Love Me, Heal Me SPG

Chapter 15

It was monday morning ng makatanggap na naman siya ng tawag mula kay Jimin, una ay nagpadala ito ng mensahe, ang sabi ay sagutin ang tawag niya dahil importante.

"Really, Bro, totoo? Wow, thank you. I really needed that break, Jimin. Wow ang ganda ng timing" sabi niya. Sa totoo lang nagbabalak na talaga siyang bumalik sa trabaho."sabi niya.

Ayaw sana niya sa opisina dahil wala saygn gagawin doon kundi ang umupo sa opisina at pumirma. Kung ganun ang mangyayari tiyak na sasakupin na naman ng mga alaala at wet dreams ang isip niya.

Ang nais niya ay malibang maging produktibo ang bawat segundo para hindi niya maisip ang babaeng iyon. Nais ni Lucas na patulugin na pang matagalan nang kanyang nakaraan , hindi na niya hahayaan na muling magising ang halimaw sa loob niya.

"You're welcome Bro, ikaw talaga ang una kung naisip. I know you will love this work lalo na ngayon na kailangan mo ng diversion. Maliit man ang kontrata kung ikukumpara sa mga kompanya mo, But i know you will love this, kahit pa nga sideline mo lang ito.This is gonna be Big kapag ginawa mo at magandang exposure para sayo." Sabi ni Jimin.

"Yes, Bro, Gets kita dyan. But this is not just for me Bro, sa yo din ano ka ba? Anyway, thank you, thank you talaga. This is a wonderful comeback." Sabi ni Lucas.

"Yes, exactly, after hibernating for almost 2 months, Bro. Sa wakas nagpasya ka na ring lumabas ng lungga mo. Ano bang problema? yun pa rin ba? Okay ka na ba?'" concern na tanong ni JImin. "Hanap ka nga ng tropa eh, sabi ko na lang madalas kang out of town."

"f**k old thing, Bro, pinatulog ko muna." Sabi na lang ni Lucas ng hindi na ito magusisa pa.

"Okay, So, when can you come here? para ma set ko na ang meeting with the client, sport magazine yata sila."

''I'll come to work tomorrow. Set the meeting by 3pm, Sapat na yun. I need to make a proposal, you too para may back up. Sapat na siguro ang time frame." sabi niya kay Jimin.

"Okay Good, I'll contact them. So bukas ang meeting 3pm. Pero papasok ka ba ng maaga or Ill do the other stuff.

"Ikaw na ang bahalaga sa iba pa. alam mong hindi ako morning person, I'll be there by 11 am thats the earliest I can come.' sabi ni Lucas.

"Okay, sanay na ako dyan. Sige ako na bahala. See you tomorrow, Bro, and welcome back to yourself," sabi pa ni Jimin.

Humagalpak naman ng tawa si Lucas sa kadramahan ng kaibigan, pero he loves and treasures him like a real brother he never had. Matagal ng na off ni Lucas ang kanyang cellphone pero malayo ang tinakbo ng isip niya sa kasalukuyan.

It’s been two months, pero hindi siya pinatahimik ng nakaraan. Siguro dahil sa maykasalanan siya sa babae, pero may naging kasalanan din siya sa mga unang babae but he never been bothered tulad ng nangyayri ngayon.

Yes, he feel sorry for them, he knows he's wrong, pero after a week lalo pa at alam niyang tinanggap ang pero nagiging okay na siya. Tulad ng nangyari sa live streamer na binayaran niya noong nakaraan.

Naisip ni Lucas na maaaring ang sama- samang guilt, takot, stress at anxiety ang nararamdaman niya sa dibdib niya kaya kahit lumipas na ang dalawang buwan ay naroroon pa rin.

The closure he never had with that woman, baka iyon ang dahilan.

"Aw, common Lucas, this is not about the closure you son of a b***h, it's her, that monster in your didn't have the chance to f*uck her. That's what it is. Hinahanap mo siya dahil bitin ka. Your craving for her because you didn't f**k her!" sumbat ng isip ni Lucas.

"No..! That's not true. I even did thaht thing, plinaster ko bacause i dont want to hurt someone again. Ayokong makaisa na naman ang demonyong ito." sabi in Lucas.

