“Rye, lagi ka nalang nandiyan sa kwarto mo simula nang bigyan kayo nang Christmas break. Hindi ka ba gagala man lang?” Tanong ni Mia nang makarating siya sa bahay namin kaming dalawa lang ang nandito dahil ilang buwan nang hindi umuuwi si Nicholas at wala narin akong balita sa kanya.
“Tara, gala tayo.” Yaya niya sakin.
“Saan naman?”
“Mall, tapos punta tayo sa Doctor ko magpapaadjust ako nang braces ko.” Sabi niya.
“Kailangan ba talaga yung word na ko sa Doctor pwede lang naman na punta tayo sa Doctor diba?” Sabi ko sa kanya.
Tumawa lang naman siya. Nag ayos kaming dalawa at pumunta nang mall para libangin ang sarili namin.
Hanggang hindi ko inaasahan na makikita ko ang fiance kuno ko na may kasamang babae at halatang Natutuwa pa siya.
“Diba Fiancé mo yun?” Tanong ni Mia. Turo niya kay Nicholas na may hawak na cane.
Bakit ma'y cane yan? Hindi pa naman yan matanda pero mag tungkod na.
“Huh? Asan?” Tanong ko na parang walang alam.
Itinuro niya naman kung nasaan si Nicholas naka upo kasama ang babae sa Starbucks.
“Ayun oh!”
“Hindi ko naman yan kilala ah?” Maang-maangan na sabi ko.
“Ayy! Hindi ba? Tara na coffee tayo sa starbucks.” Sabi niya at hinila ako wala ako magawa kaya sumunod nalang ako sa kanya.
Pumasok kami at nagulat ako dahil lahat nang tao ay nakatingin samin dahil biglang tumahimik sa loob ang awkward dahil titig na titig talaga sila.
Hindi ako yumuko at nag lakad nalang sa pinakadulo dahil si Mia na ang omorder ang kaso malas dahil madadaan ko ang table nila.
Napalingon din ako doon at naabutan kung nakatitig siya sakin kaya inilihis ko ang aking paningin at nag lakad nalang papunta sa direksyon nila.
Habang naglalakad ako nakaka-intimedate ang titig niya ngunit binalewala ko nalang iyon.
Hanggang sa tumapat na nga ako at akmang lalakad na hanggang sa makalagpas nang hawakan niya ang aking beywang at pinaupo niya ako sa kanya hita.
Hindi agad ako naka react dahil sa gulat at napatingin ako sa kanyang mukha na ngayon ay nakangisi na.
Dali dali akong tumayo at inayos ang suot ko bago tumingin sa kasama niya na halata ang pagod at sakit sa kanyang mata.
“Hey Baby, miss me?” He ask habang nasakin parin ang paningin niya.
“Huh? Hindi kita kilala uyy!” Sabi ko at umalis na narinig ko pang tumawa siya pulang pula ang mukha kung umupo sa dulo at inilabas ang aking cellphone bago tawagan si Apollo.
Ring lang nang ring ang cellphone niya at walang sumasagot. Kaya binaba ko nalang at mag hintay kay Mia.
Hindi ko maiwasang kabahan baka may gagawin siyang masama isa pa naman siyang mafia at baka bigla niya nalang sirain ang Starbucks.
Nang makalapit na si Mia para itong nag madali hindi nagmamadali talaga siya at inilapag ang order namin hindi isang code at isang cake lang nakita ko.
“Bes, kailan ko nang umalis ito na coffee at cake mo importante lang dito ka nalang sa mall mag enjoy ka ha, Bye!” Hindi agad ako naka react hanggang sa napabuntong hininga nalang ako at nagsimula ng kumain.
Habang kumakain ako inilabas ko ang cellphone ko at nag scroll down nalang sa aking i********: account.
@Aurora_Ryeanne
2 post | 10,435 followers|5 following|
Wala naman akong masyadong pino-post ang aking profile lang at noong 18th birthday ko. Habang nag scroll- scroll ay may lalaki sa aking harap at ang isa naman talaga ay umupo pa bago nag salita.
“Hi Miss.” Kaya napalingon ako sa kanya.
Tinaasan ko lang siya nang dalawang kilay dahilan para ngumiti siya at makita ang puti nitong ngipin at may braces pa.
“I'm Harold, Nice to meet you.” Itinaas niya ang kanyang kamay pero hinayaan ko lang iyon nakalutang.
“And I'm not Interested.” Sabi ko at nag scroll ulit narinig kung tumawa ang mga kasama nito at mukha namang naiinis ang lalaki ang aking inasta.
“Sabi ko naman sayo pre di ka papansinin niyan.” Sabi nung isa.
“Tanga ka talaga, pre ang ganda niyan oh ang yaman pa akala mo madadali mo yan?”
“Tumahimik nga kayo.” Sabi nito. Bago humarap sa akin. “Kinakausap ka nang maayos, Miss kaya sumagot karin nang maayos.”
