After namin mag usap ni Liam, tumayo na ako agad at mabilis umalis sa restaurant na pinagkainan namin ni liam kanina
Tumakbo ako papunta kay maximilian,
Inayos ko muna yung buhok ko bago ako nagsalita ", what are you doing here, sinong inaantay mo?",
Nakatingin lang siya sa akin, ngumiti lang siya pero hindi abot hanggang mata niya,
", What's the problem?", Pagtatanong ko ulit
",None, who's that guy?", pagtatanong niya
Nagtataka ko siyang tinitigan",pardon?",
",The man you ate with earlier",pag lilinaw niya
Oh,napataas naman yung sulok ng labi ko,
",You mean Liam,what about him", nagtataka kong tanong
Tumango lang siya", what is your relationship with him?",
Natawa ako sa tanong niya, kaya pinisil ko yung psingi niya,
",Why, curious?",tanong ko pa
He just nod while his hand on his packets,
", His just my colleague at the same time boyfriend of my friend", paglilinaw ko sa kaniya
Maya maya ngumiti na siya,
", Jealous?", pagtatanong ko
Hindi ko alam kung saan ako nakakuha ng lakas ng loob para itanong sa kaniya yun,
Nakita ko na nakatitig lang siya, or maybe nahihiwagaan siya sa sinabi ko,
",I-I mean just--",
",Yes I am",
Naputol yung pagsasalita ko ng biglang banggitin niya yun,
"W-what can you repeat it?",nauutal na sambit ko
Napaatras ako ng bigla siyang lumapit sa akin at hinapit ang bewang ko bago siya yumuko
",Yes I am, I'm jealous to him",his deep and hoarse voice drowning me
",W-Why are you jealous we don't have a relationship though?", Kinakabahang sambit ko
",Not yet, just wait a little, damn it",
His hoarse voice whispers on my ears and those butterfly I felt in my stomach,
Dahan dahan niyang tinanggal yung kamay niya sa pagkakayakap sa sa bewang ko bago siya tumayo ng maayos
"Let's go, my treat", he said while smiling
Tumango lang ako dahil wala naman na akong magagawa eh,
He said treat so it's mean, libre niya,
Mabilis kong hinila yung kamay niya and tumakbo kami papuntang mall para bumili ng cases para sa phone namin,
We buy foods too dahil sa parehas kaming gumastos,and nagutom
Umupo kami sa bench habang kumakain, nagtatawanan lang kami habang nag uusap,
",Anyway Lucian, if I confess to you you will accept??
Nabilaukan ako sa sinabi niya,mabilis niya namang binigay sa akin yung panyo na gamit gamit niya bago ko ipinunas sa mukha ko,
Nakatitig lang siya sa akin,kaya umiwas na ako ng tingin,
"Kapag umamin ka sa akin I will accept your confession", nakangiting sambit nito
Nakita ko kung paano siya ngumiti yun bang wala ng bukas,
His smile fulfill my heart with happiness,
I hope hindi iyan maalis sa kaniya...