"Really!? Then why pick up a hooker then?akala ko ba ayaw mo ng makaisa ang demonyong yan? Then why did you feed his hunger then?" muling sumbat ng isipan ng binata.

Palagay ni Lucas ay may apat na oras na siyang nakikipagtalo sa sarili at pabalik-balik ang tanong at sumbat. Pero may isang tanong na hindi nya mahanap ang sagot.

"Bakit ko nga ba siya, hindi ginalaw?"

"Tama si Jimin nag hibernate nga siya. Not that he intended to hide or run away. Ewan ba niya pero parang hindi na naging kasabil-sabik ang mundo mula ng lumabas ng pintuan ng silid niya ang babaeng hangang ngayon ay hindi niya makalimutan.

Sa totoo lang gusto na niyang isiping hindi lamang guilt ang nararamdaman niya. Noong unang mga araw ay gustong gusto niya itong makita, makausap at malinaw ang lahat at makahingi ng tawad o tanggapin ang kanyang parusa.

Pero kalaunan ay pinipigian niya ang sariling kontakin eto. Pero ng lumipas ang panahon at napagtanto niyang at mas lumalalim ang paghahangad at pagnanais niyang makita ang estranghero, pero kasunod noon ang pagdadasal ni Lucas na wag sanang mag krus pa ang landas nilang dalawa. Ayaw na niyang masaktan ito.

Dahil sa palagay ni Lucas, ang sagot sa nagiisang tanong na walang sagot noon pa ay alam na niya, pero hindi dapat, hindi maaari.

Isa pang dahilan ay posibleng kahit nanahimik man ang babae, maaaring kinasususklaman na siya o baka sisnumpa pa nga nito at iyon ang kinakatakutan niya, habang siya naman ay inaalagaan na ang alaala nito sa kanyang isipan.

Hindi na hahayaang ni Lucas na umabot iyon sa kanyang puso. HIndi dapat makapasok ang bababe sa kanyang puso.

Hindi maaari.

Sa pagtatapos ng kanyang pagha hibernate, Iniwasan ni Lucas ang lahat ng makakapagpaalala sa babae, kahit ang mamg bar ay iniwasan na muna niya. kapag nangyaya si Jimin ay pass lagi siya bar na poaible silang magkita.

Pansamantal pa rin siyang naka leave sa kompanya ng kanyang lola. At mas piniling harapin ang isa pa niyang pinagkakaabalahan. Ang photography.

Nagtayo sila ni Jimin ng isang Photo Studio and coverage na nangka cater ng mga indoor and outdoor photo session and video coverage, kadalasan ang mga client nila ay mga magazine at billboard

(One month ago)

>

"Hoy Hailee, Alam mo bang pwede kang matanggal sa trabaho dahil sa hindi mo pagpasok ng halos isang buwan gaga ka ba?" Sabi ni Brienne.

"Pasensya na na ospital kase ang inang ko, at walang ibang mag aasikaso. Alam mo naman kabute lang kami ng inang ko dito sa Maynila hindi ba?" paliwanag niya. Balisa si Hailee ng mga oras na iyon.

"Saka nag text naman ako kay Sir Dom yun nga lang hindi ko nasabi na tatagal ng ganito' sabi pa niya.

"Yun na nga kaya buwisit na buwisit yung isa kase nga pilay ang team" inis na sabi ni Brienne.

"Hindi pa nga lubusang magaling si Inang kaso kailangan ko ng magtrabaho. Asin na ang ulam namin at baon ako sa utang" hindi na halos alam ni Hailee kung paano mamgpapaliwanag.

"Oh, sige na, ano pang gagawin natin dyan. Ang mabuti pa ay pumasok ka na sa loob at ibigay mo na yang kapeng pang suhol mo kay Dominique. Ihanda mo sarili mo alam mo naman yun kapag galit" sabi in Brienne.

Inabot nga ni Hailee ang café sa kanyang TL kasabay ng paghingi ng paumanhin dito. Anuman ang maging desisyun nito sa nangyari ay tatanggapin niya. Pero dalangin niyang sana ay makaunawa pa rin ito at hindi siya alisin sa trabaho.