวันลงอย่างเบามือ และตัวเขาเองก็ยังก้มอยู่แบบนั้น เขาอยากจะมองหน้าตะวันชัดๆ มือหนาค่อยๆยกขึ้นไปปัดปอยผมที่มันบังปกปิดใบหน้าของเธอ