“Suplada mo naman, Bes.” Sabay kaming natawa sa inasta namin. Para kaming tanga eh mag kasama lang naman kami sa trabaho.
Sasagot na sana ako nang biglang sumulpot si Nicholas na kunti nalang papatay nang tao.
Umupo siya sakin tabi at hinawakan ang aking beywang bago ako hinalikan sa ulo. Kaya napatingin ang mga lalaki sa kanya na nanlaki ang mga mata.
“Anong ginagawa mo, Nicholas? "Tinanong ko siya.
"Secret." Sagot niya sa akin sa bored na tono.
I'm dealing with this ugly man Infront of us. This bastard want to get my number his name is Harold and my fiancé want to punch his eye out.
"No seriously," napalingon ako sa kanya ngayon.
"Bakit siya nandito?" Sinusundan ng mata ko kung saan nakaturo si Nicholas sa lalaking nakaupo sa harap ko.
“Sino?” Bulong ko sa kanya.
“That Motherfucker.”
Matangkad siya, matangkad talaga with dark black hair and he is looking at the menu above my head. Oh, so Harold pala ang pangalan ng lalaking ito pero Lancerton ang tawag sa kanya ng pamilya niya dahil masyado silang mag-kaaway.
Naalala ko na siya yung kababata ni Nicholas, tinawag siya ni Nicholas sa kanyang apelyido, hindi sa una.
Nowadays I think he's just trying to be nice cause he knows how hard it is for people to pronounce my last name.
Nagkakilala kami dahil sa wedding anniversary party ng pinsan ko at naging close kami bilang magkaibigan.
Ngayon, nag-part time din siya sa restaurant ng dad ko bilang waiter dahil sa trabaho ko. At least alam kong nasa school pa siya. Hindi kami masyadong nag-uusap tungkol sa lovelife namin at minsan gusto kong magbago ang isip niya tungkol sa lahat para lang marinig ko sa kanya ang tatlong salitang iyon.
Kasalukuyan kaming may isang oras na pahinga kaya dinadaan namin ang pagkain sa aking mesa. Mayroong pasta, lasagna, salad, salad bar, dessert bar, sopas at kahit na mga sandwich. Hanggang ngayon hindi pa kami nag-uusap. Nakatitig kami sa isa't isa. Pero wala namang masama di ba? Natural lang na titigan ang taong mahal mo diba?
He seems to be thinking about something but then he look me in the eyes without saying anything. He looks at me intently for a while before saying something in an uncertain voice,
"... I... I need some space."
"Okay," I said quietly, knowing how sensitive Nicholas can be in his own world but he didn't seem to realize it.
"Do whatever you think is best." Then I added in a more cheerful voice,
"Go to your office or do whatever you want. I'm here if you need me." He nod at me before standing up from the chair and walking out of the coffee shop leaving me alone with Harold.
My gaze follows him until he disappear down the hallway and when I was sure no one will come in here, I let my head fall back and sigh loudly. What a horrible day! And it all began with my mother inviting Nicholas to her big family reunion.
She was always planning parties to get to meet new family members which she always wanted me to join since it was the most important social event. After being rejected for the fifth year, I decided to finally accept her invitation. I've been working hard on my degree since high school.
Makalipas ang dalawang taon at isang taon sa kolehiyo, sa wakas ay nakamit ko na ang ninanais ko sa lahat ng oras na ito.
Nakapasok na ako sa isang matagumpay na kumpanya at sa wakas ay nagkaroon ako ng makakasama ko habang buhay. Alam kong iba si Nick. He never treated me like a trophy wife and that made me feel special. Siguro iyon ang dahilan ng desisyon ko. Dahil alam ko na hindi siya ang tipikal na rich brat na inaasahan ng lahat na mapapangasawa ko.
Hindi, siya ay sweet at maalaga. May pakialam siya sa akin. Marami. Hindi ko alam ang mararamdaman ko ng mga sandaling iyon. Ang sarap sa pakiramdam na malaman na gusto niya ako para makasama ako sa malaking event ng nanay ko.
Ngunit may nangyari at nagsimulang magbago ang mga bagay. Nagbago ang mga bagay sa pagitan namin ni Nicholas. Nabaligtad ang lahat ng nangyari nang malaman ng pamilya ko na mafia si Nicholas. Nagulat sila. Syempre tinanggap agad ng nanay ko kasi parang may nakita siya kay Nicholas. Masasabi ko na pagkatapos sabihin sa kanila ni Nicholas na siya ay mafia ay nabigo sila doon. Nabigo sila kay Nicholas at Nicholas mismo. Pero tinanggap nila siya, sinuportahan nila siya. Akala ko magiging maayos ang lahat sa huli ngunit nang marinig ko mula kay Nicholas kinaumagahan, napagtanto ko ang aking pagkakamali.
"Hey beautiful!" Nick greeted me once again after we've finished dinner.
Oh!