Barış, Leyla ile yaşadığı o ağır yüzleşmenin ardından konağın taş duvarlarının üzerine daha da fazla çöktüğünü hissetti. İçindeki suçluluk ve huzursuzluk, bir nefes alma ihtiyacına dönüşmüştü. Kapıdan dışarı çıktığında, Mardin’in serin gece havası bile ruhundaki yangını söndürmeye yetmedi. Arabasına bindi ve her zaman olduğu gibi, tüm kuralları ve sorumlulukları arkasında bırakarak Ela’ya, kendi yasak cennetine doğru sürdü.
Ela’nın evinin önüne geldiğinde, anahtarı kilide sokarken elleri titriyordu. Kapıyı açıp içeri girdiği an, Ela onu sanki geleceğini biliyormuş gibi antrede bekliyordu. Barış, tek bir kelime bile etmeden Ela’yı belinden kavrayıp kendine çekti. Az önce konakta yaşadığı o dilsiz acının yerini, şimdi yakıcı bir tutku almıştı.
Ela’nın dudaklarına kapandığında, bu sadece bi
