Barış ve Ela arasındaki o yasak ve sarsıcı anlar, dış dünyadaki tüm kederin aksine, hayata tutunma çabası gibi daha da derinleşti.
Yatak odasının loş ışığında, dışarıdaki Mardin rüzgarının sesi bile duyulmaz olmuştu. Barış için zaman ve mekan kavramı tamamen silinmiş, sadece Ela’nın sıcaklığı ve teninin kokusu gerçekliğe dönüşmüştü. Barış, her dokunuşunda üzerinde taşıdığı o ağır yasın ve zoraki evliliğin getirdiği o boğucu hissi üzerinden atmaya çalışıyordu.
Barış’ın elleri, Ela’nın vücudunda adeta bir haritayı çözer gibi, her kıvrımda daha fazla sahiplenerek dolaşıyordu. Ela, Barış’ın bu tutkulu ve neredeyse aç tavrına aynı yoğunlukla karşılık veriyordu. Dudakları bir an bile birbirinden ayrılmıyor; her öpücük, anlatılamayan binlerce kelimenin yerini tutuyordu. Barış’ın dudakları Ela’n
