“Condolence po, Mr. and Mrs. Collins.” Mishie and I both said as we enter the chapel. Tumango lang ang mga magulang ni Night samin kaya naglakad na kami papunta sa harap kung nasaan si Night. Maraming tao sa loob dahil na rin sa huling araw na ito ng lamay.
I looked at Night’s pale face down to his neck. Nakikita pa rin yung dalawang dot sa kanang leeg niya kahit na medyo natatakpan iyon ng kwelyo ng damit niya. Ilang inches lang ang layo ng dalawang dor na iyon sa isa’t isa. Mishie’s right. That was the only wound na makikita sa katawan niya. At imposibleng wild animal ang may gawa nun.
Fangs. Pero hindi fangs ng isang mabangis na hayop. It was a vampire’s bite, pero hindi iyon ang sinabi sa lahat ng taong nakakaalam ng pagkamatay ni Night. Napailing ako.
Pero sabi nila, hindi si Roann
